Czesc

  1 Rod|                dobrze mówić po rosyjsku, a duchem przemieszkiwała nie
  2 Rod|                  jakiekolwiek na świecie a kiedy księżyc świecił nad
  3 Rod|           Iganiami, lasku pod Stoczkiem, a nawet szosy ku Mordom, która -
  4 Rod|                 kilkakroć, z oburzeniem, a gdy jeszcze raz powtórzyła
  5 Rod|           Płochije briuki, tak płochije, a tiebie, baba, czto za dieło!"~
  6 Rod|             zaprzątać sobie głowy nauką, a później okoliczności tak
  7 Rod|          tantiemy i tym podobne dodatki, a co się za te tantiemy wykonywuje,
  8 Rod|          najprzód zrabowany doszczętnie, a później spalony, a ów dziad
  9 Rod|          doszczętnie, a później spalony, a ów dziad Kalikst na ostatnim
 10 Rod|               syna owego dziada Kaliksta a ojca Seweryna. Dwaj ostatni
 11 Rod|                 rozszerzyła posiadłości, a samemu jego czynowi nadała
 12 Rod|                gdy potomek lekkomyślnego a wspaniałego dziada był ubogi
 13 Rod|           Ciężkie serwety nakryły stoły, a na ścianach zawisły "ręcznie
 14 Rod|            pochlipująca stale i wiecznie a coraz natarczywiej za miastem
 15 Rod|              marząc o powrocie do kraju, a jednocześnie porastając
 16 Rod|                  Uczył się wcale nieźle, a raczej uczyłby się znakomicie,
 17 1  |            oficerów został na pokładzie, a on sam z matką na brzegu,
 18 1  |                  Pocieszyło go to i owo, a nade wszystko perspektywa
 19 1  |                   Ojciec, który go nigdy a nigdy nie karał, nigdy nawet
 20 1  |                   nigdy nawet nie łajał, a strofował półżartem, z lekką
 21 1  |                  mieszkania i ze świata, a jego nieobecność powiedziała: "
 22 1  |               już raczej szereg awantur, a nieraz i bójek. Z każdym
 23 1  |               lekcyj i bujał po okolicy, a nawet nocą ganiał po ulicach,
 24 1  |                   kłótliwy i napastliwy. A wreszcie nic sobie z matki
 25 1  |            cięciwa łuku, nozdrza drgają, a wargi niezrównanych ust
 26 1  |                 sennym dziecka uśmiechu! A patrząc tak na główkę jedynaka,
 27 1  |            Nadała mu głos, krzyk, śpiew. A oto teraz obcy się staje
 28 1  |            biedny kancelista z "Pałaty", a nadto pochodzący z chłopów
 29 1  |                  pozdrowienia, życzenia. A w głębi peronu, z dala,
 30 1  |                 i cała owa kraina smutna a pełna tajemnicy miała jak
 31 1  |                    narodził się Czaruś - a przecie tamten człowiek
 32 1  |                 kaplicy Czaruś był sobą, a raczej był we władzy wspólnego
 33 1  |                nie było od niego wieści, a gdy wreszcie nadeszła, to
 34 1  |                zgadzała się na wszystko, a raczej musiała na wszystko
 35 1  |               tedy po lądzie i po morzu, a nawet latał po powietrzu.
 36 1  |               wyrastał na samodzielnego, a raczej samowładnego młokosa.
 37 1  |             dziwnie bolesne, ściskające, a nade wszystko smutne, tęskne,
 38 1  |                  Cezarek był złym synem, a jego matka niedołężną ciapą.
 39 1  |             zrosły się te dwa organizmy, a jeden tak do drugiego należał,
 40 1  |               wieści tak długo, iż żona, a nawet lekkomyślny syn popadli
 41 1  |                  tu jednak były granice, a nawet nie tutaj jeszcze
 42 1  |                 nikt objaśnić nie umiał, a gdy było najmądrzejszego
 43 1  |               ciosy: jeden w prawe ucho, a następnie drugi w lewe.
 44 1  |             ospale, niemrawo, z rezerwą, a nawet jawną perfidią. Nie
 45 1  |               Ormianie dali pokój walce, a jedni i drudzy na swój sposób
 46 1  |                 właściwie brakiem rządu, a siłę swą czerpało z walki
 47 1  |      Piłsudskiego. Tłum klaskał radośnie a Cezarek najgłośniej, choć
 48 1  |              powtarzał matce wszystko od a do z, wyjaśniał arkana co
 49 1  |        argumentami spod ciemnej gwiazdy, a raczej z najobskurniejszej "
 50 1  |               bardzo gniewał, zacichała, a nawet robiła miny i grymasy
 51 1  |              gniewał się, gdy było mało. A było coraz mniej i coraz
 52 1  |                  chudła z dnia na dzień, a nie sypiała wcale. Gdy młody
 53 1  |           zjawisk społecznego przewrotu, a właściwie na gromadzeniu
 54 1  |                szli z salonów do piwnic, a inni z piwnic do salonów -
 55 1  |       niemieckich. Zrazu jechała koleją, a później z jakiejś podrzędnej
 56 1  |               imperiały i srebrne ruble, a w zamian za nie wypraszała
 57 1  |               żyta, wreszcie jęczmienia, a nawet prosa. Kilkakroć udało
 58 1  |           wiorstami do stacji kolejowej, a w samym pociągu przemycała,
 59 1  |           skrzydeł czarnych nietoperzów, a dusza pełna była mroku i
 60 1  |                  w najmniejszym pokoiku, a sypiał w niszy, gdzie dawniej
 61 1  |               zaledwie czterdzieści lat, a wyglądała na sześćdziesiąt.
