Czesc

 1 Rod|        rodzice nie przeszkadzali swymi trwogami i pieszczotami,
 2 1  |          celu. Drażniła tak syna swymi banialukami, argumentami
 3 1  | pootwierane, wgryzły się w ciało swymi paszczami i powyżerały krwawe
 4 1  |       tamten. Cezary wyjednał to swymi prośbami, iż na jakiś czas
 5 1  |   zhańbili naturę ludzką czynami swymi - po których przejściu trawa
 6 1  |       trząsł się, z łoskotem bił swymi kołami w końce szyn, przechylał
 7 1  |         i spłowiałością, barwami swymi, które rozpościera nad światem.
 8 1  |        Usiłowała osłonić nikłymi swymi kolory to wstrętne widowisko,
 9 2  |    Maciejunio wchodzi cichcem ze swymi sprawami i stół, dopiero
10 2  |       cóż pan tutaj robił z tymi swymi cnotami? Sam jeden w tym
11 2  |   Wielosławska, wujcio Michał ze swymi grubymi i obwisłymi wąsami,
12 2  |         ozdobne piersi przyciska swymi piersiami. Lecz dygowanie
13 2  |       się przed oczy tancerza ze swymi ślicznymi piersiami, sprężystym,
14 2  |          że z panami, tancerzami swymi, Hipolitem i Cezarym, długo
15 2  |        prawniczy, zaraz odjechał swymi małymi saneczkami. Cezary
16 3  |      Gajowiec, dążący wszystkimi swymi siłami do przedstawienia
17 3  |          głos odbierała. Zimnymi swymi oczyma "przypatrując się"