Czesc

 1 1|   znaczy do Siedlec. Słyszała w głębi swej głowy stuk kół pociągu
 2 1|     pozdrowienia, życzenia. A w głębi peronu, z dala, sam jeden,
 3 1|   wzniesione na zeszłowieczny w głębi obraz. O Boże, tego człowieka
 4 1|     Ksiądz, Gruzin, wychowany w głębi Rosji i nieprzychylnie usposobiony
 5 1|         sięgnęła do ostatecznej głębi w jego duszy. Czuł, że lada
 6 1|    cenił. Posyłał jej do zimnej głębi grobu wiadomość tamtymi
 7 1|  patrzał na jeden egzemplarz. Z głębi wozu, jakby z ucisku nieposkromionego
 8 1|        i nieustępliwy. Nieraz w głębi siebie Cezary żałował, iż
 9 1|        w mroku, i daleką w jego głębi spiczastą wieżę kościelną.
10 2|      pokój jest dalej. Kapłan z głębi ciemnego pokoju zawołał:~-
11 2| siedzących nisko na parterze, w głębi gorejącego pieca. Cezary
12 2|  potrójną swą mocą, jakby tam w głębi rzeczywiście tłum rozbawiony
13 2|    sekuła".~- Ach - westchnął z głębi - prawda... Przypominam
14 2|         otchlistego życia tam w głębi. Gdy chmury pożeglowały
15 2|         Bardzo pana proszę... Z głębi serca... Niech mię pan nie
16 2|  wielkoszybym oknie, zobaczył w głębi nocy dwa kręgi światła latarni,
17 2|     mógł się nimi przejmować do głębi. Przeciwnie - tragizm wydarzeń
18 3|        był ich fatygi. Płakał w głębi siebie, w tajnikach duszy,
19 3|         zimne spojrzenie pana w głębi, w którego skupionej postaci
20 3|         ty narobił! - rzuciła z głębi piersi.~- A co?~- Ach, ty! -