 62 1  |              spostrzegłaby się od razu - a właściwie z jakiegoś szczególne-
 63 1  |            wzniosłe i wspaniałe nakazy - a ona widzi w skutku coś bezwzględnie
 64 1  |                 prześladowań wyhodowane, a na tak daleki brzeg wyniesione
 65 1  |       rozsypywali na kamiennym wybrzeżu.~A gdy wyszedł nareszcie ostatni
 66 1  |                 w chłopskich rubaszkach, a mamroczą z cicha pomiędzy
 67 1  |             sobie, pochłonąć świat cały, a teraz świat ich pochłonie.
 68 1  |                 iść o kiju, byleby dalej a dalej od tych miejsc nieogarnionych,
 69 1  |                do ostatniego człowieka - a czekali po swojemu, na próżno -
 70 1  |              zwisały z nich w strzępach, a przez dziury widać było
 71 1  |               były regularne i subtelne, a twarz matki zdradzała, pomimo
 72 1  |                   zostały skonfiskowane, a one same, przewleczone przez
 73 1  |                 pociągach- tiepłuszkach, a potem na statku nie zdejmowała
 74 1  |           Precjoza znaleziono i zabrano, a karę za ukrywanie złota
 75 1  |             wreszcie bieda i głodowanie, a wszystkie wyszczerbiły się
 76 1  |            kwiaty te w zimnym powietrzu, a gdy upadały na ziemię, śnił,
 77 1  |               się bujną i lśniącą barwą, a wśród nich stokroć, fiołki
 78 1  |                 i gwałty - czymś młodym, a nie starym jako ona. W jego
 79 1  |                   jak gąbka wodę oceanu, a ona, matka, nie była w stanie
 80 1  |                 trwożyła się i miłowała. A teraz, gdy już od niej odeszło
 81 1  |            kolumna sal ociekałaby krwią, a bruk ulic zroszony by był
 82 1  |         rewolucyjnego rządu rosyjskiego, a nadto, gdy zdołała przekonać
 83 1  |                  panami życia i śmierci, a raczej dyspozytorami samej
 84 1  |          mieszkańców wiosek ormiańskich, a przez górskie potoki ścieląc
 85 1  |               którzy tu niegdyś władali, a później obalili swą władzę
 86 1  |                 wszelakich i rozmaitych, a tak je między sobą skłóciło.
 87 1  |                 było oddać pierwszeństwo a choćby słuszność w wyścigu
 88 1  |                  i nasłuchując strzałów.~A przecie prawdziwie groźne
 89 1  |                  modny wbiwszy w ziemię, a jakiś znaczek przyczepiony
 90 1  |             śródmieścia z męstwem stałym a beznadziejnym, zostali osaczeni
 91 1  |              jacy się na placu znaleźli, a byli podejrzani o sprzyjanie
 92 1  |            jakiegoś "Państwa Polskiego", a do której nie przywiązywał
 93 1  |         wszystkiego pochłonąć i strawić. A morze nie chciało przyjąć
 94 1  |            przesuwały się poprzez głowę, a oczy większy niż przedtem
 95 1  |             ulicach i na placach miasta, a które amatorowie życia podpędzeni
 96 1  |               Któż by tam z żywych mógł, a zwłaszcza chciał patrzeć
 97 1  |           kadłuby, na porozbijane głowy?~A jednak tego dnia, o którym
 98 1  |              Maleńkie usta były otwarte, a leżący w nich język znieruchomiały
 99 1  |        angielskiego i pułków ormiańskich a później wojsk tureckich
100 1  |                tamtymi, ponad poziomem - a trzeci szereg jeszcze wyżej,
101 1  |                 gdy on dopiero zasypiał. A ledwie świt ubielił dalekie
102 1  |               Gruzinów, Niemców i Żydów, a on był nieco odmienny od
103 1  |                  po rosyjsku - pomijano, a nawet umieszczono jakby
104 1  |                 inni, o jadło i napitek, a siedząc na swych kamieniach
105 1  |             Czemu sterczy właśnie tutaj, a nie gdzie indziej? Cóż to
106 1  |             właściwie z jednego dźwięku, a z dwu sylab, rozciągniętych
107 1  |              jeszcze zawzięcie pracował, a potem rzucił łopatę i szybko
108 1  |              zemstę wydać. Zabiliby mię. A teraz nie chcę umierać!~-
109 1  |                  Tędy polem pójdziemy.~- A skąd ty przychodzisz?~Seweryn
110 1  |                     I ty nie zginąłeś!~- A gdzieś ty był tak długo?
111 1  |             Azerbejdżanu. Lecz ta forma, a raczej foremka nie trwała
112 1  |                  Turków mieszkali razem, a raczej biedowali wspólnie,
113 1  |               Żegnali się z żoną jednego a matką drugiego, śpiącą w
114 1  |                  umiał jeszcze zarabiać, a Seweryn nie mógł z powodu
115 1  |                  Miał na ciele dużo ran, a nadto czaszkę nadwyrężoną
116 1  |                  podlizywać się, służyć, a wciąż trwać i trwać w przedsięwzięciu.~
117 1  |             świata skazanego na zagładę, a jednak budzącego skryte
118 1  |               może z łaski bożej złupić, a świat nowy przypuści szturm
119 1  |                 zakonspirowanej walizki, a jednak nie mógł się oprzeć
120 1  |            pracowali w kopalniach nafty, a teraz wskutek przewrotów
121 1  |                 w Polsce człowiek jeden, a nazywa się tak samo jak
122 1  |               Cóż to za jeden? Krewny?~- A właśnie że tak. Tak się
123 1  |             Dawniej byłem zupełnie inny, a teraz jestem zupełnie inny.
