Czesc

  1 Rod|              chodzi tutaj - u kaduka! - o herb ani o szeregi przodków
  2 Rod|                  u kaduka! - o herb ani o szeregi przodków podgolonych,
  3 Rod|                 Z konieczności wzmianka o jednym dziadku, z musu notatka
  4 Rod|                 dziadku, z musu notatka o jednym jedynym pradziadku.
  5 Rod|          powrotną i nie spóźnił się ani o godzinę na swe stanowisko,
  6 Rod|              dziedzinie. Chodziło tylko o wysokość pensji, mieszkanie,
  7 Rod|               przez autora bezimiennego o wyprawie generała Józefa
  8 Rod|             obczyźnie.~Tekst wiadomości o tym fakcie, podany sucho,
  9 Rod|                 coraz to innej postaci, o czymś dalekim, sławnym,
 10 Rod|             skarpetek i brulionów podań o posady do rozmaitych dygnitarzy,
 11 Rod|                 to z roku na rok marząc o powrocie do kraju, a jednocześnie
 12 1  |                 do teatru koleżeńskiego o treści rozbójniczej, który
 13 1  |             nieskończone godziny trwogi o jedynaka.~To obce miasto
 14 1  |             uciążliwy! Musiała wiedzieć o wszystkim, przewidywać,
 15 1  |            mogąc dać sobie rady. Trwoga o syna, który się jak na złość
 16 1  |                  patrząc tak na niego - o nim marzyć!... Jakiż śliczny,
 17 1  |                nie ma na ziemi. Wiedząc o tym doskonale, że to jest
 18 1  |                 dala, sam jeden, oparty o framugę okna - tamten. Jęk
 19 1  |                owoczesne, cichą rozmowę o unii podlaskiej, o męczeństwie,
 20 1  |              rozmowę o unii podlaskiej, o męczeństwie, katowaniach,
 21 1  |             swoją. On to jeden wiedział o wszystkim, wszystko znał
 22 1  |            zeszłowieczny w głębi obraz. O Boże, tego człowieka odrzuciła,
 23 1  |                 starą, pospolitą pieśń:~O Panie, co losy ludzkości~
 24 1  |       grzeczniusia, pracowniczka, który o niczym nie myśli, tylko
 25 1  |                 niczym nie myśli, tylko o szkolnej i pozaszkolnej
 26 1  |            nauce. Ani mru-mru już wtedy o własnej woli, o bujaniu
 27 1  |               już wtedy o własnej woli, o bujaniu samopas, dokąd oczy
 28 1  |          samopas, dokąd oczy poniosą, i o tym nienasyconym upajaniu
 29 1  |              list zaczynał się od pytań o Cezarego i kończył nieskończonymi
 30 1  |             jednego słowa, ani wzmianki o powrocie! Bitwy, oblężenia,
 31 1  |                 czy fanaberii jedynaka, o jakiej tylko dusza jego
 32 1  |            zamarzyć mogła.~Cezarek dbał o to, żeby "rachunek bieżący"
 33 1  |               roku, dwu, trzech latach, o ojcu dalekim - w istocie -
 34 1  |            raczej samowładnego młokosa. O ojcu -jakoś zapomniał. Myśl
 35 1  |             ojcu -jakoś zapomniał. Myśl o ojcu - było to widmo przestarzałych
 36 1  |                 Cezary nie lubił myśleć o ojcu. Czasami jednak chwytało
 37 1  |                otchłaniach wojny, wieść o nim zaginęła tak dalece,
 38 1  |                 zaginęła tak dalece, iż o tym człowieku nic zgoła
 39 1  |                najmądrzejszego poprosić o wyjaśnienie, na pewno orzekł
 40 1  |             wiedział cokolwiek realnego o istocie rewolucji, to chyba
 41 1  |              się komisarz rewolucyjny - o dziwo! - Polak z pochodzenia.
 42 1  |                 nic jeszcze, co prawda, o Józefie Piłsudskim nie wiedział.
 43 1  |                  wśród błagań skazańców o rychlejszą śmierć. Gdy wracał
 44 1  |         przyszedł do domu z wiadomością o dekrecie i oświadczeniem,
 45 1  |              było już mowy ani wzmianki o ojcu. Cezarek wykonał swe
 46 1  |            wszystkim.~Cóż dopiero mówić o matce Baryki! Nie jadła,
 47 1  |                 Cezary mało co wiedział o tych matczynych wycieczkach.
 48 1  |                 książki, lecz broszurki o wyprawie generała Dwernickiego
 49 1  |               je. Grabit' nagrablennoje o tyle tylko jest słuszne,
 50 1  |                tyle tylko jest słuszne, o ile się pracuje. Precz z
 51 1  |            Cezary płakał głucho, myśląc o tym, jak biegła obcymi polami,
 52 1  |          przychodził statek pasażerski, o czym matka zawsze z góry
 53 1  |             wiedzieli na co, lecz nigdy o tym nie mówili. Nie chcieli
 54 1  |             Wolą być w łachmanach i iść o kiju, byleby dalej a dalej
 55 1  |           przemysłów". Po śmierci matki o ojcu przestał już myśleć.
