Czesc

 1 2|         piechura... - rzekła pani Wielosławska roztapiając się w uśmiechu
 2 2| dobrotliwie spytała Cezarego pani Wielosławska.~- W Baku, proszę pani.~-
 3 2|      stołu już było luźniej. Pani Wielosławska pociągnęła syna Hipolita
 4 2|   gruntownie nieużytecznego. Pani Wielosławska nie bez pewnej opozycji
 5 2|       taktu ciotkami i samą panią Wielosławską wdrapywało się na strych
 6 2|           ciocie, nawet sama pani Wielosławska, słowem wszyscy, prowadzili
 7 2|       towarzystwo nawłockie: pani Wielosławska, wujcio Michał ze swymi
 8 2|     zakąski. W tym to czasie pani Wielosławska podeszła majestatycznie
 9 2|          z batami. Tymczasem pani Wielosławska przyprowadziła eks-pensjonarkę
10 2|        wołano tłumem. Sama ciotka Wielosławska zbliżyła się i dawała znać
11 2|         tłoczyły się ciotki, pani Wielosławska, służące, Maciejunio, Wojciunio,
12 2|          więc wszyscy, nawet pani Wielosławska, obiedwie ciotki, wuj Michał,
13 2|         drewniana, na której pani Wielosławska siadała, gdy szła pomodlić
14 2|         pojechał do Nawłoci. Pani Wielosławska i strupieszałe ciotki, Michał