Czesc

 1 1|          palce do snu wiecznego, zobaczył również, że złota obrączka,
 2 1|       zbiegła do serca Cezarego. Zobaczył wyblakłe, niebieskie oczy
 3 1|       Sierota podszedł do nich i zobaczył, że wyciągają z wozu zwłoki
 4 1|        mu pozwolił iść za ojcem. Zobaczył wtedy, że tamten pod rozpiętą
 5 1|  drzwiach i pierwszy raz w życiu zobaczył nie tylko oczyma, lecz duszą
 6 2| Otwarłszy drzwi do ogrodu Baryka zobaczył park, wczoraj w ciemności
 7 2|        locie jakieś nawoływanie. Zobaczył jakieś z boku ruchome plamy,
 8 2|          Baryka, własnymi oczyma zobaczył, jak pewnego nic nie ma...~-
 9 2|        sobą przyjaciela. Ostatni zobaczył przed sobą ofiarę prześladowań
10 2|           Oprzytomniawszy Baryka zobaczył nad głównym siedzeniem zamiast
11 2|    Jeszcze jej przecie nawet nie zobaczył! Sam tu jakoś zmalał, sprościał,
12 2|   stanęły. Cezary obejrzał się i zobaczył, że stoją przed jakąś bramą.~-
13 2|      dopiero przypomniał sobie i zobaczył z nadzwyczajną oczywistością.
14 2|        góry, wielkoszybym oknie, zobaczył w głębi nocy dwa kręgi światła
15 2|    Barwickim. O rozpaczy!~Cezary zobaczył swoje rozkosze z Laurą,
16 2|  osłoniętą, ażeby go zaś kto nie zobaczył ze śladem ciosu szpicruty
17 3|     Rozgrzać się, u diaska!~Wnet zobaczył przed sobą ogromne tafle
18 3|           W pewnej chwili Cezary zobaczył Laurę wychodzącą spod kolumnady,