Czesc

  1 Rod|          matka - otóż i cały rodowód, jak to jest u nas, w dziejach
  2 Rod|          pilniejszego do nadmienienia jak stwierdzenie, że na Sekule
  3 Rod|    przystąpieniem do powstania wpadł, jak to mówią, najfatalniej.
  4 Rod|        przeogromnym.~Sama ta legenda, jak to zwykle bywa z legendami,
  5 Rod|          szeregu potomnych: "Pilnować jak oka w głowie"!~W istocie,
  6 Rod|              pilnował owej książeczki jak oka w głowie. Wędrowała
  7 Rod|          wspaniałego dziada był ubogi jak mysz kościelna. Później
  8 Rod|              w tej książeczce zawarte jak gdyby coś z religii, której
  9 Rod|           diabła! - sroce spod ogona, jak pierwszy lepszy z tych,
 10 Rod|             składach mebli cenionych, jak same meble. Wiele naczyń
 11 Rod|              orzechowe szafy, masywne jak forteczne bastiony.~Wciąż
 12 Rod|               na której siedziało się jak mucha na uprzęży ściskającej
 13 Rod|         ginęła, ojciec i syn spędzali jak najczęściej rozkoszne sam
 14 Rod|        służące były Polki. Pani domu, jak wiadomo, nie mogła wpłynąć
 15 1  |      wyciągnął ręce i począł krzyczeć jak istny dzieciak. Lecz znaki
 16 1  |                uciszyły go tak nagle, jak nagle przyszła ta ślepa
 17 1  |           wrogów, zmiażdży przeszkody jak marchew czy kukurydzę i
 18 1  |               do domu z matką, zaiste jak grób milczącą, był już wesoły.
 19 1  |         posłuszny, zupełnie tak samo, jak gdyby ojciec był obecny
 20 1  |           gimnazjum i pobierał w domu jak dawniej lekcje francuskiego
 21 1  |             urwisostwo, pochłonęły go jak jakiś żywioł. W gronie kilku
 22 1  |          nowego miasta albo po prostu jak bezpański pies ganiał po
 23 1  |       przeznaczone. Zarówno rewolwer, jak kinżał owinięte w kolorowe
 24 1  |        burżujów, zarówno tatarskiego, jak ormiańskiego gatunku, mniej
 25 1  |          Jakże ten mus był nieznośny, jak uciążliwy! Musiała wiedzieć
 26 1  |            zacząć, gdzie jest droga i jak nią iść. Wstydziła się i
 27 1  |              Trwoga o syna, który się jak na złość zlisił, dobijała
 28 1  |             bo prosty nos naciąga się jak cięciwa łuku, nozdrza drgają,
 29 1  |           niej - cząstka jej całości, jak gdyby nowy organ jej ciała,
 30 1  |       sekretnie, skrycie, na śmierć - jak wtedy. Była znowu na śmierć
 31 1  |     wysmukłego, pięknego młodzieńca - jak wtedy. Przeżywała swój niemy
 32 1  |               a pełna tajemnicy miała jak gdyby kaplicę swoją. On
 33 1  |           stał nad drogami tego kraju jak samotny krzyż. Jej tylko
 34 1  |            Czytała je w pamięci swej, jak wtedy na strychu, gdy targała
 35 1  |         odszedł jednak równie szybko, jak przyszedł. Za murami kaplicy
 36 1  | systematycznych i porządnych studiów, jak to bywało za czasów ojcowskich,
 37 1  |             ojcu dalekim - w istocie -jak gdyby słuch zaginął. Baryka
 38 1  |                był to już jego organ, jak ręka lub noga. Nie znaczy
 39 1  |          wszystko zostało na miejscu, jak było w chwili odjazdu Seweryna
 40 1  |           wszystko tkwiło na miejscu, jak gdyby tegoż dnia rano wyszedł
 41 1  |               obrębie się przytuliło. Jak tam, tak i tu wszystko stało
 42 1  |       sromotnie przed nimi tchórzyła, jak zresztą wszyscy w mieście.
 43 1  |               ich mordowano. Patrzał, jak się w tej robocie odznaczali
 44 1  |            szczegółowo, co tam było i jak się odbywało, gdy miał oczy
 45 1  |            sobie zalecenie: "Pilnować jak oka w głowie!" - wypisane
 46 1  |            spod oka - i wzdrygnął się jak od sparzenia białym żelazem.
 47 1  |              bieliznę, obsługiwała go jak pokojówka i kucharka - często
 48 1  |               albo za głowę. Widział, jak się podpiera sękatym kijem
 49 1  |               i ściany w biały dzień, jak by nagle oślepła. Smagający
 50 1  |          płakał głucho, myśląc o tym, jak biegła obcymi polami, ciągnąc
 51 1  |               niosąc dla niego zboże, jak się od rowu do rowu słaniała
 52 1  |        słaniała na zwątlałych nogach, jak chwytała powietrze, którego
 53 1  |             przecież tak ograniczona, jak mu się z pierwszego wydawało.
