Czesc

 1 1|         pochody, śniegi, doliny i góry, góry, których Cezary nadaremnie
 2 1|            śniegi, doliny i góry, góry, których Cezary nadaremnie
 3 1|         się urwało i wywróciło do góry nogami. Wreszcie wszystko
 4 1|     ziemię, jakiś step czy jakieś góry, i tam wspólnymi siłami
 5 1| pasażerski, o czym matka zawsze z góry wiedziała, obydwoje chodzili
 6 1|  wybrzeżach oglądając piaszczyste góry nadmorskie, diuny, zaspy
 7 2|           tobą.~- Przebaczam mu z góry wszystko. Biedny bohater,
 8 2|          koronkowo- przejrzystą u góry. Stanąwszy przed wielkim
 9 2|       osób cztery nogi zadarte do góry - z tego dwie nogi czarne
10 2|           poprzez pełne sąsieki i góry jabłek zdarzało się Cezaremu
11 2|           wzrokiem po wierszach z góry na dół stronicy dosyć długo.
12 2|       przy szerokim, sklepionym u góry, wielkoszybym oknie, zobaczył
13 2|           z trudem podniósł go do góry swą suchą ręką, i z wytwornym
14 2|           zniżanie się i wzlot do góry "jej" Czarusia Czarusieńka,
15 2|        szafy cukier wiedząc już z góry o guście panny Karoliny,
16 2|    wahania.~- Dlaczego pani już z góry słodziła wodę cukrem? -
17 2|     wielkiej szybie półkolistej u góry, światło rozszerzyło się,
18 2|          i z tamtej strony Jasnej Góry. - Płucaż miał, płuca! Wrzeszczał,
19 3|    odnajmywał salon, uprzedzona z góry, poprosiła petenta do środka,
20 3|         podnosili Kozłowskiego do góry i rozmachnąwszy się rzucali