Czesc

 1 1|    drugiego należał, iż stanowiły jedno duchowe ciało. Z wolna i
 2 1|         ich piersi. Drżało w nich jedno jedyne serce i jedna krew
 3 1|        pierwszorzędnych, wszystko jedno jakiej proweniencji, lecz
 4 2|        Skończyło.~Zgodzili się na jedno:~- Zobaczymy...~- Zobaczymy!
 5 2|        perliczkę.~Owa panna Wanda jedno tylko miała na swe usprawiedliwienie:
 6 2|       Hipolitowi i Cezaremu, było jedno specjalnie przeznaczone
 7 2| jednocześnie obok stopy, iż tylko jedno skrzypnięcie każdego stopnia
 8 2|       niego. Ty jesteś jeden, jak jedno jest słońce na niebie.~-
 9 2|      widzieć przed śmiercią. O to jedno błaga i błaga. Ruszaj, bo
10 2|    słyszał na spowiedzi. Tylko to jedno: módlcie się za nią gorąco,
11 2|       wrótniami. Było mu wszystko jedno, iść tu czy tam. Pamiętał,
12 2|            prawie...~- E, głupiś! Jedno ci powiem: jeżeli masz jakie
13 2|         rowach.~- Powiem ci tylko jedno: tam w rowach nie było pięknych
14 3|         się teraz zjednoczyły i w jedno ciało zrosły, ażeby zliczyć
15 3|         srebrne dzwoneczki, wciąż jedno imię powtarzające. Toteż
16 3|       Zamierzeniem naszym jest to jedno, aby znieść panowanie ludzi
17 3|          tak katowali?~- Wszystko jedno, za co go tak katowali!~-
18 3|      gardzieli i skłębiliby się w jedno wężowisko żądz. Zdarliby
19 3|           Wspomniało mu się wtedy jedno zdanie z Platona, z Obrony
20 3|     najwyższe szczęście. Wszystko jedno! Ach, wszystko jedno! Życie
21 3|     Wszystko jedno! Ach, wszystko jedno! Życie i śmierć nic nie
22 3|      który się ściskał i zbijał w jedno ciało. Oficer przypatrywał