Czesc

 1 Rod|       polska róża to nie roża, tak, zdawało się, z brzmienia podobna!~
 2 1  |        zaiste modlitwą przed Panem. Zdawało się słuchaczom, że to anioł
 3 1  |             wozu na jego lewe koło. Zdawało się, że po dziewczęcemu,
 4 1  |          arcytwór piękności, który, zdawało się, dla doskonałych form
 5 1  |             i opornie się zginając. Zdawało się, że umarła przebiera
 6 1  |         spokojne wywody zdejmowały, zdawało się, z ramion przeogromnego
 7 1  |            tego człowieka słyszało. Zdawało się, że gdyby mu pozwolono
 8 1  |             utrzymać się na nogach. Zdawało się, że przypadnie do ziemi
 9 1  |     zapomniał się od krótkiego snu. Zdawało mu się, że nie zamykał oczu.
10 2  |             tych rozmowach o matce. Zdawało mu się nieraz, iż tak samo
11 2  |        głośno, jak u siebie w domu. Zdawało się nawet, że sobie nawymyślają
12 2  |             własnego podśpiewywała. Zdawało się, że i koniom szczęście
13 2  |            sieni. Uśpionym rycerzom zdawało się, że to właśnie zaczęto
14 2  |             zgasły w jej piersiach! Zdawało jej się, że nie wytrzyma,
15 2  | wdowy-narzeczonej, ten zapach, tak, zdawało się, nikły, owinął się dookoła
16 2  |          żelaza, jak wilk we wnyku. Zdawało mu się, że siedzi już w
17 2  |        uśmiechem. Poruszał rękoma i zdawało się, że szasta znieruchomiałymi
18 2  |             błoto traktu wlewać się zdawało na podwórka i łączyć, spajać
19 2  |           rozglądał się po okolicy. Zdawało mu się, że ją pierwszy raz
20 2  |           jej ten Chłodek w posagu. Zdawało się, że ty ją lubisz. Marzyłem:
21 3  |             pobliżu wielkiego okna. Zdawało się, że szyby nie ma, i