Czesc

 1 1|              niż trwogę białego dnia. Och, jakże dobrze jej było przyczaić
 2 1|            oczach jego płonie miłość. Och, nie romans, nie miłostka,
 3 1|               nogi! W nogi! Chcesz?~- Och, chcę! Ale razem z tobą!~-
 4 2| przedstawienie z naszych dessous...~- Och! Jeszcze o tym będą gadać!
 5 2|        młynarz. Posadę młynarczyka.~- Och, jest i Tołstoj w miniaturze!...' "
 6 2|               z nim, w jego pokoju... Och!... Nic to wszystko nie
 7 2|              nikogo. Toteż pomyślał:~"Och, sekutnica! Nikogo tu nie
 8 2|            tańce, widziała pocałunki. Och, jakie straszne płomienie
 9 2|          Będzie pani dużo tańczyć`?~- Och, będę!~Pani Kościeniecka
10 2|             rzekła do swej świekry:~- Och, spać, spać! Strasznie jestem
11 2|              a ty czerwony bolszewik. Och, grubo się mylisz, Czaruś...
12 2|             Odolany. Pracy tu trzeba, och, pracy! Ludek tu dobry,
13 2|               Anastazy, tylko ziewam. Och, ziewam!~ Po rozkoszach
14 2|             tylko Karolina słyszała - och, słyszała! - tętent, a nawet
15 2|           bólu na te całe puste pola. Och, wspomnienia, wspomnienia
16 2|        Skalnicki, księżyna, Hipolit - och, Hipolit! - a nawet ów Maciejunio.