Czesc

 1 Rod|        mimo wszystko - torowały drogę od niższej do wyższej pozycji.
 2 1  |       nareszcie trafił na swoją drogę.~Matka nie chodziła na mityngi.
 3 1  |   sądziła. Widział jak na dłoni drogę jej rozumowania. Nawet tam,
 4 1  |    posoka powlekając wyschniętą drogę barwistym pośrodku szlakiem.
 5 1  | obyczajów, nałogów ułatwiała mu drogę i możność przedzierzgania
 6 2  |       Cezary Baryka, wyruszył w drogę. Miało się pod wieczór.
 7 2  |    zagradzając nieprzyjacielowi drogę do stolicy. Lecz nigdzie
 8 2  |      się na miejscu i pomknął w drogę na północ, ku Wyszkowu.~-
 9 2  |     trafię do łóżka, a ty pokaż drogę porucznikowi.~- Ładnie mię
10 2  |         do łóżka?~- Kpisz czy o drogę pytasz? Do łóżka bym znowu
11 2  |          skoro mi pani wskazała drogę.~- No więc dobrze. Troszkę
12 2  |      zjechała z szosy na boczną drogę, biegnącą w poprzek niw
13 2  |        porzniętej przez wiejską drogę! Tajemnicę jego życia...
14 2  |  bezradnie radosny, a usta same drogę do ust znalazły. Minęła
15 2  |         Leńca, wyszedł na polną drogę. Do majątku pani Kościenieckiej
16 3  |       to było.~Nadto zachodziła drogę kwestia Żydów z Franciszkańskiej,
17 3  |    zaspokoić apetytów zamykając drogę do życia robotnikowi, musi
18 3  |        do Gajowca, zagrodził mu drogę do Gajowca. Nie było nikogo,