 54 1  |           Serce łomotało w jej piersi jak dzwon w wieży pustej, gdy
 55 1  |           otwarta tego statku to jest jak gdyby otwór kiszki odchodowej
 56 1  |           dnia, gdy tak oboje czekali jak zwykle i gdy już cały statek
 57 1  |           było w tej twarzy odmienne, jak gdyby dobrze wychowane i
 58 1  |               pokoju i położyła spać, jak mogła i zdołała w niewielkim
 59 1  |             dopiero wyraźnie widział, jak ta słaba kobieta była samą
 60 1  |               kobieta była samą sobą, jak dalece świadomie szła do
 61 1  |         świadomie szła do swego celu, jak nieomylnie widziała wszystko,
 62 1  |           umarłej te ciche, woniejące jak fiołki słowa, na nic nikomu
 63 1  |              Wsuwał się pod jej rękę, jak wtedy, gdy był maleńki i
 64 1  |              błędnie sądziła. Widział jak na dłoni drogę jej rozumowania.
 65 1  |            wchłaniał ten ogrom burzy, jak gąbka wodę oceanu, a ona,
 66 1  |         odzienia, bo ono paliłoby mię jak tunika zaprawiona krwią
 67 1  |              do zrobienia nic innego, jak szukać pomocy na zewnątrz.
 68 1  |              niezmienną został znowu, jak przed nieprzeliczonymi wiekami,
 69 1  |               Nie z taką już pogardą, jak niegdyś, Cezary Baryka myślał
 70 1  |              nie były tak dokuczliwe, jak owa pustka wewnętrzna i
 71 1  |               wozu żelaznymi widłami, jak siano zmulone lub nawóz
 72 1  |              się, że po dziewczęcemu, jak za życia, z bliskości obcych
 73 1  |              nosek wyprężył się teraz jak struna wyciągnięta ponad
 74 1  |           mężczyzny! Serce twoje drży jak serce psa, który się przeląkł
 75 1  |               ukochania, u matki mej, jak kwiat róży na swej łodydze.
 76 1  |      szczęścia dla wszystkich wokoło, jak kwiat wiosenny róży. Wszystko
 77 1  |               winna była być wykonana jak najszybciej, prowadzono
 78 1  |          dawano coraz gorszy, w miarę jak praca nad zasypywaniem nieboszczyków
 79 1  |         fizyczne przerażenie na myśl, jak to on jutrzejszy dzień przetrzyma
 80 1  |               pod łopaty, przysiadało jak najbliżej, czaiło się i
 81 1  |              Fiksat ten nie zabiegał, jak wszyscy inni, o jadło i
 82 1  |             pośpiewywał samemu sobie. Jak wszyscy ludzie nienormalni
 83 1  |               zwieszoną głowę. Wtedy, jak to mówią, wszystka krew
 84 1  |           Cezary stał na swym miejscu jak wkopany w ziemię, gdy tamten
 85 1  |                zarówno dla żołnierzy, jak dla pracowników zasypujących
 86 1  |         Cezary zawył z radości, zawył jak pies:~- Nie zginąłeś! Nie
 87 1  |            mniej okrutne i olbrzymie, jak wszystkie poprzednie.~W
 88 1  |      zarabiając czym się tylko dało i jak tylko było można. Ale Cezary
 89 1  |              pracy zarówno fizycznej, jak i umysłowej.~Z trudem oporządzili
 90 1  |         barbarzyństwa, niezbędne jest jak koszula i buty. Nie mieli
 91 1  |                tej, co to - "pilnować jak oka w głowie"...~Seweryn
 92 1  |          jeden, a nazywa się tak samo jak my obaj - Baryka - człowiek
 93 1  |                 No, niech tam będzie, jak chcesz. Nazywajmy to najbardziej
 94 1  |       przestrzeni. Zapomniałem tylko, jak się to miejsce u licha nazywa...~-
 95 1  |       dowiaduję się oto w tej chwili, jak wygląda grzeczność młodych
 96 1  |                złoty piasek, taki sam jak w diunach przymorskich,
 97 1  |           tego typu, wiejskich, czyli jak się dawniej mówiło, chłopskich,
 98 1  |            podczas największego upału jak w bakińskiej naszej piwnicy,
 99 1  |           przepadający za czystością, jak to jest wszędzie na wsi,
100 1  |          wielorakie, genialne a godne jak najszerszego rozmnożenia -
101 1  |          stanie jej płynnym zabarwić, jak się żywnie podoba. Co tylko
102 1  |          województwa! Bo to ci poszło jak morowa zaraza, skoro się
103 1  |           zużył bieg jej wód tak samo jak słony prąd morski, z zachodu
104 1  |             klinowych, u dołu ostrych jak brzytwa a grubiejących aż
105 1  |  przedsiębiorą i rozważają, chociażby jak najbiedniej wypadła, nie
106 1  |        ci-devant królów, to wolą oni, jak sądzę, mieszkać po staremu.