124 1  |              znałeś ojca w dzieciństwie, a innego widzisz teraz. Taki
125 1  |                 i zaczął nawet praktykę. A miał ci jakieś niesłychane
126 1  |                  Wyjechał z Warszawy..~- A to w tej jakiejś Warszawie... -
127 1  |                 wzdłuż, wszerz i w głąb. A morze wciąż mu jeszcze podrzucało
128 1  |                ludzi w ciągu tygodnia.~- A to dopiero morowa maszyna!~-
129 1  |                 maszyna!~- Nie wierzysz? A patrzże, co się nie dzieje.
130 1  |            suszarniach sprzedał na opał, a w ogromnym torfowisku wybierał
131 1  |            głęboki i kilkanaście szeroki a zawracający wylotem swoim
132 1  |                 dolnym zwrócone do lądu, a górnymi, szeroko rozstawionymi
133 1  |                  defilował po wybrzeżu - a zwłaszcza badanie pewnego
134 1  |                 jednym ramieniem kanału, a drugim go wylewał. Olbrzymia
135 1  |                 kliny, zworniki, odlane, a raczej ulane według danego
136 1  |             które się składa na wieniec, a spaja w ciągu godziny, Z
137 1  |                  izbę, ściany, podłogę - a wilgoci ani krzty, bo nie
138 1  |               przedmioty ozdobne, piękne a użyteczne, liczne, wielorakie,
139 1  |             liczne, wielorakie, genialne a godne jak najszerszego rozmnożenia -
140 1  |                racji rosnącej drożyzny~- A w fabryce tego naszego kuzynka
141 1  |             jeszcze się w zimie ogrzewa, a w lecie oziębia przy pomocy
142 1  |                 dołu ostrych jak brzytwa a grubiejących aż do bryłowatości
143 1  |             pędzącej tam wody unosi krę, a specjalny mechanizm niszczy
144 1  |                 Obracają szeregi turbin, a będą wkrótce obracać tysiąc
145 1  |               rzeczą nietykalną, świętą, a szlachetnemu zwierzęciu
146 1  |         szklanych. Już się one nie palą, a i piorun w nie nie bije.
147 1  |                  świnie i wyhodowują je, a w masarniach wiejskich przerabiają
148 1  |      błogosławioną.~- Ano - zobaczymy.~- A cóż powiesz o szkołach szklanych!
149 1  |      fajerwerkowym.~- Wielkie wynalazki, a raczej niespodziane odkrycia,
150 1  |               przewieźć go pod obłokami, a nawet nad obłokami z Paryża
151 1  |               krajów, składami towarów - a powstaną nowe miasta-ogrody,
152 1  |                   które Baryka planuje - a miałem szczęście widzieć
153 1  |                  bogaczów amerykańskich, a lepsze od siedlisk królów.
154 1  |               jedynym bogactwem bogacza. A zdrowie zupełne da, zabezpieczy
155 1  |                 trzeba najprzód wygubić, a dopiero później budować
156 1  |                 kto wśród nas jest łotr, a kto sprawiedliwy.~- To wiadomo
157 1  |           człowieku trzeba siłą wydusić, a gdy się nie poddaje - zabić!~-
158 1  |               dobrze wiemy, co jest złe, a co na pewno dobre. Potem -
159 1  |                Posiadanych bezprawnie.~- A czyż ci, co z pałacu wypędzają
160 1  |                    Powszechne władanie", a w zrabowanych pałacach mieszkają
161 1  |              celowe, nie jest skuteczne, a zacieśnione do jednego zjawiska.
162 1  |              strąca z pałaców do piwnic, a mieszkańców piwnic wprowadza
163 1  |                nie będę ci już przeczył. A ty w zamian bądź łaskaw
164 1  |                świat na siedlisko dobra, a im, matkom, zdejmuje z ramion
165 1  |                  sylogizmem mówcy ciężko a zarazem radośnie wzdychała,
166 1  |                 krainę mitycznej Polski, a zostać tam, wśród rozumnych
167 1  |       najpotężniejszym od zarania świata a wysnutym z logicznych przesłanek
168 1  |                 poczęte jest ze zbrodni, a skończy się na wielkich
169 1  |          publiczne i społeczne dzieliła (a zarazem w szczególniejszy
170 1  |             ulegać, ponieważ był synem - a stary ojciec może rozkazywać,
171 1  |                  niego żal nikły, mętny, a ostry i nieustępliwy. Nieraz
172 1  |             niego był nie do zniesienia. A tymczasem egoizm Seweryna
173 1  |            następny eszelon, który wtedy a wtedy pod takim a takim
174 1  |                  wtedy a wtedy pod takim a takim przewodnikiem ma nadejść.
175 1  |            przyjaciela, na utratę życia. A życiem - życiem! - swym
176 1  |             właśnie na możność wyjazdu - a gdy ta możność nadchodzi,
177 1  |              Czemuż to inni mogą jechać, a oni żadną miarą nie mogą?
