Czesc

 1 1|   samowładnego młokosa. O ojcu -jakoś zapomniał. Myśl o ojcu -
 2 1|    pewnej mierze otrzeźwiająco. Jakoś spoważniał, zesmutniał.
 3 1|   pogłaskań.~W tym czasie oboje jakoś przytulili się do siebie
 4 1|      wszystko, co dotąd było.~- Jakoś ta cała cywilizacja idzie
 5 2|         ciosu zębami ordynansa. Jakoś jednak przy pomocy tegoż
 6 2|      powróci do tamtego domu?~- Jakoś powrócę.~- O, tak nie można!
 7 2|     troskał się młody Baryka.~- Jakoś... Ból głowy. Febra. Bo
 8 2|      Właśnie... jaśnie panienka jakoś nam dzisiaj niezdrowa.~-
 9 2|     Boże! Nie obłożnie, ale nam jakoś niezdrowa.~- Rozumiem. A
10 2|      nawet nie zobaczył! Sam tu jakoś zmalał, sprościał, stał
11 2| przyjacielski - dowcip łagodny, jakoś "z głupia frant" i "z cicha
12 2|       chłopczyński.~- Nic, nic. Jakoś przejdę dalej.~- A któż
13 2|          Chodzę po swojemu. Ale jakoś i tak dam sobie radę.~-
14 2|        w rodzinie, żeby Karusię jakoś wyposażyć. Postanowiliśmy
15 3|       że w rogu zacieka tudzież jakoś niewłaściwie pachnie spod
16 3|     dogadzał uczuciom Cezarego, jakoś był mu na rękę. Sam w rozmowach
17 3|     Ludzie rozmawiali szeptem i jakoś chyłkiem, jak w kościele
18 3|         zebrani poruszyli się i jakoś bardziej zbliżyli się do
19 3|         Polskę przełajdaczyli: "jakoś to będzie"!~- Zbyt wielu