107 1  |    zajmowaliśmy w Baku - co, tatku? - jak my ongi w Baku - pięć, sześć
108 1  |              czosnek - wystrzegał się jak ognia wina, alkoholów, kawy,
109 1  |          zbliżył się duchowo do ojca, jak swego czasu do matki. Głęboka
110 1  |         facjatach, spalonych i rudych jak rondle, pędzących automobilami
111 1  |          Ormian zjuszonych na siebie, jak to miało miejsce w Baku,
112 1  |         Cezary wzdychał równie ciężko jak oni. Jakże w takich momentach
113 1  |             bierne i czujące jedynie, jak matka. To był przeciwnik
114 1  |            całą Rosję, przewiercił ją jak ów małż niepozorny, skałotocz-palczak,
115 1  |              go więzy, wciąż jeszcze, jak w dzieciństwie, krępującej
116 1  |               sam trząsł się i jęczał jak niegdyś matka. Możnaż było
117 1  |       drzwiami. Sędziwe sople wisiały jak kudły i kłaki, z tego pasa
118 1  |                 że żyją tu od tygodni jak troglodyci, czekając właśnie
119 1  |               zapadał coraz bardziej. Jak na złość pociąg wciąż stawał
120 1  |             miał począć? Co poradzić? Jak ratować? Miałże wysiąść
121 1  |               Takem nic nie rozumiał, jak ty teraz. I patrz, co się
122 1  |            Cezary nie wiedział wcale, jak długo jechał przez pola
123 1  |              było tam równie zepsute, jak w wagonie z kożuchami. Bezimienny
124 1  |            koszulę na sobie. Usłyszał jak przez sen łacińskie wyrazy:
125 1  |              w tłumie, kotłującym się jak zbiorowisko topielców dosięgających
126 1  |             ohydne budynki, stawiane, jak to mówią, psim swędem, z
127 2  |               się nieraz, iż tak samo jak pan Gajowiec widzi ją młodziuteńką,
128 2  |             Cezary wstąpił do wojska, jak wszyscy jego koledzy z fakultetu.
129 2  |      wszystkie strony - gdy dudniało, jak bęben, od automobilów ciężarowych,
130 2  |              w tym zawodzie, nie dała jak tamci drapaka, gdzie pieprz
131 2  |           tylko pomiędzy sobą - o to, jak też zachowywać się będą
132 2  |    Suchotniczych kasztanów, widzieli, jak on się w takiej chwili,
133 2  |           Panowie dysputowali głośno, jak u siebie w domu. Zdawało
134 2  |              w kawiarni, targnęło nim jak żywa zniewaga. Nie chciał
135 2  |            wszyscy, wszyscy, wszyscy. Jak na bal, jak na zamiejską
136 2  |         wszyscy, wszyscy. Jak na bal, jak na zamiejską wycieczkę.
137 2  |           swym życiu takiego zjawiska jak ten entuzjazm Polaków.~Pewnego
138 2  |              życie - nie z burżuazją, jak zawsze w mowach robotniczych -
139 2  |          czerwone sztandary. Patrzał, jak chłopcy niedorośli wylatywali
140 2  |           czytał w dziennikach opisy, jak po bohatersku ginęli. Chciał
141 2  |         jejmość niska a pękata, gruba jak komoda. Długo przypatrywała
142 2  |           jęła wygrażać im pięściami. Jak opętana od diabła, miotając
143 2  |          Przedefilowała przed kolumną jak generał idąc w stronę Radzymina -
144 2  |            portek, żebyś je tak miał, jak nie masz, kałmuku z krzywymi
145 2  |             parę koszyków ziemniaków, jak nie mam, tobym nagotowała
146 2  | przedsięwzięciu generała Sikorskiego, jak pchnięcie bagnetu rozpruwającym
147 2  |           przywykli liczyć na Barykę, jak ongi liczono na Zawiszę.
148 2  |                Hipolit był żołnierzem jak się patrzy i co się zowie.
149 2  |              ze stacyjnego dziedzińca jak jeden i pomknęły miękkim
150 2  |              w przestrzeń, równoległe jak dwie szyny. Zmurszałe płoty
151 2  |               półokrąg, zatoczyła się jak po lodzie. Trafiwszy bokiem,
152 2  |               zostali ze swych miejsc jak z procy. Hipolit, mocno
153 2  |          skołataną podwójnie czaszką, jak tu w takiej ruinie odbywać
154 2  |               odbywać dalszą podróż i jak się obcym ludziom przedstawić.~-
155 2  |            dwakroć szybciej. Hipolit, jak mówił mocnozęby Jędruś,
156 2  |              rzeczułek, które jednak, jak się okazało, były normalnymi
157 2  |           całował rękę damy starszej, jak się okazało, matki Hipolita,
158 2  |              uścisku młodemu księdzu, jak się okazało, przyrodniemu
159 2  |   przypatrywali mu się z ciekawością, jak na "wyższe" towarzystwo
160 2  |                utyłeś! Tylko patrzeć, jak sobie zapuścisz drugi podbródek.
