Czesc

 1 1|                  leżał w szpitalu, kędyś daleko, na granicy rdzennej Polski.
 2 1| Zniecierpliwienie ponosiło go nieraz tak daleko, iż później żałował pewnych
 3 1|                  mu i przeznaczono inny, daleko od tego miejsca, w czarnym
 4 1|                 duchowego wnętrza. Kędyś daleko na górze jałowej, którą
 5 1|              innych, posuwał się w górę, daleko poza przedmieścia bakińskie.
 6 1|               był, tata?~- W legionach - daleko, daleko - w Polsce.~- Mama
 7 1|                    W legionach - daleko, daleko - w Polsce.~- Mama czekała... -
 8 1|        nasłuchiwał. I oto w ciszy nocnej daleko - daleko rozległo się dudnienie
 9 1|                  w ciszy nocnej daleko - daleko rozległo się dudnienie głuche,
10 1|              wzmagało, rosło. Zamigotały daleko ruchome światła latarni.
11 1|                 domki widać było niezbyt daleko. Cezary szedł również do
12 2|                  żadnego oparcia, wypadł daleko, zorał głową ze trzy lepkie
13 2|               odbyło inaczej. Oto gdzieś daleko, w sieniach i czeluściach
14 2|                  puste. Tylko tam i sam, daleko widnieli jeszcze ludzie,
15 2|           dookoła samotnych wozów. Kędyś daleko płonęło niewidzialne ognisko
16 2|              dostrzegać, jakby był czymś daleko mniej interesującym w tym
17 2|               kwaśne jabłko. Wnet został daleko w tyle.~Ale pobiegły ku
18 2|                chłopów, którzy zostawali daleko - daleko na korzenistej
19 2|                którzy zostawali daleko - daleko na korzenistej drodze:~"
20 2|         sitowiach, tatarakach i pałkach. Daleko, na drugim końcu wodnego
21 2|              prostaki, drogą polną, było daleko bliżej. Cezary miał przed
22 2|                 Spokojnie czekał. Gdzieś daleko, na piętrze, słychać było
23 2|                wysoko i nisko, tuż-tuż i daleko. Grała pieśń pięknemu, na
24 3|          wybujałości. A gdzie to ma być? Daleko? Pewno gdzie na końcu najdłuższej