Czesc

 1 Rod|         Powtarzała tę wymówkę raz, drugi i trzeci, w miarę zniecierpliwienia,
 2 1  |            prawe ucho, a następnie drugi w lewe. Zbiegowisko uliczne
 3 1  | liczebności odpłynęła na morze, na drugi brzeg Morza Kaspijskiego,
 4 1  |            pospiesznie i niedbale. Drugi nasyp, wewnętrzny, czyli
 5 1  |            spali pokotem w ziemi - drugi szereg, żywy, spał nieco
 6 1  |        rozpusty - jeżeli widzę, że drugi rabuje dobro przez tysiące
 7 1  |  niezbitych argumentów, ale tamten drugi - chudy, wysoki, przygarbiony -
 8 2  |       patrzeć, jak sobie zapuścisz drugi podbródek. A może to jaka
 9 2  |           względnie w mordę, raz i drugi.~- Właśnie, właśnie, fllozofie!~-
10 2  |       Hipolit zaciął Kasztana raz, drugi i trzeci. Koń rzucił się
11 2  |            pochrapywał, raz grubo, drugi raz cienko. Życie w mieszkaniu
12 2  |          posunięciach, z jednego w drugi koniec salonu, Cezary posadził
13 2  |       trwożnie uderzyła w nie raz, drugi. Posłyszała dźwięki doskonałego
14 2  |         strasznym zdumieniem, raz, drugi, trzeci, dziesiąty, setny
15 2  |     zewnątrz wywalił. Jeszcze raz, drugi, jęk się powtórzył - i wszystko
16 2  |      twardą, okrągłą rączkę i raz, drugi raz usiłował dosięgnąć Barwickiego
17 2  |            siłę, z końca świata na drugi koniec świata. Bo już go
18 2  |          Jeden odszedł, przybędzie drugi. To bywa! Zaśmiał się głupio,
19 2  |             mój bracie, ja jeszcze drugi i ostatni wiem, żeś powinien.~-
20 2  |         wsi.~Oto miał przed oczyma drugi biegun systematów urządzenia
21 3  |           umarł jako duch.~- A ten drugi?~- Ten drugi - to Stanisław
22 3  |         duch.~- A ten drugi?~- Ten drugi - to Stanisław Krzemiński.