161 2  |     czyściliśmy buty w przedpokojach, jak pan Jędrek.~- Ależ nie!
162 2  |             że ścigałeś nieprzyjaciół jak Czarniecki.~- O nieprzyjaciołach,
163 2  |               przyjaciel Baryka jest -jak by to powiedzieć? - prawie
164 2  |         Poczciwe to z kościami, dobre jak kotlet z marchewką, ale
165 2  |            Broń się, dziewczę z buzią jak malina! Jeżeli go teraz
166 2  |       Piłsudski - szach-mach! Rozpruł jak nożem! Tu nasz bogobojny
167 2  |              bije! Tu Sikorski łomoce jak w cymbał. Zdarzenie boże...~
168 2  |               Hipolit. - Ale niedużo. Jak mię poturbowały te czapy,
169 2  |              panicza" chciał ucałować jak swego - mrugał oczami i
170 2  |      Wojciunio, kucharz równie stary, jak lokaj Maciejunio. Kucharz
171 2  |               powitania.~- E, Szymon, jak się masz! Tyś to, Zerwa?
172 2  |                przychylne i przytulne jak niegdyś objęcia rodziców.
173 2  |             albo i po palcach - a tu, jak na złość, sens opowieści
174 2  |           tragiczny - nawet traiczny, jak mówił wujcio Michaś. Pomidorek
175 2  |         czekał tedy cierpliwie końca, jak na sługę bożego i człowieka
176 2  |            okrył swe ramię. Ażeby zaś jak najbardziej ją okryć, przyciągnął
177 2  |               mokła na deszczu, czuł, jak drżała na całym ciele. Głos
178 2  |              też pan naprawdę traf?~- Jak w dym!~- Życzę dobrego snu
179 2  |           obszerną i dość surową salę jak gdyby śmiechem i gwarem
180 2  |              Zakrzątnął się, zabiegał jak fryga, aż podskakiwał w
181 2  |          zasadach zarówno stajennych, jak ogólnoświatowych. Cezary
182 2  |            wzdymały się i widać było, jak krew w nich płynie, zaiste,
183 2  |             mężnie i wytrwale czekał. Jak przez sen usłyszał w tym
184 2  |           stanął na miejscu.~- Patrz, jak mię ten wariat urządził! -
185 2  |         między solidne towarzystwo... Jak się to hycel do niej podsadza!
186 2  |               Do tej Laury? Nie! Baba jak malowanie... To prawda.
187 2  |       szczerze nie powiedział! Wiesz, jak to ten moskiewski ofik mawiał
188 2  |                Aby ona umie! Mądre to jak sam diabeł.~- Po cóż by
189 2  |          Cezarego Hipolit. - Widzisz, jak tu pięknie...~- Prawda... -
190 2  |         pończochy były teraz wysmukłe jak u podlotka. Oczy tylko zostały
191 2  |                gdzie matka? Zabici są jak psy, za jakąś pierworodną
192 2  |            winę - rzuceni są do rowów jak psy!~Praca ich życia na
193 2  |             własnymi oczyma zobaczył, jak pewnego nic nie ma...~-
194 2  |            kręcili głowami i wszyscy, jak jeden, zapewniali: nadzwyczajna
195 2  |         nieszczęsna "oślica" chodziła jak błędna owca. Po pewnym czasie
196 2  |           panna Wanda stała się blada jak kreda. Skręcała się na bok
197 2  |            kreda. Skręcała się na bok jak przed nauczycielem arytmetyki
198 2  |               cała stała się czerwona jak dziesięć chorągwi bolszewickich
199 2  |             bat w ręku w taki sposób, jak oficer szablę na paradzie
200 2  |             karych wałachów, czarnych jak najciemniejszy aksamit.
201 2  |              krótka i lśniąca, czarna jak sama noc bezgwiezdna, przypominała
202 2  |             że bryczka runęła naprzód jak wyrzucona z procy. Cezary,
203 2  |           krótką suknię obciągając ją jak najniżej, niemal do pięt,
204 2  |          dzieckiem. Wszystko na nowo, jak za dni minionego dzieciństwa,
205 2  |           znał, nie widział, tak samo jak nie znał, nie widział tej
206 2  |        raptownie i pojazd poniósł się jak wicher miękką drogą ponad
207 2  |         niosące nowe deszcze jesieni -jak przepływały nad czystą taflą.
