Czesc

 1 1|        Czyż to tylko podobieństwo oczu? Lecz nie! Nie! Skądże by
 2 1|    nieciekawe sprawy oddzielał od oczu ludzkich. Brodiaga, w którym
 3 1|    Zdawało mu się, że nie zamykał oczu. Lecz dosyć długo trwał
 4 1|         Wiatr przewiewał. Mnóstwo oczu patrzyło z ciekawością na
 5 2|          nie potrzebował zakrywać oczu!~- Powiedzieliśmy przecie
 6 2|          i wesele tryskały z jego oczu, twarzy i pysznej figurki.
 7 2|        bez przerwy lały się z jej oczu.~- Mamusia sobie tam cicho-sza
 8 2|        nie spuszczając z Hipolita oczu rozradowanych.~- Et, Hipowi
 9 2|        drugiej łzy najszczersze z oczu kap-kap-kap! Pan Gajowiec -
10 2|       schodowej, gdzie jej sprzed oczu znikła mieszczanka, długo
11 2|        przez czas pewien zeszła z oczu ojcowskich i spod jego ciężkiej
12 2| fikcyjnego pedału. Łzy lały się z oczu wygnanki, gdy tak sobie
13 2|           jego stronę, to powieki oczu nakrywały źrenice. Było
14 2|   obecności wodza - nie spuszczał oczu z oczu Hipolita, który od
15 2|      wodza - nie spuszczał oczu z oczu Hipolita, który od szczegółu
16 2|  dziesiąty, setny spojrzenia jego oczu zwrócone na piękną wdowę.
17 2|         widoczne jak na dłoni dla oczu czuwających.~Pewnego popołudnia,
18 3|         owoców - skakali sobie do oczu, wydzierali towar z rąk,
19 3|       zimowej. Nie mogła podnieść oczu, bo zawalone były falami