178 1  |                  setki i setki petentów, a odmówił, gdyż...~Do certujących
179 1  |             poczęły obijać się o siebie, a koła, skrzypiąc, obracać
180 1  |             strzęp gazety, kawał chleba, a nadto podał garnczek z rozgotowaną
181 1  |            Przeglądają papiery i rzeczy, a wszelkie złocidła, pierścionki,
182 1  |               również widziany jest ryż, a nawet kasza jęczmienna.~
183 1  |           zamkniętym wozie bez powietrza a w nieznośnym fetorze skór
184 1  |                Ilekroć zjawiał się pilny a tajemniczy samarytanin z
185 1  |                  Ów stary przysiadł się, a raczej przyłożył do Seweryna,
186 1  |               ojcem pogrążonym w agonii, a nic mu poradzić nie mógł,
187 1  |          wyprowadzono go do sąsiedniego, a stamtąd po schodach do budki
188 1  |              ojca. Zawinęli je w płachtę A nim zawinęli, pozwolili
189 1  |                rowie.~- Pójdę za nimi!~- A więc zostajesz tutaj?~Cezary
190 1  |         klechdach, które strach płodził, a do niebywałych rozmiarów
191 1  |                 tłumie nikogo nie witał, a wszystko żegnał i zostawiał
192 1  |                 którą wiatr poobdzierał, a zimowe pluty podziurawiły
193 1  |                 błotem przed miesiącami, a i przedtem nie myte od kwartałów.~"
194 2  |                 tej tak naiwnej legendy, a być może pod wpływem głównego
195 2  |                nieznajomemu człowiekowi, a tamten z wytężoną uwagą
196 2  |               słuchał ze łzami w oczach, a raz nawet, w trakcie opowieści
197 2  |           Pojechała jako młoda panienka, a oto teraz imię tylko z niej
198 2  |               podobizna "panny Jadwigi", a ma oczy kubek w kubek do
199 2  |                  do przedmieść Warszawy, a całe to miasto było w ruchu,
200 2  |                  to są przesady, plotki, a nawet kalumnie. Spór, teoretyczny
201 2  |               kierunku, żeby zmniejszyć, a nawet zniweczyć już uzyskane
202 2  |              wytoczyła się jejmość niska a pękata, gruba jak komoda.
203 2  |             przykrótką wiedźmę z powagą, a nie bez obawy w oczach.
204 2  |           żołnierzy z karabinami u nogi. A nuż do rzezi? Babsko miotało
205 2  |                  na tę porę! E - franty! A dopiero buty na nich - klasa!
206 2  |                  ślepkami na nas kłapią! A buzie jakie to poczciwe!
207 2  |              jakby z dzbanuszka wylizał. A wszystko, moje państwo kochane -
208 2  |               zaś nikt nie odpowiedział, a szeregi szły dalej za szeregami,
209 2  |               pewnie na moście wiślanym, a koniec jej jeszcze nie wkroczył
210 2  |                  szklanych domów nigdzie a nigdzie nie było. Z wolna
211 2  |                   jako dzieło kunsztowne a nowe i nieznane, zajęła
212 2  |              nowe i nieznane, zajęła go, a raczej przytłoczyła. Baryka
213 2  |         Przełożeni oddawali mu pochwały, a towarzysze broni przywykli
214 2  |                   co mieli nawet babcie, a prawie każdy na postoju,
215 2  |               Warszawskiego Uniwersytetu a obecnie tęgim żołnierzem,
216 2  |           Wielosławski wnet się wylizał, a nie zapomniał usługi. Nigdy
217 2  |               pan z panów, srogi magnat, a kuzyn jakichś tam jeszcze
218 2  |                 w żyłach nic błękitnego. A siły miał iście końskie,
219 2  |                koni zaprzężoną do małego a wysokiego pojazdu na dwie
220 2  |                pełnił bardziej pokojową, a raczej przedpokojową misję
221 2  |          zaprzęgiem. Przyznawał w duchu, a głośno wyjawiał Hipolitowi,
222 2  |                kasztany wzięły w siebie, a uzgodniły krok w miarowym
223 2  |                  kałuże - porywane dalej a dalej. W pewnym miejscu "
224 2  |                  zażywania ruchu i pędu, a nade wszystko ciekawość
225 2  |         towarzystwo dość prowincjonalną, a nawet zaściankową. Cezary
226 2  |               zapuścisz drugi podbródek. A może to jaka specjalna choroba
227 2  |                  siedzieli w sanatorium, a teraz przebrali się za bohaterskie
228 2  |                na oczy nie widziała...~- A coś ty widziała "na oczy",
229 2  |             gorszył się młody księżyk.~- A czyż się nie zajmuje gęsiami,
230 2  |                 kury dobrze się niosą?~- A szczęście, żeś tego listu
231 2  |            Nastek, do tego Czarusia...~- A, Czaruś mu na imię? Właśnie
232 2  |               nasz bogobojny Haller goni a bije! Tu Sikorski łomoce
233 2  |                   Dawajcie tę cielęcą... A na rożnie też aby? Mój Boże
234 2  |             gadajcie głośno, co chcecie, a ja sobie za wszystkie czasy
235 2  |                ma swój sposób na radość. A oto Czaruś Baryka, mój rodzony
236 2  |             umarł. I w jakich warunkach! A Czaruś żyje. I bił się,
237 2  |                   Tak mi się coś wydaje. A wujciowi się nie wydaje? -
238 2  |                mię poturbowały te czapy, a Baryka obronił. W każdym
239 2  |                każdym razie: baczność!~- A pańska matka gdzie skończyła
240 2  |               zajęto miejsca przy stole, a przybył jeszcze rządca,
241 2  |       podstarzałe, jedna wdowa - Aniela, a druga stara panna - Wiktoria -
242 2  |                    wszystko-wszystko!" - a gdy się na dobre rozgadał
243 2  |                 licha? - te dwie damule? A przecież były to łzy prawdziwe,
244 2  |          krewnych, jakby sióstr dalekich a nieznanych, które się nad
245 2  |                  coś sekretnego, nowego, a ważniejszego ponad wszystko.