208 2  |             zginęła od bolszewików.~- Jak to? Wszyscy?~- Matka umarła
209 2  |              mordować, rozstrzeliwać, jak rozstrzeliwali w Płockiem
210 2  |               Ale - ale! Proszę pani, jak się to miejsce nazywa?~-
211 2  |       wszystko, co trzeba, pisze sam, jak kura pazurem, i według statutów
212 2  |              długopołe efekty, byleby jak najprędzej wymknąć się z
213 2  |               gonili się i dokazywali jak dzieci, a raczej jak stado
214 2  |       dokazywali jak dzieci, a raczej jak stado szczurów na poddaszu.~
215 2  |         policzka, różowego i świeżego jak jabłko najkraśniejsze i
216 2  |          narzuciła pani Kościeniecka. Jak już wiadomo, wdowa-narzeczona
217 2  |  gospodarowała w odolańskich salonach jak szara gąska, przygotowując
218 2  |              fraki, władała młodzieżą jak dyktator, łaskawy dla posłusznych
219 2  |   wdowy-narzeczonej i musiał tańczyć, jak mu zagrała. Lecz ten kandydat
220 2  |             znajdując, że jest piękny jak model salonowca w "Die Dame".
221 2  |                że ktoś może usłyszeć, jak tam hałasują - ktoś może
222 2  |               Wyszła. Cezary słyszał, jak otwarła wejściowe i wypadła
223 2  |               strzegła swej tajemnicy jak oka w głowie. Od dawna wiedziała,
224 2  |           Okszyńska sunęła ze schodów jak upiór, jak strzyga nocna,
225 2  |          sunęła ze schodów jak upiór, jak strzyga nocna, ażeby się
226 2  |             swej na schodach framugi, jak panna Karolina z "nim" rozmawiała,
227 2  |          Karolina z "nim" rozmawiała, jak weszła do tamtego pokoju...
228 2  |     współczujące jej mury i widziała, jak panna Szarłatowiczówna opuszczała
229 2  |              nigdy z nią nie rozmawia jak z innymi osobami, a jeśli
230 2  |           diabła i utkwił w piersiach jak grot o trzech węgłach, którego
231 2  |             salonie smutnym i ciemnym jak dom przedpogrzebowy. Obejrzał
232 2  |         spacerował po dywanie wielkim jak skwer i puszystym jak trawnik
233 2  |         wielkim jak skwer i puszystym jak trawnik skweru. Wiatr bił
234 2  |               Zabierał się właśnie do jak najwygodniejszego ułożenia
235 2  |           cierpliwie poczekać. I oto, jak pani widzi, los mię za me
236 2  |              Nudziłem się. Słuchałem, jak deszcz pada.~- Biedny więzień!
237 2  |              Będę bardzo wdzięczny, a jak szczęśliwy, tego nawet nie
238 2  |            nogi kształtne a sprężyste jak ze stali. Przymknął oczy
239 2  |               zazdrosny!~- Zobaczymy, jak to tam będzie na tym pikniku.
240 2  |               sama drzwiczki karety i jak ptak wionęła do bielejącego
241 2  |          kołysała się to tam, to sam, jak łagodna kolebka. Czarne
242 2  |              pieszczoty były bezdenne jak ta noc, pełne potęgi niewyczerpanej
243 2  |           pełne potęgi niewyczerpanej jak fuga koni niosących się
244 2  |              pola. Lecz jakże prędko, jak nagle dał się znowu słyszeć
245 2  |             szeregu drzew prastarych, jak namiętne, nie do wiary,
246 2  |       Kościeniecka wpadła do Nawłoci "jak po ogień" - dla załatwienia
247 2  |              i upodabniał do tej nocy jak lis albo wilk czatujący
248 2  |         nacisnąwszy klamkę, leciutko, jak tylko można najciszej. Ustąpiły
249 2  |            zamiar, żeby wstać, wyjść, jak przyszedł, i dmuchnąć do
250 2  |                wściekając się i wijąc jak lis złapany w żelaza, jak
251 2  |             jak lis złapany w żelaza, jak wilk we wnyku. Zdawało mu
252 2  |         nazajutrz nie męczyła się tak jak dni poprzednich, gdyż będzie
253 2  |           ostatnią chwilę.~W Nawłoci, jak się okazało, Maciejunio
254 2  |            nie gorszyć - czut'-czut', jak deklarował Maciejunio. Dwaj
255 2  |              nowych frakach, leżących jak ulał na ich walnych i szykownych
256 2  |         siebie, klecho, nawdziewał?~- Jak to, co? Suknia.~- Suknia?
257 2  |              na balu kapotę do ziemi, jak inni księża.~- Nie bądź
258 2  |               prostracji i niewiedzy, jak się zachować, swobodnie
259 2  |            Ach, te stare zwaliska!" - jak śpiewał wyrodny siostrzeniec,
260 2  |               tamtej, to się od niej, jak od źródła radości, oddalać.
