Czesc

 1 1|         ojcowskie, uciszyły go tak nagle, jak nagle przyszła ta ślepa
 2 1|         uciszyły go tak nagle, jak nagle przyszła ta ślepa boleść
 3 1|           smutku i żalu, który się nagle pod nogami otwierał. Trzeba
 4 1|       ściany w biały dzień, jak by nagle oślepła. Smagający wstyd
 5 1|       bliżej niż dalej!~Zasypiał i nagle budził się z jakimś krzykiem,
 6 1|            legowisku, jakby mu sił nagle przybyło. Objął Cezarego
 7 2|            z ojcem Cezarego, który nagle z Rosji przyjechał, otoczony
 8 2|             Cezary nie spostrzegł. Nagle stała się rzecz nieoczekiwana
 9 2|   jesteście na moim polu? - rzekła nagle pani Kościeniecka. - Zajechaliście
10 2|            Światła latarni rzucały nagłe strzały popłochu między
11 2|             Lecz jakże prędko, jak nagle dał się znowu słyszeć huk
12 2|          pokoju, tam i z powrotem.~Nagle posłyszał, że drzwi na górę
13 2|        ucieka równie zdradziecko i nagle. Usta jej były boleśnie
14 2|          czasie odjechać. Wrósł tu nagle po pas, a nawet po ramiona.
15 2|         osobę fizyczną. Wychodziła nagle z marzeń prawdziwa, jakby
16 2| powstrzymawszy oddech nasłuchiwał.~Nagle poraziło go w oczy światło
17 2|      światło latarki elektrycznej, nagle rzucone. W tej samej chwili
18 2|          honoru.~- Czaruś! - rzekł nagle Hipolit z wyrzutem - cóż
19 3|      poparcia. Manifestacja wyszła nagle z placu i ruszyła pod Belweder.
20 3|           poprzek ulicy, jakby tam nagle ściana szara, parkan niezłomny,