 56 1  |         puszczał je na wolność. Oto tak o sprawach tego świata błędnie
 57 1  |                serca i niemoc, i trwoga o syna - gdy już nie włada
 58 1  |                każda grudka ziemi wzywa o pomstę nad Kainem. Gdyby
 59 1  |                 cna krzywdą człowieczą. O matko! Nie chcę już pić
 60 1  |                jednak upadła i nie było o niej mowy w ogniu dwu frontów
 61 1  |              Cezary Baryka myślał teraz o świątyni ognia między kopalniami
 62 1  |             znaleźli, a byli podejrzani o sprzyjanie Ormianom.~Cezary
 63 1  |               wtargnęli do piwnicy. I - o dziwo! - kartka głosząca,
 64 1  |               szeroką, zwiedziawszy się o nieprzebranej wyżerce. Lecz
 65 1  |          spełniał swe obowiązki, myśląc o rzeczach i sprawach weselszych
 66 1  |              była przede wszystkim myśl o jadle, którego skąpo, lecz
 67 1  |              głowy?~A jednak tego dnia, o którym mowa, młody poganiacz
 68 1  |                ona wydawała. Biała ręka o śniadym odcieniu, harmonijnie
 69 1  |            trwać na wieki - prosiła się o pomstę. Zsiniałe palce,
 70 1  |                 wymordowanych. Chodziło o to, ażeby wiatr - Nord-
 71 1  |               głowy - zapomniał z wolna o dawniejszym życiu. Wrastał
 72 1  |    współkopaczów. Na ogół nie wiedziano o nim, co jest za jeden. Ponieważ
 73 1  |                 baczności. Zrazu myślał o jakimś prawdopodobnym zamachu
 74 1  |             zabiegał, jak wszyscy inni, o jadło i napitek, a siedząc
 75 1  |               Wsłuchał się w ten dźwięk o jednej porze dnia, o drugiej
 76 1  |             dźwięk o jednej porze dnia, o drugiej i o trzeciej. Śpiew
 77 1  |                 porze dnia, o drugiej i o trzeciej. Śpiew zawsze był
 78 1  |              ziemi. Oparł się piersiami o jeden z tych kołów i patrzał
 79 1  |      przechodniu wrażenie ludzi, którzy o sobie nic zgoła nie wiedzą.
 80 1  |                 zginąłeś! Nie zginąłeś! O, cóż za szczęście!~- I ty
 81 1  |            dążył do walizki i opowiadał o niej synowi istne cuda.
 82 1  |                leży ów tomik pamiętnika o dziadku Kalikście-Grzegorzu
 83 1  |            Baryka niewiele synowi mówił o swych przygodach na wojnach,
 84 1  |               rozdrożu. Z odrazą myślał o poparciu, jakiego nawet
 85 1  |                mógł się oprzeć marzeniu o skarpetkach, chustkach do
 86 1  |                chustkach do nosa, ba! - o krawacie. Co ważniejsze,
 87 1  |                  Co znowu! nic mi nigdy o tym nie mówiłeś. Cóż to
 88 1  |              Baryka. Ja ci wielu rzeczy o sobie nie mówiłem, bom ja
 89 1  |               na nice wywrócił. Ale nie o tym teraz mowa.~- Cóż ten
 90 1  |                 środki lecznicze... Ale o tym potem...~- Wszystko
 91 1  |              Niemcy, na skutek pogłosek o przyłączeniu części wybrzeża
 92 1  |         oczywiście starszy od tych wydm o kilkadziesiąt czy kilkaset
 93 1  |                budulcowe. Nie mówię już o cegle, wapnie i płacy robotnika,
 94 1  |              klinami szklanymi, wsparte o tylne podpory, zapuszcza
 95 1  |         Marzenia! Marzenia!~- Marzenia, o młody rewolucjonisto? Mówmy
 96 1  |             młody rewolucjonisto? Mówmy o nowych wsiach szklanych.
 97 1  |            latyfundiów. Trudniej będzie o światło i siłę elektryczną.
 98 1  |              zobaczymy.~- A cóż powiesz o szkołach szklanych! O kościołach
 99 1  |           powiesz o szkołach szklanych! O kościołach zakwitających
100 1  |            należy przeciwić się siłą.~- O, to - to! Stare gadaniny.
101 1  |               mieszkania, iż nie będzie o co się nienawidzić i mordować.
102 1  |             inne!~- Toteż nie mówmy już o tym. Po cóż mamy mówić próżne
103 1  |        wzbogacić zapas swych wiadomości o jeden szczegół. Widziałem
104 1  |                mu się widywać marynarzy o kwadratowych lub kulistych
105 1  |               pod słońcem rozumowa- nie o istocie i potędze przewrotu,
106 1  |            rzucili się do stacji. Tutaj o pociągu niby to nic słychać
107 1  |              jest, zasypali go prośbami o wpuszczenie do pociągu.
108 1  |                się przypominać i błagać o łaskę, o pomoc, o litość,
109 1  |           przypominać i błagać o łaskę, o pomoc, o litość, o zabranie.
110 1  |                błagać o łaskę, o pomoc, o litość, o zabranie. Tamten
111 1  |               łaskę, o pomoc, o litość, o zabranie. Tamten przypomniał
112 1  |                zwalisz winę na mnie. Ty o niczym nie wiesz, pierwszy
113 1  |               Bufory poczęły obijać się o siebie, a koła, skrzypiąc,
114 1  |           czarny jegomość nie zapomniał o dwu ludziach Z jego łaski
115 1  |          rozczulenie. Prawił mistycznie o jakiejś ręce, która popycha
116 1  |                obrączki, nie mówiąc już o zegarkach, ulegają gruntownej
117 1  |         czajnikiem, ilekroć było prosić o radę i pomoc, kładł palec
118 1  |                Dopytasz się. Powiesz mu o nas. Był w przyjaźni z mamą
119 1  |                podawano sobie wiadomość o stopniu ich gwałtowności.