261 2  |          siedziała smirno na stołku - jak podczas rekolekcji - gdzie
262 2  |           westchnęła.~- Ależ to łatwe jak tabliczka mnożenia! Jak
263 2  |               jak tabliczka mnożenia! Jak to? Odmówi pani mnie, który
264 2  |           ujął, gięła się w jego ręku jak mantyla przewieszona na
265 2  |             było taszczyć po podłodze jak worek kartofli. Niezgrabnie
266 2  |             nią dzieje. Nie wiedział, jak nieugaszony szał rozbudza
267 2  |               niego. Ty jesteś jeden, jak jedno jest słońce na niebie.~-
268 2  |              szeptał... Co on szepce? Jak śmie szeptać? Jeżeli jeszcze
269 2  |               że tu wszyscy wylecicie jak z procy.~- Bolszewiku!~Pani
270 2  |         słuchają. Masz grać świetnie, jak umiesz najlepiej. Pomódl
271 2  |           przemożnymi uczuć potęgami. Jak tajemniczy ptak, który na
272 2  |           młodzieńcowi, w którym się, jak to mówią, na śmierć zakochała.
273 2  |          nieustającej euforii, pewna, jak zapisał, że Cezary jej sprzyja,
274 2  |              pani Laury. Spostrzegła, jak on się wymknął z sali.~Cios
275 2  |              poraziłyby tak jej duszy jak to odkrycie. Zleciała ze
276 2  |               mokrych i śliskich. Tak jak była, w lekkiej sukni balowej,
277 2  |                żebyś jej przypomniał, jak to tam było...~- Panie Baryka -
278 2  |                proszę mi przypomnieć, jak to tam było...~Cezary wystąpił
279 2  |         jedwabnych pończochach migały jak mgnienie samego światła,
280 2  |           zgrabności i powabu. Był to jak gdyby obraz nagłej napaści
281 2  |           uśmiechnięte, oczy świecące jak gwiazdy, białe zęby lśniły
282 2  |     emaliowanej na niebiesko. Parskał jak źrebiec, zlewał sobie głowę
283 2  |               rzekł Cezary.~- A wieś, jak wieś. Ani miła, ani niemiła.
284 2  |             ale to tylko dla pozoru i jak gdyby dla sprowokowania
285 2  |             zadumania - były widoczne jak na dłoni dla oczu czuwających.~
286 2  |           ręce. Wydłużona dłoń, zimna jak z lodu, drżąca spazmatycznie,
287 2  |        Widziałem tutaj ktoregoś dnia, jak pani uciekała przed perliczką.~-
288 2  |               z miejsca.~- Widziałem, jak dookoła pani fruwały wstążki,
289 2  |             że go powitają strzałami, jak należy nocnemu złodziejowi.
290 2  |             nas nad wieczorem! Zdrowa jak rybka! Najłaskawsza, najmilsza
291 2  |                Która to była godzina, jak tu u nas była panna Szarłatowiczówna,
292 2  |               wersje przedpogrzebowe, jak to bywa.~- A piła. Lubiła
293 2  |          panna Karolina piła ten sok. Jak przyszła, mówię grzecznie: "
294 2  |             Sama pobiegłam do kuchni, jak panna Karusia objawiła swą
295 2  |         słodki. - Boże drogi! Jeszcze jak, ale oczywiście z kwaskiem,
296 2  |              takie tam drobne wypadki jak zadzióbanie jednej perliczki
297 2  |               sceny widywał? Widywał, jak niewinną dziewczynę ormiańską
298 2  |             prawie nie biło. Widywał, jak potem ta zgraja zapalała
299 2  |             na usposobienie Cezarego, jak jego rozszalała namiętność
300 2  |              poszedł do Leńca. Biegł, jak zwykle, na przełaj przez
301 2  |           Zwróciła się do Cezarego:~- Jak pan śmiał wdzierać się tutaj
302 2  |       zasłoniła go sobą. Krzyknęła:~- Jak pan śmie`? To mój narzeczony!~-
303 2  |          człowiek śmieją się z niego, jak on swego czasu, pławiąc
304 2  |                A nie szło teraz samo. Jak to jest we zwyczajach ludzkiej
305 2  |               ludzkiej niedoli, która jak wilk jest samoistnym zwierzęciem,
306 2  |           kochała. Co czynić ze sobą? Jak wybrnąć z tego piekła wyrzutów
307 2  |           sumienia? Co przedsięwziąć? Jak się wobec siebie samego
308 2  |        będziesz tak samo ręce gryzła, jak ja w tej chwili! Ale już
309 2  |             Cezary widział i słyszał, jak w poprzek pustych pól, po
310 2  |             dalekość. Dusza jego była jak rola rozorana, w której
311 2  |            Barwickiego, teraz narywał jak wrzód. Cezary macał policzek
312 2  |            ziemię, iż jest znowu sam, jak niegdyś w Baku. Poczuł,
313 2  |         świata. Bo już go nie ma. Śpi jak kamień. Leży jak skiba gliny
314 2  |              ma. Śpi jak kamień. Leży jak skiba gliny zmarzniętej
315 2  |               I jest znowu sam jeden, jak w Baku, odrębny od wszystkich,
316 2  |           zranione i niósł je dokądś, jak nosi nasiona rodzajne, kołysał
317 2  |           rodzajne, kołysał go do snu jak ostatni przyjaciel. Lecz
318 2  |             bywa! Zaśmiał się głupio, jak wilkołak w pustym polu,
319 2  |          które deszcz porył w bruzdy, jak ryje glinę na polu. Cezary
320 2  |                szlachciankę! Widzisz, jak ją Bóg za te pocałunki z
321 2  |              tak subtelnym organizmem jak ludzkie, jak moje sumienie?~-
322 2  |               organizmem jak ludzkie, jak moje sumienie?~- Bo ja,
323 2  |             poczciwymi dziećmi bożymi jak złośliwy napastnik, a śmierć
324 2  |          zakopał się w łóżko i zasnął jak kamień. Spał przez cały
325 2  |             środka...~Środek był tuż, jak gdyby na wierzchu. Dzieliły
326 2  |        próchniejących nogach stanowił jak gdyby centralny punkt tego
327 2  |                Stary, równie antyczny jak wszystko w jego domu, pan
328 2  |               graty. Domisko to stare jak świat. Na belce w tamtej
329 2  |      śniadaniu, które było takie samo jak w nawłockim dworze i takimi
330 2  |              posłuchać, co też mówią, jak mówią...~Tu już Gruboszewski
331 2  |               waliło w jego piersiach jak więzień skazany na śmierć.
