Czesc

 1 1|        i gniewał się, gdy było mało. A było coraz mniej i coraz
 2 1|        mącznego chleba. Cezary mało co wiedział o tych matczynych
 3 1|   wojnach, gdyż te rzeczy były mało zrozumiałe i niezbyt sympatyczne
 4 1|       Ten ojciec, przychodzień mało znany, to nie było jestestwo
 5 2|    zafrasował się, zmartwił, o mało nie płakał. Jakże to! Jeszcze
 6 2|       barwnym, stropił się i o mało nie cofnął. Przekonał się,
 7 2|       Hipolit w tej chwili już mało co widział. Machał rękami
 8 2|      mamy, muszę się przyznać, mało szklanek, więc się je ciągle
 9 2|      białej gorączki, Cezarego mało wzruszyły. Można utrzymywać,
10 2| papiery! - westchnął głośno. - Mało tu piszemy. Wszystko w oczach
11 3|         Pewnie, pewnie. Ale tu mało się robi, żeby skasować
12 3|        kto widział tę scenę?~- Mało panu jeszcze? Jeszcze mało?
13 3|     Mało panu jeszcze? Jeszcze mało? Powiem więcej! Bicie przy
14 3|   brzemiennych kobiet. Jeszcze mało?~- Co się pan mnie czepiasz? -
15 3|     dzień, z wolna, w trudzie, mało - ale dajemy.~- Ja teraz