Czesc

 1 1|       główna. Kara główna!~- Nie mogę! Z żalem, z najserdeczniejszym
 2 1|   kochany panie Sewerynie... Nie mogę! Zwłaszcza dwu ludzi! Nie
 3 1|         Zwłaszcza dwu ludzi! Nie mogę! - jęczał przewodnik.~Radził
 4 2|       świnie wygłodniałe!... Nie mogę, moje państwo kochane, patrzeć
 5 2|          te głodne ryje. No, nie mogę!~W istocie jejmość przedpraska
 6 2|          ksiądz Nastek.~- Ja nie mogę pić, mój prałacie miły.
 7 2|       się. Tu przecie zostać nie mogę, a u rządcostwa już śpią
 8 2|         takim stanie zabryzgania mogę jechać do Leńca?~- Może
 9 2|      malowanie... To prawda. Ale mogę wytrzymać.~- Szczerze mówisz?~-
10 2|         Pójdę nad staw.~- Czy ja mogę pójść z panią?~- Jeżeli
11 2|        że się pani naumie.~- Nie mogę! - westchnęła.~- Ależ to
12 2|     głowę? Ja nawet z daleka nie mogę znieść tego byka.~- Czarusiu!
13 2|         tym dzisiejszym zebraniu mogę służyć przynajmniej za jego
14 2|        minie widzę.~- Jednakowoż mogę jechać. Zaręczam za powrót
15 2|       wam, bracia i siostry, nie mogę powiedzieć, choć wiem wszystko.
16 2|    wszystko. Sami wiecie, że nie mogę nic powiedzieć, com słyszał
17 2| cokolwiek niezdrów i dlatego nie mogę iść do stołu.~- No, do stołu
18 2|        dookoła ciebie, czego nie mogę zrozumieć. Mówią mi różne
19 2|         ci więcej powiedzieć nie mogę. To sekret.~- Sekret, o
20 2|          mię tutaj otoczyło. Nie mogę teraz ani tutaj być, u was,
21 3|         nie znam się na rzeczy i mogę się mylić. Nie mylę się
22 3|         romansowiczu nawłocki!~- Mogę posłuchać, co tam bzdyczycie