246 2  |                 swej połowy nie dobiegł, a już Cezary - "Czaruś" pił
247 2  |           Nastkiem, z wujciem Michasiem, a nawet trącał się kieliszkiem
248 2  |                  rozgrzany piec w zimie, a cień wielkiego i rozłożystego
249 2  |              powinny by się były rodzić. A jednak, gdy powrócił do
250 2  |            Świeże powietrze odurzyło go, a nowe kielichy starego wina
251 2  |               Wojciunio, Szymek i Walek, a nawet ten Józio - Józio! -
252 2  |            pociągał ze swego kieliszka - a był to jeden z tych większych -
253 2  |              kolanie albo i po palcach - a tu, jak na złość, sens opowieści
254 2  |                Nastuś.~- Ja tak sądzę.~- A gdzież nasz pan Czaruś będzie
255 2  |                 Ksiądz sapał i wzdychał, a wreszcie ustał w drodze.
256 2  |                  niechętne i opryskliwe, a wreszcie nie dawał żadnych.
257 2  |               pod sutannę i między nogi, a w sposób tak wyjątkowo uporczywy,
258 2  |              uskarżał się na przeszkody, a Cezary w tym miejscu zupełnie
259 2  |                 już sam trafię do łóżka, a ty pokaż drogę porucznikowi.~-
260 2  |                  panienka ze śmiechem. - A czy aby naprawdę trafisz
261 2  |                   Pan mnie, bo się boję, a potem ja pana, bo pan nie
262 2  |               Widzi pani, deszcz pada.~- A pada.~- Co tu począć?~-
263 2  |                 przecie zostać nie mogę, a u rządcostwa już śpią wszyscy
264 2  |          chrześcijańsku: pan by zmókł.~- A więc postąpmy po chrześcijańsku,
265 2  |                 na ramię panny Karoliny, a lewym okrył swe ramię. Ażeby
266 2  |              otóż i dwór! Dobranoc panu! A czy też pan naprawdę traf?~-
267 2  |             Trafił do ogrodu warzywnego, a później do ptasiego ogrojca.
268 2  |           wszystkim i niezrozumienia nic a nic na tym świecie. W tym
269 2  | nieproporcjonalnie małą głową niebieską, a więc samiec tego hałaśliwego
270 2  |              majtek wiewały w powietrzu, a bek rozpaczliwy rozdzierał
271 2  |             wrażeniami z panną Karoliną, a nade wszystko dowiedzieć
272 2  |              sobie". Kontemplacja ognia, a przy jego blasku wspominanie
273 2  |              które właśnie rozczesywała, a na sobie jedynie krótką
274 2  |               jakby sama była na scenie, a tańczyła bachiczny tan ku
275 2  |                 drzwiami, klamka klamką, a zawiasy zawiasami, nigdy
276 2  |              Maciejunio w rannej kurtce, a nawet w małej czapeczce,
277 2  |               śniadania nie ma na stole, a gość, taki gość, paniczów4
278 2  |           opakowanie słoika i skosztuje, a nawet sięgnie dokumentnie
279 2  |                powróciła znowu do łóżka, a do stołu dziś w ogóle nie
280 2  |               Była pogoda, no to pogoda. A teraz... Widać panienka
281 2  |             serwetkę i wstał od stołu.~- A gdzież to panna Karolina?
282 2  |             jakoś niezdrowa.~- Rozumiem. A niechże wam będzie niezdrowa!
283 2  |                 wciąż wtykając tu i tam, a nie zawsze we właściwe miejsce - "
284 2  |               faktycznie", "względnie" - a zwłaszcza "absolutnie".
285 2  |              pokazać: Kasztan przychudł, a jednakowoż "Angielka" także
286 2  |            Przestępowały z nogi na nogę, a ruchliwe uszy zdawały się
287 2  |             podwójnej nowości i obcości, a jednak pełne powabu. Dzień
288 2  |           zdawały się nie dotykać ziemi, a zamiatały szosę w prawo
289 2  |                  i roześmiał radośnie:~- A! Pani Laura...~- Gdzie?
290 2  |                Hipolit.~- Doprawdy? Nie? A to się cieszę. Bo już współczułam
291 2  |          przyjaciela, Cezarego Baryki.~- A! - skinęła głową pani w
292 2  |           przyuczono nas rano wstawać.~- A pan także z wojny? - zapytała
293 2  |          Władysław miał ataki duszności, a teraz się to uwidoczniło,
294 2  |           prędzej wyciągniętą prawicę.~- A czy panowie zdają sobie
295 2  |                to się pan cudnie odmyje, a chłopiec panu ubranie oczyści.~-
296 2  |              widzieć amazonkę. Świetnie, a nade wszystko zgrabnie siedziała
297 2  |               wyrażała czerstwe zdrowie, a nadobna pierś oddychała
298 2  |             tamtych dzieci. I tak dalej. A temu Barwickiemu pachnie
299 2  |                 i krzewiło się w polu. - A potem przestrzeń bezdrzewna
300 2  |            podwórza. Patrzył na książki, a myślał o tym, że wszystko
301 2  |                krwawym nieporozumieniem.~A ci tutaj wszyscy są tak
302 2  |                jest, co bywa na świecie, a tak są pewni swego. Czemu
303 2  |                   Lubię piękne oprawy.~- A samych środków, wnętrz między
304 2  |             Teraz nie było czasu czytać, a dawniej, gdy było można,
305 2  |                  nie było znowu chęci.~- A pan jest z których stron?
306 2  |              Mamy plan balu w Odolanach. A tancerzy ani na lekarstwo!