332 2  |              do Odolan" - rzucały nim jak czerepem bezsilnym w jamę
333 2  |              go tu - powiadał - znają jak kraj szeroki, z tej i z
334 2  |          śpichlerz folwarczny, włażąc jak istny detektyw w najdrobniejsze
335 2  |            wyschłe, schorzałe babiny, jak kulkami obłamywały gałęzie
336 2  |                 mrukął Cezary czując, jak w nim serce i krew w żyłach
337 2  |              Była blada, bladozielona jak mur bielony, obok którego
338 2  |        utrzymać lejce karych. Pognały jak burza środkiem alei. Przy
339 2  |          prost czy na Leniec?~- Jedź, jak chcesz. Zdążymy na pociąg.~-
340 2  |              troskę. Jakże były inne, jak obce duszy, jak ponure te
341 2  |            były inne, jak obce duszy, jak ponure te kielichy niedawnego
342 3  |              i jakże nie ma zaciekać, jak nad tym miejscem w rogu
343 3  |              samo. Jakże nie ma gnić, jak to jest szczytowa ściana,
344 3  |        blaszany komin piekarni, który jak zawzięty diabeł walił wciąż
345 3  |            choć tak stare mury drżały jak w febrze. Nie był to, słowem,
346 3  |             teraz dokuczliwy! Zaiste, jak gdyby szatan mścił się tym
347 3  |               czuwania. Inni później, jak Adam Mahrburg, robili tę
348 3  |       nauczyciel!... Wreszcie - znikł jak cień. Gdzieś się podział.
349 3  |              literacki świstał nieraz jak pchnięcie szpady lub smaganie
350 3  |               jeszcze nie wiemy, co i jak, gdyż dopiero pierwszy wiosenny
351 3  |             tutaj nie osadzał osobno, jak, dajmy na to, papież Paweł
352 3  |             na powierzchni tych domów jak niechlujne pejsy na niechlujnym
353 3  |          opisu. Nogi ich były cienkie jak pogrzebacze, a ręce chude
354 3  |             pogrzebacze, a ręce chude jak ptasie piszczele. Twarze
355 3  |      pochylali się monotonnym gestem, jak badyle bezsilne na polu -
356 3  |          publiczności. Jakże mizerny, jak niewymyślny i nieobfity
357 3  |            marzyć o wielkim. Podobnie jak tamci w sklepikach, norach
358 3  |           trzech nierównych połówek", jak to swego czasu pisali poczciwi
359 3  |         pensji miesięcznej. Dość już, jak mówił, popełnił nadużycia,
360 3  |            nabita faktami, naładowana jak nabój. Do kogo to on zamierzał
361 3  |          starszego pana. Starszy pan, jak wszyscy prawie starsi panowie,
362 3  |              wiatry, uciekła z Polski jak banda napastników. To był
363 3  |              i nie dosypia, a mieszka jak pies na płocie - ażeby podjął
364 3  |            krok, o dwa kroki. Słyszy, jak siodło chrzęści pod jeźdźcem,
365 3  |         siodło chrzęści pod jeźdźcem, jak dzwonią jego ostrogi i chrapie
366 3  |             graniczne rzeki. I tutaj, jak zawsze, ten sam inspirator
367 3  |              a nawet rachunku, płynął jak gdyby potok szumiący, wieczne
368 3  |            nic niebaczne, wszczepione jak pług w przyszłość tego kraju.
369 3  |        tłumaczył. "Pracował naukowo", jak mówiło się o tym wśród kolegów.
370 3  |          tezom i wywodom zupełnie tak jak umysłowaniom Buławnika.
371 3  |           wówczas i twarz promieniała jak od głębokiego natchnienia.
