Czesc

 1 2|           wojny wracającym. Tenże Jędrek powrócił również szczęśliwie
 2 2|     wszyscy"?~- No, na przykład - Jędrek.~- Słyszane rzeczy! To dziewczę,
 3 2|          w przedpokojach, jak pan Jędrek.~- Ależ nie! Wiem, że ścigałeś
 4 2|         wyprostowany i wypucowany Jędrek w spodniach w czarno-białe
 5 2|        Krok w krok chodził za nim Jędrek, stajenny. W każdym ruchu,
 6 2|  wywnioskował z obserwacji, że ów Jędrek mieści się bez reszty w
 7 2|       osobami wysoko postawionymi Jędrek nauczył się używania wyrazów
 8 2|          zdaniach oznajmiających. Jędrek mówił na przykład:~- Muszę
 9 2|   nadejdzie podły dzień, iż tenże Jędrek posiądzie odwagę i zdobędzie
10 2|           skokami i nagłymi ruchy Jędrek wytoczył z sąsiedniej wozowni
11 2|        zajechała przed ganek. Sam Jędrek powoził parą nieposzlakowanie
12 2|      zaschniętej jaskrawej farby. Jędrek trzymał lejce i bat w ręku
13 2|   zaprzęgowi:~- Trąć naręcznego! ~Jędrek podniósł bat dziewiczo czysty,
14 2|          wiosek.~W pewnym miejscu Jędrek skręcił raptownie i pojazd
15 2|      bramą.~- Brama! - zawrzasnął Jędrek takim głosem, że od jego
16 2|          ranną mszę, dawno czekał Jędrek z osiodłanym Urysiem, dawno
17 2|           otwierali, stały konie. Jędrek siedział na koźle. Miał
18 2| przepysznych koni nie było widać. Jędrek nie mógł powstrzymać koni
19 2|     chłodem litościwym otrzeźwił.~Jędrek lewo-ledwo mógł utrzymać
20 2|         alei. Przy końcu tej alei Jędrek odwrócił się do swego pana