Czesc

 1 1|        nowo. Widziała jego oczy i uśmiech pełen śmiertelnej boleści.~
 2 1|  odpowiada- no skrzywieniem ust w uśmiech pobłażliwy, ironiczny-nieironiczny,
 3 1|       Czaruś - Czaruś - Czaruś...~Uśmiech niebiański, uśmiech, zaprawdę,
 4 1|     Czaruś...~Uśmiech niebiański, uśmiech, zaprawdę, wniebowzięcia
 5 2| przyjaciółmi. Miał łzy w oczach i uśmiech szczęścia na twarzy.~Krok
 6 2|         sobie nawet na najlżejszy uśmiech. Opowiadał wesoło towarzystwu
 7 2|       Żeby ją tylko puścił... Jej uśmiech stał się bezradnie radosny,
 8 2|          Karoliny i liczyły każdy uśmiech obojga.~Z drugiej strony
 9 2|           się niosąc mu w ofierze uśmiech miłosny, odpowiedź jej duszy
10 2|     utęsknienia.~Jakże kochał jej uśmiech, jej ruchy, jej wymowę,
11 2|        widać, boleści przebił się uśmiech. Gościł przez chwilę na
12 3|           determinacji.~Coś jakby uśmiech - ale nie uśmiech - przewinęło
13 3|           jakby uśmiech - ale nie uśmiech - przewinęło się po jego
14 3|    Podniosła na niego oczy. Blady uśmiech, zbłąkany gość, przewinął