Czesc

 1 1|       wyżebrać, za olbrzymią cenę nieco mąki. Niosła ją z powrotem,
 2 1|       papy i same myśli obrotniej nieco przesuwały się poprzez głowę,
 3 1|          drugi szereg, żywy, spał nieco wyżej nad tamtymi, ponad
 4 1|         Niemców i Żydów, a on był nieco odmienny od wszystkich tamtych,
 5 1|         Polszczyzna Cezarego była nieco zawiana rosyjskim nalotem,
 6 1|         łatwiej jest im zaczekać, nieco zaczekać, na następny pociąg,
 7 1|         im czajnik z gorącą wodą, nieco cukru zawiniętego w strzęp
 8 1|          namiętnie. Rozsunęli się nieco, ustąpili i Cezary znalazł
 9 2|           przedpraska cofnęła się nieco w tył, bo też i kurzawa
10 2|          przepisów towarzyskich i nieco za śmiały wojownik.~- Wojownik
11 2|          panna Wandzia Okszyńska, nieco tańca, skoro ktoś z sąsiedztwa
12 2|  Kościenieckiego dla żony. Deszcz nieco nacichł, lecz mżył wciąż
13 2| zaostrzonych desek jakieś miejsce nieco "łaskawsze", czyli po prostu
14 2|          i koścista, której widok nieco Cezarego przestraszył. Zapraszanie
15 3|          wiceminister" spóźni się nieco, gdyż tego dnia ma bardzo
16 3|        wiązek czy miar wiktuałów, nieco nici, sznurowadeł albo szuwaksu
17 3|          i cienkich. Skoro się to nieco uspokoiło, Lulek mówił:~-
18 3|     podpartą na ręce człowiek już nieco starszy, siwawy, zamyślony,
19 3|           i ciągnęła dalej głosem nieco odmiennym, nastawionym na
20 3|     piękna postać przechyliła się nieco na bok. Zabrzmiał znowu
21 3|     zachlapane żydowskie spodnie! Nieco zanadto przemoczone skarpetki -