307 2  |              skończonych szesnaście lat, a jednak nie mogła przeleźć
308 2  |             wyrywki" tabliczki mnożenia, a wszelkie "słówka" stale
309 2  |                  pijąc - mogła nie spać, a nawet nie wiedzieć, że żyje
310 2  |              włościańskiej Nawłoć Dolna, a teraz dawał baczenie na
311 2  |              zaglądać do salonu w ogóle, a natomiast usiąść sobie grzecznie
312 2  |                  w dzień na cztery ręce, a lekcyj muzyki nabrał się
313 2  |               spoglądała na niego wcale, a jeżeli twarz jej zwróciła
314 2  |                  obok kredensowej szafy, a poza plecami wszystkich
315 2  |                 i majestatycznie, wolnym a posuwistym krokiem wyszła
316 2  |             księdzu do ucha.~- Doprawdy? A to już nigdy! Pary z ust
317 2  |           Przecie to jest takie niewinne a wesołe - wiesz - Czaruś -
318 2  |                 Niewinność niewinnością, a jednak jest to przykre...
319 2  |                nią. Muszę ją przeprosić! A to ze mnie niezły kuzynek !...~
320 2  |             tylko na statecznej bryczce, a sam Hipolit konno na ulubionym
321 2  |               projektem, Cezary również, a panna Karolina spuściła
322 2  |               dyspozycje zostały wydane, a w chwili powstania zbiorowego
323 2  |             kilkakroć na czarne "krety", a one tymczasem nie zamierzały
324 2  |               czarnych niezapominajkach, a dwie białe w cienkich, cielistych
325 2  |              Ależ mnie wyrznęło w plecy! A ciebie, Karusia, wyrznęło?~-
326 2  |             płynące z guseł ukraińskich, a panu, Czaruś, zakazuję mówić
327 2  |            zakazuję mówić o wyjeździe.~- A któż tu nastaje na wyjazd
328 2  |                 bryczce, grozi wyjazdem, a naprawdę srogi by to był
329 2  |                  dźwiga na sobie ciężar, a dźwigając go pełza po błocie
330 2  |               przez jego serce dziwaczne a przejmujące boleścią słowo: "
331 2  |                  i wychowaną do zbytków, a teraz muszę obsługiwać cudzy
332 2  |                 z więzienia w Kijowie.~- A pod względem materialnym?
333 2  |                  przed nieznajomą osobą, a jednak opowiadał wszystko
334 2  |            zdziercą, katem parobków...~- A gdyby pan wiedział, z jakim
335 2  |               Już jesteśmy przyjaciółmi, a będziemy jeszcze szczerszymi
336 2  |                 pies, bo to już cywilny, a jeszcze wojskowy.~- Zobaczymy... -
337 2  |                To już nie wiem jaką...~- A przecież jest tu młyn. Więc
338 2  |                 do rany mię przyłożyć.~- A czemuż to tak koniecznie
339 2  |                dzień bym robił, co każą. A wieczorkiem, po zachodzie
340 2  |                  pewien czas zaniemówił, a nawet niepowabnie osłupiał.
341 2  |                 przyjaciela na parę dni, a tak mu się tutaj podoba,
342 2  |                 za pisarza folwarcznego, a w niedzielę bawi się znowu
343 2  |              cały. Wstawano dosyć późno. A ledwie spożyto śniadanie
344 2  |               owym masełkiem nieopisanym a świeżym, z tymi ciasteczkami
345 2  |             granice państwa nawłockiego, a stanowiła niewątpliwą spécialité
346 2  |            poranek jesienny dawno minął, a w dolnych apartamentach "
347 2  |                   okiennice pozawierane, a z wewnątrz dochodziło do
348 2  |               przednie garnuszki stygną, a kożuszki na śmietance zanadto
349 2  |         siedliska znacznie późniejszego, a przecie bardziej od tamtych
350 2  |             szturm kamienny nie ustawał, a złośliwa dziewica miotała
351 2  |                  zaraz będzie śniadanie! A jaka też to pogoda? Czy
352 2  |              Cezary Baryka między jednym a drugim jedzeniem dawał nieraz
353 2  |                 i dokazywali jak dzieci, a raczej jak stado szczurów
354 2  |                  łaskawy dla posłusznych a nieubłagany dla opieszałych.
355 2  |                części balowego kostiumu, a nadto koszulę już swoją,
356 2  |                 najmodniejszego rodzaju, a nie sklepowego pochodzenia.
357 2  |            nienasyconej rozkoszy ustają, a świat kędyś w przestrzeń
358 2  |                 robi nic złego!~- Złego? A czy to było złe?~- Bardzo
359 2  |              stał się bezradnie radosny, a usta same drogę do ust znalazły.
360 2  |              wzmiankowaną strzałą. Niemy a wstrząsający dreszcz dał
361 2  |                 aż do stanu zalęknienia, a każda chwila obecności Cezarego,
362 2  |                że umrze przez tego pana, a marzenia jej zawierały tylko
363 2  |              ziemi, okropnie zeszpecona, a on siedzi przy jej grobie.
364 2  |                  się od czarnego tumana, a tylko wichry i szumy uczuć
365 2  |           rozmawia jak z innymi osobami, a jeśli spojrzy przypadkiem,
366 2  |           pikniku nadciągał z chyżością, a nie wszystko jeszcze było
367 2  |                  to Hipolit, już Cezary, a nieraz obadwaj jednocześnie.~
368 2  |              gorzej i nie był widzialny, a pielęgniarka- gospodyni
369 2  |          wypadało iść do innych pokojów, a salon obmierzł już do ostateczności. "
370 2  |                  sąsiedniego gabineciku, a następnie uchylił drzwi
371 2  |                   Będę bardzo wdzięczny, a jak szczęśliwy, tego nawet
372 2  |                  rumaka - nogi kształtne a sprężyste jak ze stali.
373 2  |               również całe jego ciało.~- A pan będzie dużo tańczył?~-
374 2  |                  niesłychanie zazdrosny, a ja będę z panią ciągle tańczył.