372 3  |             Zarówno w rzeczywistości, jak ideowo stał po stronie polskiej.
373 3  |            historycznych postaci, tę, jak mówił, specyficznie polską,
374 3  |      chlipiącej zarówno z reumatyzmu, jak z racji braku owej Polski.
375 3  |              tym sądzić, co ja mówię, jak ci się żywnie podoba. Teraz
376 3  |                Właśnie, że jest taka, jak ci mówię. Będą ludzie z
377 3  |               organizacji i będą tacy jak ty, których należy oświecić
378 3  |         trzeba ująć w karby. Podobnie jak zarząd partii jest mózgiem
379 3  |    robotniczej, tak samo takie rozumy jak twój - chwiejne, pełne naleciałości
380 3  |               do najwyższego stopnia. Jak na złość nikt go nie inwigilował.
381 3  |         patrzał w tył i w głąb ulicy.~Jak na urągowisko ani jeden
382 3  |             szeptem i jakoś chyłkiem, jak w kościele albo na pogrzebie.
383 3  |            albo na pogrzebie. Barykę, jak to często bywa podczas posiedzeń
384 3  |         ponieważ zna się na wszystkim jak nikt na jego przedmieściu.
385 3  |            społecznymi jest tak stara jak samo społeczeństwo ludzkie.
386 3  |          rządów w tym społeczeństwie, jak w każdym dzisiejszym - z
387 3  |      nieskuteczność takiej propagandy jak ta, której przykład słyszałem
388 3  |             zamieszania wśród mrówek, jak to powiedzenie sprawiło
389 3  |             stojący po stronie Rosji, jak to tutaj było stwierdzone? -
390 3  |           wściekłość, porażkę i mękę, jak wówczas, gdy walił w głowę
391 3  |       Kozłowski odbijał się od ściany jak piłka, upadał na podłogę,
392 3  |         Zaniosła się w nim męczarnia, jak wycie samotnego psa w pustym
393 3  |           stworzyć raj ziemski - taki jak w Baku... - mruknął do siebie.
394 3  |          pokrzepił go trochę i wsparł jak dobry kolega. Cezary zapiął
395 3  |             Siarczysta muzyka wzywała jak wołanie. Cezary wszedł do
396 3  |          wszedł do środka. Było pełno jak w ulu. Pracowite pszczółki
397 3  |              się pod mundurem otwiera jak rana, zbójeckim zegadłem
398 3  |              jako latarnia nad głową, jak cegły w ścianę wmurowane,
399 3  |             cegły w ścianę wmurowane, jak kamienie, jak szkło wprawione -
400 3  |              wmurowane, jak kamienie, jak szkło wprawione - uwięziony
401 3  |           szkło wprawione - uwięziony jak żelazo i beton.~Tam i sam
402 3  |      zakamarków, z nor, ze szczelin - jak szczury. Gdy wielki wóz
403 3  |               Wtedy rozpierzchają się jak szpaki, chyłkiem, między
404 3  |              między automobilami mkną jak myszy, wyrywają ni to rącze
405 3  |           nosie, w okularach wielkich jak koła wózka bezsilnego Żydziaka.
406 3  |               Cóż by było prostszego, jak prosto z tej kawiarni wrócić
407 3  |          swoją omyłkę, wypalić orację jak sto tysięcy diabłów, ściągnąć
408 3  |       wysłuchała tyle, znowu by jękła jak nigdy. Cóż? Kiedy wewnętrzny
409 3  |            ładu imaginację sflaczałą. Jak na złość, Gajowiec sterczał
410 3  |               A gdzież mam chodzić?~- Jak to - gdzie masz chodzić?
411 3  |          Gdyby nie oni, byłbym ciemny jak tabaka w rogu. Pan także
412 3  |              będzie za was, mądralów, jak zawsze - młodzież. Ja przecie
413 3  |               romantycznego, zupełnie jak kapłan naginający wersety
414 3  |           bezdomny po przedmieściach. Jak zamierzacie ulepszyć życie
415 3  |              mózgu, pasującą do życia jak pięść do nosa, lecz o mądre
416 3  |               ludzie mogliby oddychać jak powietrzem. Tu jest zaduch.
417 3  |               Jeżeli u nas zasiekają, jak ty mówisz, na śmierć, to
418 3  |              cię zapytam, czy tam tak jak u nas karzą takich, co zdradzają,
419 3  |            nic do rzeczy.~Zachichotał jak głupiec.~- Czy on jest tutaj,
420 3  |               Ja już złożyłem dowody, jak go się boję. O, ja się go
421 3  |            chcesz dostać i torturować jak jego? ~- Ciebie... Ciebie... -
422 3  |            powiedzieć inaczej i mówię jak w teatrze albo w romansie: "
423 3  |               awantury... - powtórzył jak echo.~- Byłabym się może
424 3  |       wiosenny nad miastem przepływał jak anioł boży, zarówno miłujący
425 3  |              wieży dalekiej rozlegał, jak gdyby na zlecenie anioła