120 1  |                gdzie tyle się nasłuchał o prawach człowieka uciśnionego
121 1  |                duszą czującą - tyranię, o której mu ojciec mówił tyle
122 1  |           obstawiony żydowskimi kramami o drzwiach i oknach zabryzganych
123 2  |              szklanych domów. Nie śmiał O nie nawet nikogo zapytać.
124 2  |              szczególnie rozpytywał się o matkę Cezarego, którą znał
125 2  |         wielekroć kazał sobie powtarzać o niej wszelkie szczegóły,
126 2  |              nawet, w trakcie opowieści o ostatnich dniach męczeńskich,
127 2  |           spokojny i zimny, jakby mówił o finansowej sprawie, bez
128 2  |                tym nic złego, iż synowi o tym mówi, bo przecie i jej
129 2  |              sam i godzinami wspominali o umarłej. Nie było szczegółu,
130 2  |                rozkosz w tych rozmowach o matce. Zdawało mu się nieraz,
131 2  |                Pałaty" i mówi jej wciąż o tym rozmarzonymi oczami.
132 2  |                 rozmawiali już po cichu o tym, co się dzieje. Mówili
133 2  |               już tylko pomiędzy sobą - o to, jak też zachowywać się
134 2  |                Szła pod nieprzyjaciela, o którym nie było jeszcze
135 2  |              nie było. Z wolna przestał o nich myśleć. Nie myślał
136 2  |                myśleć. Nie myślał także o ideologii najeźdźców ze
137 2  |                Baryka nie myślał teraz, o co walczy i z kim, gdzie
138 2  |              usługi. Nigdy on nie mówił o swym rodzie, rodzinie i
139 2  |                miał iście końskie, mógł o głodzie wytrzymać pełny
140 2  |                 jednak wylewy opowiadań o przedpokojowych i polnych
141 2  |                z wolna z siedzenia. Ale o nim nie zapomniano. Wnet
142 2  |          postacie: dama starsza wysoka, o ruchach zamaszystych i pełnych
143 2  |             światowca, choć wspomnienie o powalanych ineksprymablach
144 2  |             sobie, żeby tutaj kto mówił o "frantach" - zaperzyła się
145 2  |         nieprzyjaciół jak Czarniecki.~- O nieprzyjaciołach, o bolszewikach
146 2  |       Czarniecki.~- O nieprzyjaciołach, o bolszewikach ostrożnie!
147 2  |                     dorzucił Hipolit.~- O, zaraz gęsiami, gęsiami!... -
148 2  |                 nie raziło. Któż by tam o polską ortografię... Boże
149 2  |                 sama przyrządź...~- Już o sałatkę bądź spokojny...~-
150 2  |                 znowu starki kropnie!~- O, widzisz! Toś powiedział,
151 2  |                i kazały opowiadać sobie o matce - "wszystko-wszystko!" -
152 2  |                 dorwał się do opowieści o swym potwornym krachu, o
153 2  |                o swym potwornym krachu, o łatwowiernie i lekkomyślnie
154 2  |           przerwało banialukę familijną o tych Kminkach z piekła rodem,
155 2  |                     Ciocia usłyszy...~- O, zaraz usłyszy! Akurat!
156 2  |           trafisz do łóżka?~- Kpisz czy o drogę pytasz? Do łóżka bym
157 2  |              Dobre sobie! Już je widzę, o, już je mam. Łóżeczko kochane...~
158 2  |                domu?~- Jakoś powrócę.~- O, tak nie można! Ja panią
159 2  |               Obejmując ją delikatnie i o tyle tylko, żeby nie mokła
160 2  |                 był niezmiernie wysoki, o ścianach bielonych wapnem
161 2  |                 dół,. do dworu otoczone o sadzawkami i basenami wodnymi.
162 2  |           trafiała kulą w płot, pytając o wszystko przechodzących
163 2  |                pogawędzić z nią w ogóle o perliczkach. Po cichu obszedł
164 2  |              duchowe, myślenie obrazami o wszystkim przeżytym i mętne
165 2  |             przeżytym i mętne powzięcie o niedożytym, o widzianym
166 2  |                 powzięcie o niedożytym, o widzianym i prześnionym -
167 2  |               drzwi z takim impetem, że o mały włos nie wyrwała ich
168 2  |               zafrasował się, zmartwił, o mało nie płakał. Jakże to!
169 2  |                nie mówiąc już ani słowa o poglądach, mniemaniach i
170 2  |              tyje od zgrzebła. Wiesz ty o tym czy nie?~- Absolutnie!~-
171 2  |                kopyt w kształcie kubka, o rogu niezłomnym i lśniącym -
172 2  |             konie zwracały ku nim głowy o wielkich, rozdymających
173 2  |            rozdymających się nozdrzach, o oczach przedziwnie żywych,
174 2  |             piersi wznosiły się, mówiąc o tęsknocie za jadłem i napojem,
175 2  |             białych dwunogów rodu - czy o tęsknocie za czymś innym,
176 2  |          równowagi i utrzymaniu oparcia o plecy Hipolita. Koła wózka
177 2  |              kilkakroć do linijki, żeby o coś zapytać albo coś wesołego
178 2  |                 wśród uśmiechów szeptać o swych sprawach, Hipolit
179 2  |                  Majątek miał śliczny - o, ten, co go widać. - Leniec.
180 2  |              chory, mizantrop. Nie miał o czym gadać z nikim w sąsiedztwie.
