Czesc

 1 1|          temu uwierzył, że można konia wyścigowego wsadzić na aeroplan
 2 2|          wargach. Przechodząc od konia do konia, przyjaciele obserwowali
 3 2|          Przechodząc od konia do konia, przyjaciele obserwowali
 4 2|          Cezary siedząc tyłem do konia, pierwszy raz oglądał krajobraz
 5 2|          Krzyk jego, popędzający konia, stał się dziki i srogi.
 6 2|         tył lejcami rozbieganego konia. Wreszcie przeforsował go,
 7 2|      zwrócił się teraz twarzą do konia i mógł widzieć amazonkę.
 8 2| jeźdźczyni harmonijnie z ruchami konia unosiły się, opadały i ciągnęły
 9 2|      panowie z Nawłoci, oddawszy konia oczekującemu "człowiekowi",
10 2|       Było to arcydzieło zażycia konia, pierwszego zażycia po tylu
11 2|         rozkaz Hipolita, który z konia przyglądał się swemu umiłowanemu
12 2|          w raz ręką kark i kłęby konia, pieszczotliwie gładził
13 2|     solidne. Hipolit zeskoczył z konia, ksiądz Anastazy wylazł
14 2|           tętent, a nawet rżenie konia w parku. Skądże by rżenie
15 2|          parku. Skądże by rżenie konia w parku? Kto mógł po nocy
16 3|          rzece żołnierz ze swego konia krzyczy: ja tiebia wiżu!
17 3|          ciągnąć ten wóz na wzór konia, niż go po ludzku popychać?
18 3|          na piersiach, w skokach konia i lansadach przejeżdżał