Czesc

 1 1|       wsi, przy pracy koło krów, koni, kóz i owiec - choćby nie
 2 1|       elektryczna zastąpiła siłę koni i wołów. W całym dorzeczu
 3 2|       oczekującą na nich czwórkę koni zaprzężoną do małego a wysokiego
 4 2|    mocnozęby Jędruś, doświarczał koni. Doświarczał ich dokumentnie,
 5 2|       niezdrowa! No, Cezary - do koni! Idziesz ze mną?~- Jeszcze
 6 2|   Namulakowi za ruszanie naszych koni zaraz dałem w kufę, względnie
 7 2|           Mówię: dryniu, naszych koni łapą swoją czarną - ni-ni!
 8 2|           ni-ni! Wara od naszych koni! Absolutnie!~Ten właśnie
 9 2|    bryczka i zaprzęg, utrzymanie koni - słowem, wszystko - rzucało
10 2|     Abssolutnie!~Samo utrzymanie koni było szczytem pielęgnacji.
11 2|        Jędrka, ale twarzą nie do koni, lecz do tamtych dwu osób
12 2| przestrzeń. Krzyczeli poganiacze koni i głośno gadali pracownicy
13 2|     Cezary czekał na powrót tych koni. Chory pan Storzan tego
14 2|           Czemuż pan nie zażądał koni stąd, z Odolan? Wojskowy
15 2|          niewyczerpanej jak fuga koni niosących się w przestrzeń.~
16 2|          maści tych przepysznych koni nie było widać. Jędrek nie
17 2|      Jędrek nie mógł powstrzymać koni lecących w skok, co siły
18 2|      Przecież nie chodzisz kraść koni ani nie rozbijasz na publicznej