181 2  |                się ten Barwicki rozbija o jej rękę. Są po słowie,
182 2  |                 sobie owoc swój różany, o kolorze piękniejszym niż
183 2  |            Patrzył na książki, a myślał o tym, że wszystko jest niepewne,
184 2  |                 decydujesz, tylko ja.~- O, to-to! - syczała piękna
185 2  |        rządcostwa, przyniosła wiadomość o tęsknocie Wandzi Okszyńskiej
186 2  |        rozpowiedział całkowitą historię o pannie Wandzi. Zalecił,
187 2  |        kawalerów, z których jeden był - o rozpaczy! - panem dziedzicem
188 2  |      nieznajomym panem - nie mówiąc już o tym, że prym trzymała w
189 2  |            Opowiadał wesoło towarzystwu o jeździe linijką, o wizycie
190 2  |          towarzystwu o jeździe linijką, o wizycie w Leńcu i umyślnie
191 2  |                 skórzanych zaczepionych o głowice literkowych haków.
192 2  |               dessous...~- Och! Jeszcze o tym będą gadać! To jest
193 2  |               pan moim porte-malheur!~- O, to źle! Jeżeli tak jest
194 2  |                  Czaruś, zakazuję mówić o wyjeździe.~- A któż tu nastaje
195 2  |                z tym Żydeczkiem i gadać o tajemnicach jego życia,
196 2  |                 Tajemnicę jego życia... O wnętrzu worka, który ów
197 2  |              się na dnie lotnej kabiny. O nędzo, nędzo biednego brudnego
198 2  |      materialnym? Przepraszam panią, że o to się pytam.~- Nic! Chot'
199 2  |               po same czoło.~- Dość już o tym! Pani jest nienaturalna,
200 2  |             szczerości zaczął opowiadać o swej matce i ojcu, o ucieczce
201 2  |          opowiadać o swej matce i ojcu, o ucieczce z Baku i wędrówce
202 2  |                 i wędrówce przez Rosję, o śmierci ojca i przybyciu
203 2  |          bezwzględną szczerością. Mówił o szczegółach, które w tej
204 2  |                 To, co mówił z Gajowcem o matce, matki się tylko tyczyło
205 2  |                 ulgę całkowita opowieść o swoim minionym życiu. Panna
206 2  |               jej zębach, gdy opowiadał o biedach i śmierci ojca.
207 2  |                już skończył opowiadanie o sobie.~- Czy mi żal? Nie
208 2  |               wrogach! Dola, żeby drżeć o siebie, o swą kobiecość
209 2  |              Dola, żeby drżeć o siebie, o swą kobiecość wobec tych,
210 2  |                być mężczyzną! Nie drżeć o swoją całość, być pozbawioną
211 2  |               lud polski. Mamy wolność. O tym, żeby się tam z powrotem
212 2  |              nie zapomnę tego słóweczka o pudlu!~- Zapomni pani! Już
213 2  |                 górce, w tym dworeczku? O Boże!~- Cóż by pan tutaj
214 2  |                  Chciałoby mi się gadać o ich życiu. Nażyć się z nimi!~-
215 2  |            biała, herbata - słowem five o' clock tea z tymi chlebkami,
216 2  |           olbrzymim echem rozbijało się o ściany i sufit wielkiej
217 2  |            fraka. Wielosławski wiedział o tym braku, toteż pewnego
218 2  |         przyjaciela niemal na klęczkach o przyjęcie od niego nowego
219 2  |         wszystko był wzruszony pamięcią o nim i postanowił przy pierwszej
220 2  |             wciąż i natrętnie labidziła o tej swojej zgubie, straconej
221 2  |                  straconej reputacji i, o mały włos, cnocie - zamknął
222 2  |              przedtem... Jeszcze raz... O, tutaj, przy samych drzwiach...~
223 2  |              nowym impulsem do marzenia o nim, marzenia nieustannego,
224 2  |             utkwił w piersiach jak grot o trzech węgłach, którego
225 2  |                odtrącał już nawet myśli o sekretnej drzemce, gdy rozległ
226 2  |         szerokim i wspaniałym westybulu o marmurowej posadzce i lustrzanych
227 2  |               ta jego zazdrość musi się o coś zaczepić... Niechże
228 2  |                zaczepić... Niechże wie, o co ma być zazdrosny!~- Zobaczymy,
229 2  |              swego chlebodawcę i prosił o przebaczenie, iż pan jego
230 2  |                od nagłej pasji, marzyli o rozkoszy swej, doświadczając
231 2  |            nadgniłe - zaczepił się ręką o górną część listwy i lwim
232 2  |              będzie w polach widać. Tak o to prosił! Tak błagał! Jest
233 2  |                 znak czuwania, myślenia o nim, marzenia na jawie i
234 2  |               połyskliwej i delikatnej, o jedwabnych guziczkach -
235 2  |                i barwnym, stropił się i o mało nie cofnął. Przekonał
236 2  |         swobodnie usiadł. Ciągle myślał o tym, czy dobrze trzyma ręce,
237 2  |                oni taki taniec kończą i o czym, tańcząc i uśmiechając
238 2  |                Posadził. Zaraz ruszył - o litości! - do ciotki Anieli.~
239 2  |      rzeczywistości przeżywały marzenie o minionym na zawsze raju
240 2  |            mówić - do licha! - prawdę - o minionej na zawsze możności
241 2  |         Czarnoksiężniczku mój! Nie myśl o żadnym byku. Nie patrz na
242 2  |                 niego.~- Nie myśl teraz o tym, Czarusiu, Czarusieńku...~-
243 2  |         Czarusiu, Czarusieńku...~- Myśl o tobie łączy się z myślą
244 2  |                 tobie łączy się z myślą o nim. A ja o tobie myślę
245 2  |                 się z myślą o nim. A ja o tobie myślę i myślę. Dniem
246 2  |              zabawa ma wesprzeć. Proszę o kieliszek...~Pan Storzan
247 2  |     rozpraszające ciemności. Zapomniała o tym, że jej słuchają tak
248 2  |                 osoby, zapomniała nawet o tym, że jest w tak nadzwyczaj
249 2  |                słuchać będą muzyki jej, o której wartości właśnie
250 2  |               co chwila roztrącając się o pnie wielkich drzew, które
251 2  |                odrzucał ją od siebie.~- O Boże! - wzdychała Karolina
252 2  |             złoczyńcy i zdrajcy.~Oparta o pudło fortepianu przypatrywała
253 2  |              jej do ucha cierpkie uwagi o niewłaściwości tańczenia
254 2  |                   Pamiętam, Hip! Nie ma o czym...~- Między Łysowem
255 2  |                swym Chyrowem wyjeżdżał! O, to już nad moje siły!~-
256 2  |                słuchaj, co ten libertyn o mnie wykrzykuje. To jest
257 2  |              nie mogli się zorientować, o co właściwie spór się toczy.
