Czesc

 1 Rod|  Dąbrowska, rodem z Siedlec. Całe prawie życie spędzając w Rosji,
 2 1  |         sobie nic dobrego wróżyć. Prawie nagi, bez koszuli, obgryziony
 3 1  |      ściany szklanej jest prosty, prawie pierwotny i niemal ciesielski.
 4 1  |        wyrzeczenia się, gdyż dziś prawie wcale mięsa nie jadają.
 5 2  |          co mieli nawet babcie, a prawie każdy na postoju, w chwili,
 6 2  |           jak by to powiedzieć? - prawie bolszewikiem.~- Tak? Pan? -
 7 2  |         porwał się z ławki. Pędem prawie dobiegł do tego rogu willi,
 8 2  |              wykrztusił do siebie prawie głośno. - Barwicki jest
 9 2  |        Ludzi, którzy go otaczali, prawie nie widział. A tak dalece
10 2  |          izby. Patrzał na śniadą, prawie czarną twarz Karoliny. Śniło
11 2  |           pod to serce, które już prawie nie biło. Widywał, jak potem
12 2  |         rządcy Turzyckiego. Wanda prawie nie broni się. Zaprzecza
13 2  |          łatwy do przebycia, więc prawie pędem, po grudzie z lekka
14 2  |     lenieckiego sadu i w zupełnym prawie upadku świadomości, gdzie
15 2  | publicznej drodze!~- No widzisz - prawie...~- E, głupiś! Jedno ci
16 3  |       Abramowski. Nazwiska te nic prawie Cezaremu nie powiedziały.
17 3  |          Starszy pan, jak wszyscy prawie starsi panowie, lubił przypominać
18 3  |     konnicę. Zalali tą armią cały prawie polski kraj. Na sztandarach
19 3  |        Cezary - jakby określić? - prawie w kwesti formalnej. Chciałem
20 3  |          okna. Całej tej kawiarni prawie nie widział, a muzyki jakby