375 2  |              teoretycznie i praktycznie, a ja będę z panią tańczył
376 2  |               tam będzie na tym pikniku. A teraz trzeba już jechać... -
377 2  |             przywarł ustami do tej ręki. A skoro drzwiczki zatrzasnął
378 2  |               uśmiechem niedostrzegalnym a przejmującym obydwoje rozmawiających
379 2  |             gdzie uchodząca woda z cicha a dziwnie przejmująco w tym
380 2  |               niemal obłąkany lot myśli, a raczej na skutek pędzącego
381 2  |                zgasić światło, co wtedy? A może to jest przewidziane
382 2  |              tortury głupiego niepokoju. A nuż ten Barwicki będzie
383 2  |                saloniku czegoś szukał... A nuż ta starsza jejmość...
384 2  |                 z przyborami do pisania, a przed nim bujający się fotel.
385 2  |                są nasze sygnały miłosne. A teraz - co pan ze mnie zrobił?~-
386 2  |            straszne, panie! To perfidia! A dlaczegóż nie ja?~- Pani
387 2  |                  światło lampy na oknie, a po pewnym czasie wydobył
388 2  |                 Fryzjerzy z Częstochowy, a nawet z miasteczek okolicznych
389 2  |                  stalowymi sprzączkami - a na łydki - do licha! - zupełnie
390 2  |                  suknia, tylko sukienka, a właściwie spódniczka a pod
391 2  |                   a właściwie spódniczka a pod nią "halka". Powinieneś
392 2  |              Trzej, narzuciwszy paltoty, a szyje otoczywszy szalami,
393 2  |                drzewami. Lekkie, wesołe, a niekoniecznie przystojne
394 2  |           zależało...~- Będzie zależało. A czy wam wolno jest tańczyć?
395 2  |                  powołanych "kadłubków", a obdzierać wszelkimi znanymi
396 2  |           koronek, nadawał jej urok nowy a nie widziany. W tej sukni
397 2  |               być powinno, tak być musi, a jednak ostre ukłucie, bolesne
398 2  |             Hipolit) - wreszcie Karusia, a nawet, zabrana przez litość
399 2  |                dwoma ogromnymi powozami, a teraz pokazywało światu,
400 2  |               jest i co znaczy - Nawłoć. A więc dostojne miny, doskonałe
401 2  |                 niej tylko wątłe suknie, a rytm i nakaz tańca poddawał
402 2  |                wśród tego balu porzucił, a w gruncie rzeczy niosło
403 2  |                 przyprawionym uśmiechem, a ciemność coraz grubsza spadała
404 2  |                 posadził pannę Karolinę. A ledwie osuszył na czole
405 2  |                  na zawsze raju miłości, a raczej -jeśli mówić - do
406 2  |               dla dogodzenia ich złudnym a daremnym zachceniom popychał
407 2  |                  najprzód ciotkę Anielę, a później Wiktorię, a nie
408 2  |              Anielę, a później Wiktorię, a nie przez kurtuazję budził
409 2  |                za rozmowy ze wszystkimi, a nade wszystko za śmieszki
410 2  |                  przytula do swych bark, a jej młode, twarde, niedojrzałe,
411 2  |                 łączy się z myślą o nim. A ja o tobie myślę i myślę.
412 2  |                  dziś. Posadź mię teraz, a potem znowu tańcz ze mną...~-
413 2  |              oczach. Wejście gospodarza, a zwłaszcza ten jego posępny
414 2  |               zamysły i obmierzłe żądze, a teraz wyprowadza ją do drzwi
415 2  |        Beethovena wkładając swe uczucia, a na salach powstało znaczne
416 2  |                  bowiem osoby wchodziły, a inne wychodziły, te siadały,
417 2  |                  wychodziły, te siadały, a tamte tłoczyły się we drzwiach -
418 2  |                  posłyszała uszyma kota, a odczuła własnymi nozdrzami
419 2  |                 albo zataczając półkola. A stanąwszy tuż przed nią,
420 2  |                 ruchy nóg i przysiadania a poderwania się z ziemi.~
421 2  |                  wśród warg dziewiczych, a całe ciało miotało się i
422 2  |             upragniony, radosny i błogi, a wewnątrz siebie, w cieśniach
423 2  |                 swego zenitu. Z jadalni (a raczej pijalni) dochodził
424 2  |          tańczysz i tańczysz. My pijemy, a ty nie pijesz. Jakieś kozackie
425 2  |                  bo my jesteśmy burżuje, a on wielki bolszewik. Nie
426 2  |                 czym...~- Między Łysowem a Patkowem, w lesie Rogaczu.
427 2  |        moskiewska sztykiem w bandzioch . A dopiero czuję: ktoś się
428 2  |           dziurze u Pana Boga za piecem, a zęby ci szczękały ze strachu,
429 2  |                  spowiadał. Piję z tobą, a ten precz!~- Piję i ja z
430 2  |             jestem szlagon, niby burżuj, a ty czerwony bolszewik. Och,
431 2  |               serce moje, rozkraj serce, a zobaczysz...~- Czaruś, pijże
432 2  |             włożył... Atłasy z wierzchu, a pod spodem plecy pomidorowe.