258 2  |            Baryka nie dopominał się już o posadę na Chłodku. Przebąkiwał
259 2  |                 na Chłodku. Przebąkiwał o powrocie do Warszawy i na
260 2  |         namiętnością, że był przekonany o zachowaniu najdoskonalszej
261 2  |             nikt absolutnie nic nie wie o jego uczuciach. Tymczasem
262 2  |               Grał mechanicznie, myśląc o swych utrapieniach wewnętrznych,
263 2  |             każdą kroplą krwi, marzenie o niej tak natarczywe, iż
264 2  |            cichą poufność rozmowy z nią o rzeczach niepowszednich
265 2  |               gwarzyła z serca do serca o duszy swej i o duszy przyjaciela!
266 2  |                 do serca o duszy swej i o duszy przyjaciela! Były
267 2  |                krainie dalekiej - baśni o sobie dla siebie samych.
268 2  |                  Czaruś". Ponieważ była o dwa lata starsza od bóstwa,
269 2  |         najmilsza sąsiadka, porozmawiać o pikniku - nawiozła ploteczek,
270 2  |              oto nazajutrz Cezary prosi o konie do Częstochowy. Ma
271 2  |                 widzieć przed śmiercią. O to jedno błaga i błaga.
272 2  |            razem z księdzem, nie myśląc o tym, co robi. Gdy się jeden
273 2  |                Łamał ręce i tłukł głową o słup ganku. Właśnie w tej
274 2  |             usłyszał jej krzyk, wołanie o pomoc na ganku. Domyślał
275 2  |              nie widział, gdyż tam było o tej porze pusto. Poczęto
276 2  |                 Co też państwo mówią!~- O której godzinie Karolina
277 2  |                    spytał wuj Michał.~- O której godzinie? Zaraz...
278 2  |               cukier wiedząc już z góry o guście panny Karoliny, postawiła
279 2  |                  Trzeba panów przekonać o twej niewinności... - mówiła
280 2  |              tuzin szklanek, nie mówiąc o serwisach. Te rzeczy nie
281 2  |            Hipolit poprosił pannę Wandę o łyżeczkę. Gdy przyniosła
282 2  |                Wandę. On jeden wiedział o pewnym szczególe, o szybkim
283 2  |            wiedział o pewnym szczególe, o szybkim nakryciu jego ręki
284 2  |         niemrawej pannicy. Myślał wciąż o tamtej chwili.~ Nikt tego
285 2  |                 się. Zaprzecza i basta. O niczym nie wie. Nigdy słoika
286 2  |            klapak, muzykus nie wiedzący o świecie bożym, ta głupia
287 2  |              głupia i tchórzliwa Wanda? O tajemnym uścisku ręki przez
288 2  |               mówił ani jej, ani nikomu o pocałunkach z Karusią. Po
289 2  |            Karusią. Po cóż miałby mówić o jednym idiotycznym uścisku
290 2  |             bata. Ten, kto go bił, stał o krok przed nim, sapiąc i
291 2  |                Na mojego gościa.~- Gość o czwartej w nocy.~- Wolno
292 2  |                śmiał wdzierać się tutaj o tej porze. Widzi pan, do
293 2  |               go grubym końcem po łbie. O, tak!~Cezary w szaleństwie,
294 2  |            mogła być teraz z Barwickim. O rozpaczy!~Cezary zobaczył
295 2  |               jego ustach! Bić te usta! O nędzo, o hańbo! Bić ją dlatego,
296 2  |           ustach! Bić te usta! O nędzo, o hańbo! Bić ją dlatego, że
297 2  |              miłości? Wyrzec się Laury? O, lepiej umrzeć! Roztrzaskać
298 2  |             ażeby w niej nie było myśli o wyrzeczeniu się tego daru
299 2  |           śpiewał mu gorzką pieśń swoją o wiecznej śmierci i wiecznym
300 2  |              nie pójdzie do niej żebrać o miłość po tamtym! Nic nie
301 2  |               błędami i prośbą żebraczą o modlitwę, której nigdy nikt
302 2  |           ostatni wiem, żeś powinien.~- O ile mi wiadomo, ksiądz jest
303 2  |              kolana u jej mogiły i proś o przebaczenie.~- Moja to
304 2  |                porachunki... Ja księdza o rady ani o wskazówki szlachecko-katolickie
305 2  |                   Ja księdza o rady ani o wskazówki szlachecko-katolickie
306 2  |                 A jeśli masz dobrą wolę o tym mi mówić, to nie tutaj.
