Czesc

 1 1|    zaszły ciężkimi łzami, które pewnie w tej chwili od szeregu
 2 2|          Czoło kolumny było już pewnie na moście wiślanym, a koniec
 3 2|      ale nie winem. Pierwszy to pewnie raz od śmierci rodziców
 4 2|      się moim płaszczem?~- Bo i pewnie. Pierwszy raz pana widzę
 5 2|   pałacu na Ukrainie, gdzie już pewnie jest teraz wiejska szkoła.~-
 6 2|        Ucichło. - Wiatr huczał. Pewnie jej białą suknię spostrzegli...
 7 3|         moskiewskiej niewoli?~- Pewnie, pewnie. Ale tu mało się
 8 3| moskiewskiej niewoli?~- Pewnie, pewnie. Ale tu mało się robi, żeby
 9 3|    ludzi, niewolę wewnętrzną.~- Pewnie, pewnie. Bo też dopiero
10 3|   niewolę wewnętrzną.~- Pewnie, pewnie. Bo też dopiero początek.
11 3|       pługa, do radła i motyki, pewnie że nieumiejętnymi rękami.
12 3|   ciapali po błocie chodników i pewnie ze zdumieniem przyglądali
13 3|    niejedna) pomyśłał(a):~- Ha, pewnie schadzka... O młody, młody!~
14 3|         Warszawie?~- Jest.~- To pewnie nas śledzi.~- Boisz się,
15 3|          Całowałem cię w nocy - pewnie wtedy, gdy cię tamten całował -
16 3|     ręce przez całą tę ziemię - pewnie wtedy, gdy on cię obejmował!