Czesc

 1 2|      jutro zobaczymy. Nie życzę panu, żebyś pan na własnej skórze
 2 2|      ciotecznej, oraz starszemu panu, wujowi Skalnickiemu. Wszyscy
 3 2|    Proszę się okryć.~- Dziękuję panu!~- Może to nie wypada, żeby
 4 2|       Ale otóż i dwór! Dobranoc panu! A czy też pan naprawdę
 5 2|     będę~- To samo powiedziałem panu rządcemu. Na naszym koniu,
 6 2|       Hipolitowi.~- Pospieszamy panu na pomoc, miły sąsiedzie!
 7 2|   superrewizji zbadali.~- Życzę panu z serca powrotu do normalnego
 8 2|       cudnie odmyje, a chłopiec panu ubranie oczyści.~- Ależ
 9 2|  płynące z guseł ukraińskich, a panu, Czaruś, zakazuję mówić
10 2|       plecach nisko się kłaniał panu dziedzicowi, co nie tylko
11 2| ojczyzna duszy.~- Ja nie mam.~- Panu się podoba tutaj, w Polsce?~-
12 2|       nie tylko myśleć.~- Nigdy panu nie zapomnę tego słóweczka
13 2|        człowieka?~- Wszystko to panu wytłumaczę. Opowiem. Panie!
14 2|   Cezary przyjrzał się spod oka panu Gruboszewskiemu, a tamten
15 2|       życia. Zwierzył się z tym panu Gruboszewskiemu. Ten nie
16 2|        nocy do dnia, oświadczył panu Gruboszewskiemu, że już
17 3|      dopiero dowiaduje, więc ja panu podam tutaj niektóre szczegóły -
18 3|        widział tę scenę?~- Mało panu jeszcze? Jeszcze mało? Powiem
19 3|       To jest prawda! Nie dosyć panu jeszcze? Damy jeszcze! We
20 3|     Warszawie na krótko. Jeżeli panu na chęci nie zbywa, proszę