Czesc

 1 2|      drzwi słychać jeszcze jego śmiech i bełkot radosny.~Jeszcze
 2 2|         słychać było rozmowę. - Śmiech. - Śmiech był kobiecy. Ale
 3 2|       było rozmowę. - Śmiech. - Śmiech był kobiecy. Ale i męski.
 4 2|    schodzi na dół. Słychać było śmiech pani Laury, głos jej narzeczonego
 5 2|         i odwróciły ją od okna. Śmiech radości zabrzmiał. Cezary
 6 2|       niecoś. Gwar się wzmagał, śmiech wszędzie brzmiał.~Karolina
 7 2|        tego, że lubię wesołość, śmiech, żart, jestem jeszcze pokorny
 8 3|      budziła na wargach Gajowca śmiech sarkastyczny albo i zgoła
 9 3| przeciwnika kamieniał na długo. Śmiech bezgłośny Lulka gorszy był
10 3|     Lulka, w jego sercu radosny śmiech. On szczerze i pilnie czyhał
11 3|     kaszel Lulka, jego natrętny śmiech i świszczące, syczące, jęczące
12 3|        to wszystko - sam jeden? Śmiech Lulka, skierowujący go do
13 3|         W jego uszy wrzynał się śmiech wszystkich tamtych. Oskarżali
14 3|      straszliwe historie i swój śmiech bezlitosny. Czego chcieli
15 3|          mruknął do siebie. Ten śmiech poczciwy pokrzepił go trochę