433 2  |                 spodem plecy pomidorowe. A bas la calotte! - począł
434 2  |        kompletnie, czego dowodzi wikary, a co zbija Cezary. Podnosili
435 2  |                    Do Nawłoci.~- Księże, a gdzie my jesteśmy?~- W Odolanach,
436 2  |                wieś... - rzekł Cezary.~- A wieś, jak wieś. Ani miła,
437 2  |                   Wrósł tu nagle po pas, a nawet po ramiona. Miał tysiąc
438 2  |             tysiąc spraw do załatwienia, a wszystkie zmierzały do wyszukania
439 2  |               oglądania orki, polowania, a najczęściej samotnych spacerów,
440 2  |            otaczali, prawie nie widział. A tak dalece był zajęty swą
441 2  |                wstążki, paski, falbanki, a pani z głośnym krzykiem
442 2  |                 wyglądać to twierdzenie, a jednak wszystko zdaje się
443 2  |                  pęk" - dowcip przytulny a subtelny, w którym nie było
444 2  |                niej nie było z rozpusty, a wszystko było z miłości.
445 2  |                  lata starsza od bóstwa, a nadto ponieważ była już
446 2  |          przeczuła, tamte wykombinowała, a jeszcze inne po prostu wywąchała,
447 2  |                widziała pewne skinienie, a zaraz potem pochwycenie
448 2  |                 och, słyszała! - tętent, a nawet rżenie konia w parku.
449 2  |             przemoczonych i zabłoconych, a ubranie musiał suszyć na
450 2  |          wysuszone ubranie, wąchała je - a poczuwszy zapach perfum
451 2  |               wszystkiego i wszystkich - a zwłaszcza odwrócenie się
452 2  |               państwa jest pan Baryka?~- A co? - zapytał Cezary.~-
453 2  |                rządcy, pana Turzyckiego. A więc wszyscy, nawet pani
454 2  |            Najprzód zwykłe chrząknięcie, a później głos:~- Była czwarta.
455 2  |          przedpogrzebowe, jak to bywa.~- A piła. Lubiła wodę z sokiem
456 2  |                herbatki z żurawinami..." A panna Karolina na to...~-
457 2  |             Zdaje się, że całą szklankę. A może i co zostało. Tego
458 2  |                można...~- Proszę pani... A może tu jeszcze stoi gdzie
459 2  |                 śpiżarkę na dwie minuty, a potem tego brak, tamtego
460 2  |                  ścianę - nie wiadomo.~- A więc to panna Wandzia przyniosła
461 2  |                Michał.~- Tak, Wandzia.~- A gdzież jest panna Wandzia,
462 2  |              pani sok osobno we flaszce, a wodę osobno w szklance,
463 2  |                  na tacy i przyniosła.~- A czy pani, panno Wando, osłodziła
464 2  |                 pewno, że to był cukier, a nie co innego? Może pani
465 2  |         doskonale pamięta?~- Pamiętam.~- A może by pani poznała szklankę,
466 2  |               tak.... - rzekł Hipolit. - A jednak może pani będzie
467 2  |             pobiegła do drugiego pokoju, a następnie dalej. Wkrótce
468 2  |           wezwana do sędziego śledczego, a nawet aresztowana, później
469 2  |              wojna, z jej okrucieństwem, a przed wojną widoki dostrzeżone
470 2  |                 zdrętwiałość wewnętrzną, a nadto rozniecał jakąś chełpliwość,
471 2  |              gwałciła - drab po drabie - a później ostatni pchnął ją
472 2  |            dorzucać sobie liść wawrzynu, a jej kamień potępienia? I
473 2  |                spędzić święta w Nawłoci, a na Nowy Rok wrócić do Warszawy
474 2  |           Nienawiść, silniejsza niż ból, a przez ból podjudzona i podsycona,
475 2  |            rękami, szukając przeciwnika. A wywijając rękami w powietrzu,
476 2  |               pani? Tą oto! Jego własną, a jest w moich rękach. Biłem
477 2  |                  bo będę go jeszcze bił. A pani mi przeszkadza!~- Precz
478 2  |             Panie Baryka! - krzyknęła.~- A co?~- Wyjdźże pan stąd!
479 2  |                 i wtulony w nią, jęczał, a nawet wył z rozpaczy. Widział
480 2  |              widział swoje nieszczęście. A nie szło teraz samo. Jak
481 2  |               się inspiracją do zbrodni, a trzecią pobił. Ostatnią
482 2  |               majątek oczyści z długów`? A ja - precz! Ja precz? Ja
483 2  |                  do tajnych jeno uciech, a on oficjalny małżonek! Skonasz
484 2  |                  gdyż ciało jego drżało, a serce biło prędko, mocno
485 2  |                Hipolit - och, Hipolit! - a nawet ów Maciejunio. Każdy
486 2  |                   że nie ma poza nim nic a nic, a przed nim niewiadome
487 2  |               nie ma poza nim nic a nic, a przed nim niewiadome martwe
488 2  |                  świata w koniec świata. A do tutejszej jego samotni
489 2  |           nawłocki, leżący między dworem a wsią.~Cmentarz był źle ogrodzony,
490 2  |              Cmentarz był źle ogrodzony, a raczej zupełnie rozgrodzony.
491 2  |              niegdyś obrobione do kantu, a dziś sypiące się w próchno.
492 2  |             groby maleńkie i przyziemne, a wśród nich, w samym środku,
493 2  |                jakby z urzędu, z zawodu. A ty w tym wypadku powinieneś
494 2  |                nas nikt żywy nie słyszy. A zważ, słuchają nas umarli!
495 2  |              dziewczyńska, rzecz ludzka. A ty? Nie kochałeś jej przecie,
496 2  |                  zakochał, ale w innej - a dlaczegoś ją całował?~-
497 2  |               uwieść, gdybym był chciał. A nic jej złego nie zrobiłem.
498 2  |                Ja tego słyszeć nie chcę! A jeśli masz dobrą wolę o
499 2  |                  jak złośliwy napastnik, a śmierć i morderstwo leżą
500 2  |                   Jakoś przejdę dalej.~- A któż cię to tak potraktował