Czesc

 1 1|           radość, szczęście, obłęd z rozkoszy - wszystko zamknęło się
 2 1|      kaprysów, złej woli, nikczemnej rozkoszy szkodzenia dla szkodzenia,
 3 2|             pokoju i nie bez uczucia rozkoszy krygował się przed lustrem,
 4 2|       piersiach serca z nienasyconej rozkoszy ustają, a świat kędyś w
 5 2|            tej dzikiej niespodziance rozkoszy, w niebezpieczeństwie, w
 6 2|              nagłej pasji, marzyli o rozkoszy swej, doświadczając jej
 7 2|     czarującego, pełnego diabelskiej rozkoszy z nią obcowania i porwał
 8 2|           pierwszy raz doświadczając rozkoszy tego uczucia - łącząc się
 9 2|            doświadczała niesamowitej rozkoszy w tym narzucaniu się przed
10 2|           uciechą owoc potężnej jego rozkoszy. Teraz wprawiał ją w zachwyt
11 2|             każde usta po dwa języki rozkoszy mieściły w sobie, i czuł,
12 2|          wewnątrz... Jakże zapomnieć rozkoszy pierwszego objęcia i tego
13 3|      środkiem przypomnienia zgasłych rozkoszy. Niejasno, niedokładnie,
14 3| dziesiątkowaniu zakładników, bladł z rozkoszy. Ręce jego drżały wówczas
15 3|              żywota - lecz pasuje do rozkoszy spoczynku pod gliną żółtawą
16 3|               O wolności! O swawolna rozkoszy! O, życie! O szczęście!