307 2  |               wierny sługa boży.~- Wiem o tym. Ale ja nie jestem z
308 2  |               kimkolwiek byłaby sprawa, o cokolwiek - stoję przy tobie!
309 2  |                ego, chcesz pośrednika - o cokolwiek sprawa - jestem!~-
310 2  |                ci, Hip! Ja przecie wiem o tobie. Ale ja nie mam sprawy.~-
311 2  |               nie było pięknych kobiet. O więcej się nie dopytuj.
312 2  |              mogę. To sekret.~- Sekret, o którym przez cały dzisiejszy
313 2  |           prowadziły do izby szerokiej, o kilku oknach. Podłoga w
314 2  |             następnego pokoiku, małego, o jednym oknie. Tam ustawił
315 2  |        zjawiskami zewnętrznymi i myśleć o nich niejako przemocą, ażeby
316 2  |                 młodemu obieżyświatowi, o którego sekretnej misji
317 2  |               gdy im to i owo opowiadał o wojnie. Synów na tej wojnie
318 2  |            Lubili gadać i słuchać tylko o tutejszym, o realnym, o
319 2  |              słuchać tylko o tutejszym, o realnym, o widocznym, dotykalnym,
320 2  |                 o tutejszym, o realnym, o widocznym, dotykalnym, o
321 2  |                o widocznym, dotykalnym, o tak dotykalnym i tutejszym,
322 2  |          musiało tutaj się przydarzyć i o tutejsze stosunki zaczepiać.
323 2  |             interesowali, zahaczało się o jadło i napitek, obracało
324 2  |                pewnej chwili tych gawęd o jadle i przyodziewku od
325 2  |                 podejrzewany przez nich o czyhanie na posadę ekonoma.
326 2  |                rano, do dnia, to znaczy o ciemnej nocy grudniowej,
327 2  |                zdobyło kalectwo w walce o wolność narodu polskiego,
328 2  |              plącząc się i nie wiedząc, o co ręce zaczepić. Jakże
329 2  |           przyjaciela w pole, błagał go o przybycie do Nawłoci. Nic
330 2  |               już panią Barwicką.~- Nic o tym nie wiem... - mrukął
331 2  |                 Przysłali zawiadomienie o ślubie.~- Gdzie? O ślubie?~-
332 2  |        zawiadomienie o ślubie.~- Gdzie? O ślubie?~- Z Krakowa. Ślub
333 2  |           mruknął Cezary i zaczął mówić o czym innym.~Ale ta wiadomość
334 2  |            Pewnego jednak dnia wstawszy o ciemnej nocy do dnia, oświadczył
335 2  |           samego początku, że to chodzi o romanse i filozofie!~Cezary
336 2  |               Hipolita bilecik z prośbą o konie do stacji. Zanim konie
337 2  |             widzi. Coś gadał do Jędrka. O coś się złościł. Krzyczał
338 3  |              ponurym, obdartym z tynku, o schodach tak brudnych, ścianach
339 3  |             takie tera caszy , żeby się o dziury w dachu kramarzyć.
340 3  |           pokrzepiony na duchu, już się o nic nie kramarzył. Mieszkał
341 3  |            fotograficzny, co świadczyło o ich pochodzeniu nie z żywego
342 3  |           wypytywać młodego przyjaciela o wrażenia z pobytu na wsi.
343 3  |               Wykręcił się opowieściami o drobiazgach i szczegółach.
344 3  |                 z owego zapytał Gajowca o osoby, których podobizny
345 3  |                celu swej wizyty: prośbę o jakieś zajęcie płatne. Nie
346 3  |              był pierwszy. Wszystko zaś o szklance czystej herbaty
347 3  |             czystej herbaty i dosłownie o kawałku suchego chleba.
348 3  |                 którzy go czcili, pisał o Polsce: "Pani moja, Mocarka
349 3  |         Konarskiego, pisał jednocześnie o najnowszych sztukach i figlach
350 3  |              rewolucyjny, obijający się o wszelkie szkopuły nauki
351 3  |               defektem polskości.~- Nie o tym mówię, że Polacy są
352 3  |                Polacy są Polakami, lecz o istotnym defekcie, jeżeli
353 3  |             Polska. Znana jest anegdota o temacie "Słoń". Polak, mający
354 3  |                nacjach napisać rozprawę o słoniu, napisał bez wahania: "
355 3  |           wahania: "Słoń a Polska". Nie o tym jednak chciałem mówić.
356 3  |                bardzo wielu! Trudno mi, o Azerbejdżaninie! wytłumaczyć
357 3  |             szpady lub smaganie bata.~- O, tak! Consolatio servitutis...~-
358 3  |            wydrukowali, w jednym dniu i o tej samej godzinie dostali "
359 3  |                tym felietonie anegdotkę o kimś, kto się wybierał w
360 3  |                takie... starodawne...~- O nie, braciszku! To nie starodawne!
