Czesc

 1 1|      żalu, który się nagle pod nogami otwierał. Trzeba było potem
 2 1|     urwało i wywróciło do góry nogami. Wreszcie wszystko pierzchło
 3 1|        się na miejscu, Zatupał nogami, zapiszczał od niezbitych
 4 2|   wolantki, zdjąć buty, ciapać nogami po błocie, wdać się w rozmowę
 5 2|    zniósł nędzy, gdy go kopali nogami i w zimie wypędzali na zawieję. -
 6 2|      nogi z piersiami, udami i nogami Karoliny Szarłatowiczówny.
 7 2|        ruchomym, z bezwładnymi nogami, okrytymi lekkim szalem.
 8 2|        szasta znieruchomiałymi nogami.~- Cieszę się - mówił do
 9 2| wklęsłym brzuchem i wysmukłymi nogami. Hardo, wyniośle i wyzywająco
10 2|         Machał rękami i ruszał nogami bezskutecznie, bo nie mógł
11 2|      głośnym krzykiem wywijała nogami.~Panna Wanda zakręciła się
12 2|     zostało w ziemię szalonymi nogami. I jest znowu sam jeden,
13 3|   pełno ludzi, rozbryzgujących nogami rzadkie błoto. Śnieg z ulic
14 3|      ją w tym oto błocie ulicy nogami rozdeptać.~Ach, panie posterunkowy,
15 3|       niebem. Aleś to wszystko nogami podeptał!~- Kłamiesz! To
16 3|        teraz wszystko depczesz nogami! Nasze szczęście!~- Nie
17 3|    wyrosły. Szedł rozbryzgując nogami błoto, pogwizdując z przejęciem,