Czesc

 1 1| przychodził do przeświadczenia, iż dwie są tylko na ziemi sprawy
 2 2|          się do kosza motocyklu na dwie osoby i władczym gestem
 3 2|      małego a wysokiego pojazdu na dwie osoby, z siedzeniem z tyłu
 4 2|        chłopskimi działkami, gdzie dwie koleje, rozdzielone wysokim
 5 2|         przestrzeń, równoległe jak dwie szyny. Zmurszałe płoty z
 6 2|         rządca, pan Turzycki, oraz dwie ciocie podstarzałe, jedna
 7 2|            w swej prawej ręce. Tam dwie ciocie, Aniela i Wiktoria,
 8 2|         Ale skądże - u licha? - te dwie damule? A przecież były
 9 2|          Hipolita do swego pokoju. Dwie ciotki widząc, że humory
10 2|           nim szła panna Karolina. Dwie pierwsze osoby zajęły miejsce
11 2|           zadarte do góry - z tego dwie nogi czarne w lśniących
12 2|       czarnych niezapominajkach, a dwie białe w cienkich, cielistych
13 2|           olchy ocieniające młyn i dwie ruchome postaci - Karoliny
14 2|   uchodzącym między żółte sitowia, dwie dzikie kaczki-krzyżówki
15 2|   Anastazym, jakaś partyjka winta (dwie ciocie, mama, ksiądz - albo -
16 2|     ciemnej sieni! Wyciągnąwszy we dwie strony ręce dotykał ścian.
17 2|          był kobiecy. Ale i męski. Dwie kobiety i mężczyzna.~- Barwicki... -
18 2|           drogi i siedział jeszcze dwie godziny.~- Głupiec!~- Głupiec,
19 2|            tak zostawi śpiżarkę na dwie minuty, a potem tego brak,
20 2|           nastawał Wielosławski.~- Dwie.~- Pani wie na pewno, że
21 2|           Były w mieszkaniu rządcy dwie osoby - pani Turzycka i
22 2|        Wandy. Dlaczegóż to zginęły dwie tamte? Dlatego, ażeby Laura
23 3|         uciekający piasek ludzi we dwie strony rozdziela. Mechanicznym