361 3  |               Niemcy i Austria! Ale nie o tym teraz mowa. Oto - Edward
362 3  |               było to marzenie na jawie o społeczeństwie, marzenie
363 3  |                społeczeństwie, marzenie o zorganizowaniu społeczeństwa,
364 3  |           najsłodszymi imionami miłości o obronę i pomoc, a widząc,
365 3  |               to on jest napastnikiem - o litość. Ale on siekierą
366 3  |                 nam prawdziwą wiadomość o życiu ludzi spracowanych
367 3  |              tworząc zamknięty organizm o kilkuset tysiącach jednostek.
368 3  |                 wyblakłe, zzieleniałe - o ile promień słońca przedrze
369 3  |                 gdzie starzy szwargoczą o interesach, zyskach i szybkich
370 3  |             szyjach i zajadle, zaciekle o czymś rozprawiała. O czymże
371 3  |           zaciekle o czymś rozprawiała. O czymże to mówiło tych dwoje?
372 3  |                 tych dwoje? Czy również o zyskach i szybkich zarobkach?
373 3  |                za nimi, gdy się obijali o ściany i latarnie, a wlekli
374 3  |           bezsilne na polu - zaklinając o datek w imię Boga. Całe
375 3  |        potępieńców opętanych od diabła, o coś twarzą w twarz zaciekle
376 3  |                  krzyczeli, roili się i o coś wodzili za łby, byli
377 3  |        znikomego, nie przestając marzyć o wielkim. Podobnie jak tamci
378 3  |          wzajemne, na pracowitą kłótnię o ochłapy jadła, o śledzie,
379 3  |                kłótnię o ochłapy jadła, o śledzie, o skrawki mięsa,
380 3  |               ochłapy jadła, o śledzie, o skrawki mięsa, a nic, literalnie
381 3  |            własną robotę. Pisał książkę o Polsce nowożytnej, o Polsce
382 3  |            książkę o Polsce nowożytnej, o Polsce niezależnej od najeźdźców,
383 3  |                 te wszystkie wiadomości o krajach, które się teraz
384 3  |          dopiero zawierać będzie prawdę o sile ich, której nie znają.~
385 3  |        cesarstwem Aleksandra Trzeciego, o którym wszystkie umysły
386 3  |               umysły kraju głosiły jako o potędze nie do pokonania
387 3  |        żołnierza. Przechodzi obok niego o krok, o dwa kroki. Słyszy,
388 3  |           Przechodzi obok niego o krok, o dwa kroki. Słyszy, jak siodło
389 3  |               swemu młodemu słuchaczowi o sześciu kolejnych manifestacjach
390 3  |              Modlił się gorąco - gorąco o łaskę pomocy dla biednych
391 3  |           szumiący, wieczne wspomnienie o pięknej pani Laurze. A nieprzerwana
392 3  |           przejąć. Gajowiec marzył jako o szczęściu swym, o ideale
393 3  |           marzył jako o szczęściu swym, o ideale swego życia - o polskim
394 3  |                  o ideale swego życia - o polskim pieniądzu. Gdy wymawiał
395 3  |            Gdyby pan Gajowiec wiedział, o czym myśli ten młody człowiek
396 3  |             kwitnące począł podejrzewać o wewnętrzną kiłę. Przeszywał
397 3  |                naukowo", jak mówiło się o tym wśród kolegów. Nikt
398 3  |           usposobiony dla tego klienta. O swój, a raczej o ojcowski
399 3  |               klienta. O swój, a raczej o ojcowski grosz dbał, co
400 3  |                Lulek rozmawiał z Baryką o rzeczach oderwanych, naukowych,
401 3  |                tajnych, a z Buławnikiem o pieniądzach. Gdy Buławnik
402 3  |               od jego słownych wywodów.~O czymże to Lulek dyskutował
403 3  |                 Baryką? Otóż przeważnie o jego przejściach bakińskich
404 3  |                jednak był poinformowany o sprawach rosyjskich, jakby
405 3  |            oczywiście, wszystkiego, ale o tym i owym napomknął. Tamten
406 3  |                 poszukiwał. Chodziło mu o zgorzknienie Baryki, o jego
407 3  |               mu o zgorzknienie Baryki, o jego przejście do stanu
408 3  |           używał pewnych skrótów.~Mówił o szlachcie, o klasie próżniaczej
409 3  |             skrótów.~Mówił o szlachcie, o klasie próżniaczej i przeżytej -
410 3  |               inaczej, lecz - "nawłoć". O zepsuciu, nikczemności,
411 3  |                go raczy wiedzieć! Mówił o tych cierpieniach utartymi
412 3  |          odcieniem narodowym. Gdy mówił o ludziach i działaniach tego
413 3  |                 skirem ludzkości". To - o czym dowiadywał się od Baryki,
414 3  |              się od Baryki, na przykład o pracach Gajowca - nieciło
415 3  |                  gdy słyszał lub czytał o powolnych, lecz stałych
416 3  |                ulepszeniach, naprawach, o wprowadzeniu w życie małych
417 3  |      sąsiedniego mocarstwa". Gdy czytał o srogich karach na kontrrewolucjonistów,
418 3  |                na kontrrewolucjonistów, o kaźniach setek tysięcy ludzi,
419 3  |           kaźniach setek tysięcy ludzi, o mordowaniu bez sądu i dziesiątkowaniu
420 3  |        szkalujące do pism zagranicznych o kierunkach pokrewnych jego
421 3  |              rzeczy subtelnych. Pojęcia o tej przeszłości Cezary nabrał
422 3  |                z Gajowcem. Gdy Gajowiec o tym wszystkim mówił, Cezary
423 3  |          protestował. Gdy zaś Lulek nic o tym nie chciał wiedzieć,
424 3  |            materialne, chodzi im bowiem o to, ażeby tym frazesem uśpić,
425 3  |           oświecić z boku. Możesz sobie o tym sądzić, co ja mówię,
426 3  |                 dyskrecja! Nie piśniesz o tym - ale, uważaj - we własnym
427 3  |           wysyczał:~- Przyjdę po ciebie o dziesiątej rano.~- Zawiążesz
428 3  |          Zrozumiałeś?~- No, dobrze. Już o tym słyszałem. Będę jutro
429 3  |                 Będę jutro w domu. Więc o dziesiątej?~- O dziesiątej... -
430 3  |              domu. Więc o dziesiątej?~- O dziesiątej... - wyszeptał
431 3  |                oczy fanatyka.~Nazajutrz o godzinie dziesiątej obadwaj
432 3  |        szczegółowo wszystkich obecnych. O ile ten był ruchliwy i baczący
433 3  |         ruchliwy i baczący na wszystko, o tyle inni obecni przeważnie
434 3  |           półgębkiem, jakby całą troskę o bezpieczeństwo na tamtego
435 3  |               folwarku, niepokojący się o swe oziminy, strączkowe
436 3  |                liczniejszym gronie, aby o naszych sprawach pomówić.
