Czesc

 1 1| dostrzegał błąd i odpuszczał go z serca. Nie mogąc przekonać żywej,
 2 1|            słabe, kobiece drżenie serca i niemoc, i trwoga o syna -
 3 1|          wszystka krew zbiegła do serca Cezarego. Zobaczył wyblakłe,
 4 1| niezawodny środek na ciężkie męki serca. Gdzież to nie wędrowała
 5 1|      Seweryn Baryka przycisnął do serca rękę syna:~- Jedziemy! -
 6 1|           nie usłyszało już bicia serca ani Oddechu. Długo leżała
 7 2|         Toteż zawarli przyjaźń od serca, sztamę de grubis.~Miało
 8 2|           zbadali.~- Życzę panu z serca powrotu do normalnego zdrowia! -
 9 2|         chwilę, kiedy w piersiach serca z nienasyconej rozkoszy
10 2|     Bardzo pana proszę... Z głębi serca... Niech mię pan nie gubi!~-
11 2|     chwaścików, którymi deprawują serca ziemianek, ten już jest
12 2|          kędyś objawiła w twardym serca kamieniu. Głos, niejaki
13 2|    nieżyciowych, kiedy gwarzyła z serca do serca o duszy swej i
14 2|         kiedy gwarzyła z serca do serca o duszy swej i o duszy przyjaciela!
15 2|         wysłucham cię. Zrzucisz z serca kamienie, które je przygniatają.
16 3|          anielskiej dobrotliwości serca, ażeby patrzeć na te ściany
17 3|     wszystko, wszystko! Zrzucić z serca kamienie, które je uciskały,
18 3|          niszczysz ostatnie bicie serca dźwiganiem tego nadmiernego
19 3|            tej Matki ogrzali i do serca jej przytulili. Stolicę
20 3|       popatrzeć, na miłość mojego serca jedyną, jedyną! Na szczęście