Czesc

 1 1|   bierności. Cierpiała nie mogąc dać sobie rady. Trwoga o syna,
 2 1|      pamiętał, ledwie mógł sobie dać radę z akompaniamentem -
 3 1|    odkładał odpowiedź, obiecując dać ją później. Wreszcie na
 4 1|         ze sobą samym, nie mogąc dać sobie rady.~Nie tylko wszakże
 5 2|       afera. Dlaczego nie ma się dać zrobić? Przypominali ową
 6 2|          i nikogo, i gotowa była dać drapaka, gdyby nie to, że
 7 2|             Państwo będą łaskawi dać znać do powiatowego lekarza.
 8 2|       mili, poprawni narzeczeni, dać moje błogosławieństwo na
 9 2|        wyposażyć. Postanowiliśmy dać jej ten Chłodek w posagu.
10 3|   obmarznięte kraty. Jakże mieli dać nam prawdziwą wiadomość
11 3|  spostrzeżeń i wniosków nie mógł dać sobie rady. Ażeby opanować
12 3|          otóż pierwsza idea. Nie dać świętej Polski, nie dać
13 3|          dać świętej Polski, nie dać Lwowa, nie dać Poznania,
14 3|       Polski, nie dać Lwowa, nie dać Poznania, nie dać brzegu
15 3|     Lwowa, nie dać Poznania, nie dać brzegu morskiego, nie dać
16 3|        dać brzegu morskiego, nie dać Wilna - Moskalom, Niemcom,
17 3| odkupione jęczą pod wrogiem. Nie dać ludów pokrewnych na zmoskwicenie...~-
18 3|       Zasiec je na śmierć, a nie dać!~- Jeżeli u nas zasiekają,