Czesc

 1 1|     współpróżniaków i, niby to w wielkiej tajemnicy, śpiewali najbardziej
 2 1|     panice, w trwodze, w bojaźni wielkiej, która ich batem wypędza
 3 1|   stanowisk wojennych fetoru tak wielkiej ilości trupów. Gdy wszystkie
 4 1|         wyrzuconych przy kopaniu wielkiej mogiły. Zawsze miał głowę
 5 1|       Kolosalne tafle klinowate, wielkiej grubości, ostro zakończone,
 6 2| opuszczających miasto i pierwszy wielkiej stolicy na tej szosie zwiastun -
 7 2|         nogi. Wreszcie wpadła do wielkiej sieni od strony dziedzińca.
 8 2|   rozbijało się o ściany i sufit wielkiej i wysokiej sieni. Uśpionym
 9 2|          stodół i uczestniczył w wielkiej akcji omłotu zboża przy
10 2|        wpadając w zupełny mrok w wielkiej alei lipowej - pchnięty
11 2|  obdzieranie wszelakiej grubej i wielkiej własności z walorów na rzecz
12 2|        Ksiądz Anastazy mył się w wielkiej misce emaliowanej na niebiesko.
13 2|          dalej. W oknie Laury, w wielkiej szybie półkolistej u góry,
14 2|         Ale gdy już miał wyjść z wielkiej sieni, udało mu się jeszcze
15 3|      Boicie się wielkiego czynu, wielkiej reformy agrarnej, nieznanej
16 3|           Polsce trzeba na gwałt wielkiej idei! Niech to będzie reforma