Czesc

 1 1|      ucho przywykło: "Tak, tak, mój synku! Skoro ty mówisz,
 2 1|     grzeczną uwagą. Uczymy się, mój mały, do starości. Ja na
 3 1|      już koniec?~- Jeszcze nie, mój synku. Skoro rzeka Wisła
 4 1|      tramwajów.~- Tak, tak...~- Mój synku! Domy robotnicze pod
 5 2|       cierpieć, wciąż cierpieć, mój bohaterze, nie tylko od
 6 2|         ostrożnie! Obecny tutaj mój przyjaciel Baryka jest -
 7 2|          Stęskniłem się za nią, mój drogi pomidorze . Nieraz -
 8 2|            A na rożnie też aby? Mój Boże kochany... Karusia -
 9 2|    radość. A oto Czaruś Baryka, mój rodzony przyjaciel, nie
10 2|      Nastek.~- Ja nie mogę pić, mój prałacie miły. Wiesz. Serce.
11 2|    wszedł w moją puszczę, jeleń mój". Proszę do mnie na śniadanie.~-
12 2| szczerze i prawdziwie.~- Ojciec mój tam mieszkał. Matka tam
13 2|      mógł być na nim.~- Czaruś! mój drogi, porzuć no ten temat.
14 2|        Będę! Z panią.~- Ze mną? Mój narzeczony jest niesłychanie
15 2|  Czarusieńku! Czarnoksiężniczku mój! Jesteś dziś piękny. Jesteś
16 2|  Czarusieńku! Czarnoksiężniczku mój! Nie myśl o żadnym byku.
17 2|   przeraziła się pani Turzycka. Mój sok! - Zbielała wszystka
18 2|  Krzyknęła:~- Jak pan śmie`? To mój narzeczony!~- Byłoby dobrze,
19 2|       czy nie.~- Oprócz ciebie, mój bracie, ja jeszcze drugi
20 2|        mocnym bretnalem?2~- Nie mój dom. Nie ma co do tego dyspozycji.
21 3|      lecz z tęsknoty za Polską. Mój ojciec... Mój ojciec i moja
22 3|        za Polską. Mój ojciec... Mój ojciec i moja matka! A wy,