Czesc

 1 1|   puszystych dywanach, bo stopy moje chodziłyby po charczących
 2 1|       piękności były utkane dni moje. Wewnątrz mnie wszystko
 3 1|         pokolenie podlejsze niż moje i twoje męczennico? Wytraconoż
 4 1|       dom szalonych. Takie jest moje przeświadczenie.~- Moje
 5 1|         moje przeświadczenie.~- Moje jest inne. Zupełnie inne!~-
 6 2|         za mordy astrachańskie, moje państwo kochane! Jakie to
 7 2| dzbanuszka wylizał. A wszystko, moje państwo kochane - z głodu.~
 8 2|       wygłodniałe!... Nie mogę, moje państwo kochane, patrzeć
 9 2|         Zdaje mi się jednak, że moje współczucie raczej ubodło
10 2|   Kościeniecka. - Zajechaliście moje dziedziny. "Gdy jeleń wszedł
11 2|        nie wyrznęło!~- Daliśmy, moje dziecko, nie lada przedstawienie
12 2|       złego nie powiedzieliśmy, moje dziecko. Gorzej by było,
13 2|        wyjeżdżał! O, to już nad moje siły!~- Cicho, Hip! Jakże
14 2|            Grubo! Rozkraj serce moje, rozkraj serce, a zobaczysz...~-
15 2|        Poszukajże tej szklanki, moje dziecko! Może tutaj gdzie
16 2|        poprawni narzeczeni, dać moje błogosławieństwo na nowe,
17 2|  przebaczenie.~- Moja to rzecz, moje z nią porachunki... Ja księdza
18 2| sumienie. I twemu nie daruję!~- Moje sumienie nic mi nie wyrzuca.
19 2|         jej złego nie zrobiłem. Moje pocałunki sprawiały jej
20 2|     organizmem jak ludzkie, jak moje sumienie?~- Bo ja, widzisz,
21 3|         tych ludzi my - to jest moje pokolenie - wyssaliśmy wszystko,
22 3|  znalazła środki, żeby interesy moje rozplątać, rozwikłać. Byłabym
23 3|    jedyną, jedyną! Na szczęście moje zabite, zabite! A tyś myślał,