Czesc

 1 1|       Moskwie, u pewnego rodaka, przyjaciela, emisariusza politycznego
 2 1|           dobrego znajomego, ba! przyjaciela, na utratę życia. A życiem -
 3 1|        oczy błagalne na czarnego przyjaciela, żeby mu pozwolił iść za
 4 2|        choć pozbycie się młodego przyjaciela było dla niego klęską nad
 5 2|         imieniu i w imieniu mego przyjaciela, Cezarego Baryki.~- A! -
 6 2|        stronę Hipolita.~W ogóle "przyjaciela Baryki" zdawała się nie
 7 2|       salonu i pociągnął za sobą przyjaciela. Ostatni zobaczył przed
 8 2| tłumaczył, iż przyjechał do domu przyjaciela na parę dni, a tak mu się
 9 2|   wykonał atak generalny: prosił przyjaciela niemal na klęczkach o przyjęcie
10 2|     serca o duszy swej i o duszy przyjaciela! Były to jakby wędrówki
11 2|          pilny telegram do swego przyjaciela i poniekąd opiekuna, pana
12 2|         mógł mówić. Wyciągnął do przyjaciela rękę. Hipolit ujął jego
13 2|        na próżno, wyprowadziwszy przyjaciela w pole, błagał go o przybycie
14 3|         począł wypytywać młodego przyjaciela o wrażenia z pobytu na wsi.
15 3|    refleksami. Rzucał przed oczy przyjaciela obrazy biedy ludowej jeszcze