Czesc

 1 1|       organizmie jakby nowotwór uczuć, pulsujący od pasji sprzecznych
 2 1|      władzę zakazywania spraw i uczuć najsłuszniejszych. Cezary
 3 1|  dosięgnął, chwycił w swe sieci uczuć i zabrał stamtąd. Byłby
 4 2|         jej słowami nigdy owych uczuć nie wyznał. Raz... pewien
 5 2|         tym domu było dobre dla uczuć, przychylne i przytulne
 6 2| otwartości, która nakłaniała do uczuć przyjaznych.~Ale piękność
 7 2|        swych spraw osobistych i uczuć rodzinnych nie wydobywał
 8 2|    ogrom czasu do kształtowania uczuć. Nikt nie zwracał na nią
 9 2|          a tylko wichry i szumy uczuć przeciągały poprzez jestestwo.~
10 2|     waży na walkę z przemożnymi uczuć potęgami. Jak tajemniczy
11 2|        stosie ze wszystkich jej uczuć, którego lotu nikt z ludzi
12 2|    cierpienia, skrytki i zaułki uczuć, przesmyki ich i przejścia
13 2|       dłonie i patrzył w dzieje uczuć swojego życia. Minęły długie
14 3|        do myśli, do pogłębienia uczuć społecznych, do uczenia
15 3|        wydeptaną, wygodną kolej uczuć i popędzał go na nowe drogi.