Czesc

 1 1|          głowy stuk kół pociągu i widziała niezmierzone obszary pól,
 2 1|         przerzynał duszę na nowo. Widziała jego oczy i uśmiech pełen
 3 1|        swego celu, jak nieomylnie widziała wszystko, co było na drodze,
 4 2| normalnego bolszewika na oczy nie widziała...~- A coś ty widziała "
 5 2|        nie widziała...~- A coś ty widziała "na oczy", Karolino, dziewczę
 6 2|           na Ukrainie?~- Jeszczem widziała oborę od strony twojego
 7 2|          i przez dziurę od klucza widziała tańce, widziała pocałunki.
 8 2|         od klucza widziała tańce, widziała pocałunki. Och, jakie straszne
 9 2|           współczujące jej mury i widziała, jak panna Szarłatowiczówna
10 2|          struchlałymi oczyma, nie widziała nic i nikogo, i gotowa była
11 2|         tańca tych dwojga. To, co widziała na własne oczy, było tak
12 2|  przepotężna w jej mniemaniu dama widziała swoim jaśnie wielmożnym
13 2|      Karoliny, która jedne objawy widziała, inne słyszała, te przeczuła,
14 2|           czubach? Tylko Karolina widziała pewne skinienie, a zaraz
15 2|      strychniną w szafie wuja nie widziała. Po cóż by miała sypać truciznę