437 3  |         przeszła do biurka i oparła się o nie ręką. W tym jej ruchu
438 3  |            chłopów? Oczywista rzecz, iż o tym nie mogło być mowy!
439 3  |            Cezary podniósł rękę prosząc o głos.~Towarzysz pierwszy
440 3  |         przewodniczący, groźnie prosząc o spokój. Sam zadał pytanie:~-
441 3  |        zatargach robotników z burżuazją o zarobki i prawa staje po
442 3  |               nie jest prawdą.~- Proszę o głos! - zawołał młody człowiek
443 3  |          wszystkich - wtrącił Cezary. - O ile mi wiadomo, nie wszystkie
444 3  |                 miejsce kaźni. Świadczą o tym liczne głodówki, które
445 3  |           rozmachnąwszy się rzucali nim o ścianę. Kozłowski odbijał
446 3  |               poprosił skinieniem głowy o pozwolenie zajęcia miejsca
447 3  |               za rozszalałe spojrzenia! O wolności! O swawolna rozkoszy!
448 3  |                 spojrzenia! O wolności! O swawolna rozkoszy! O, życie!
449 3  |          wolności! O swawolna rozkoszy! O, życie! O szczęście! O młodości,
450 3  |            swawolna rozkoszy! O, życie! O szczęście! O młodości, młodości!
451 3  |                  O, życie! O szczęście! O młodości, młodości! Wśród
452 3  |                stu niewinnych położył - o czym nikt nie wie. Każe
453 3  |               że "starego" nie zastanie o tej porze w domu, więc można
454 3  |       komunistów pobieram lekcje wiedzy o Polsce.~- Uczył Piotr Marcina.~-
455 3  |               ludzkości? Nikt nie myśli o tym, żebyście się stać mieli
456 3  |        romantyzmu, a jednak, gdy chodzi o odparcie zarzutu, używa
457 3  |                 to znaczy szlachty. Nie o męczeństwo chodzi, lecz
458 3  |                 męczeństwo chodzi, lecz o męstwo, o męstwo postawienia
459 3  |       męczeństwo chodzi, lecz o męstwo, o męstwo postawienia nowej
460 3  |                macie żadnej idei.~- Nie o to nam też idzie, jaką ideę
461 3  |                 jak pięść do nosa, lecz o mądre urządzenie istotnego
462 3  |           stosujemy z musu.~- Z musu... O obłudo! O krzywoprzysięstwo!~-
463 3  |             musu.~- Z musu... O obłudo! O krzywoprzysięstwo!~- Ty
464 3  |           Ogrodzie Saskim obok fontanny o godzinie drugiej po południu. -
465 3  |                  Ha, pewnie schadzka... O młody, młody!~Schadzka!
466 3  |         czułości, które nic nie widzi i o niczym nie chce wiedzieć.
467 3  |               Wydała mu się być młodszą o jakie pięć, sześć lat. Istna
468 3  | najwykwintniejsza z kobiet tego miasta! O, jakże była piękna! Jakie
469 3  |                dowody, jak go się boję. O, ja się go boję! Chciałbym
470 3  |                jest rozpacz!~- Nie myśl o tym.~- A o czymże to ja
471 3  |          rozpacz!~- Nie myśl o tym.~- A o czymże to ja mam myśleć?
472 3  |           myśleć? Czy nie wiesz czasem, o czym ja mam myśleć?~- To
473 3  |               mam myśleć?~- To myślałeś o mnie?~- Myślałem o tobie
474 3  |             myślałeś o mnie?~- Myślałem o tobie dniami i nocami. Wszędzie,
475 3  |         zawikłaną opowieścią, snem moim o krasawicy, o najcudniejszej
476 3  |                  snem moim o krasawicy, o najcudniejszej kobiecie
477 3  |                 widać było jej policzki o przezroczystej, białej cerze
478 3  |                głupi i niemy. Błagać ją o co? Przepraszać ją za co?
479 3  |            Teraz dopiero dowiedział się o niej. Gdyby mógł rzucić
480 3  |                 przez choroby: "Wiosna, o ziemscy nędzarze!"~Tego
481 3  |               zażądali podwyżki zarobku o 50 procent. Skoro dyrekcja