Czesc

  1 Rod|                pustyni, Baku - kędyś na tak zwanym Zychu, w zatoce Półwyspu
  2 Rod|              Isz babu! Płochije briuki, tak płochije, a tiebie, baba,
  3 Rod|                polska róża to nie roża, tak, zdawało się, z brzmienia
  4 Rod|                  a później okoliczności tak się ułożyły, że za późno
  5 Rod|                dzikiego, obcego rumaka.~Tak to z roku na rok marząc
  6 Rod|             wysłanym puszystym dywanem, tak puszystym, że w nim stopa
  7 Rod|                rosyjskim, robiło swoje.~Tak to dni Czarusia upływały
  8 1  |             ręce ojcowskie, uciszyły go tak nagle, jak nagle przyszła
  9 1  |                wszystko wróci do normy. Tak mówili wszyscy i taką też
 10 1  |             rząd samowładny i dyktatura tak niezłomna, iż nic, literalnie
 11 1  |              będzie posłuszny, zupełnie tak samo, jak gdyby ojciec był
 12 1  |           falistej czupryny i - patrząc tak na niego - o nim marzyć!...
 13 1  |             dziecka uśmiechu! A patrząc tak na główkę jedynaka, głęboko
 14 1  |               ducha omdlałego. Gdyby go tak bezgranicznie nie kochała,
 15 1  |             jednej powierzał sekrety. I tak go oto zdradziła... Wspominała
 16 1  |               listach swych Cezaremu za tak chwalebne prowadzenie się
 17 1  |           Przysyłał stamtąd wiadomości, tak samo suche i jednobrzmiące.
 18 1  |           Przechodził z klasy do klasy, tak i owak łatając braki systematycznych
 19 1  |            stała się dla Cezarego czymś tak podatnym, powolnym, użytecznym,
 20 1  |            matka niedołężną ciapą. Lecz tak dalece zrosły się te dwa
 21 1  |               te dwa organizmy, a jeden tak do drugiego należał, iż
 22 1  |           biurku w gabinecie pana domu. Tak samo wszystko tkwiło na
 23 1  |                się przytuliło. Jak tam, tak i tu wszystko stało potężnymi
 24 1  |             było od niego żadnej wieści tak długo, iż żona, a nawet
 25 1  |             wojny, wieść o nim zaginęła tak dalece, iż o tym człowieku
 26 1  |            państwie, gdyż zalecił go do tak zwanego "wilczego biletu" -
 27 1  |          objawia swej potęgi rewolucja, tak groźna i wszechwładna na
 28 1  |                 może zrozumieć z rzeczy tak jasnych, prostych i sprawiedliwych.
 29 1  |                muzealnym celu. Drażniła tak syna swymi banialukami,
 30 1  |    Zniecierpliwienie ponosiło go nieraz tak daleko, iż później żałował
 31 1  |              kierują ludzie przyziemni, tak zwani ciemni, chłopi, kupczyki,
 32 1  |              głową. Zgadzała się, skoro tak chce on, głowa domu. Nie
 33 1  |          rozumiała" - nie była przecież tak ograniczona, jak mu się
 34 1  |           prześladowań wyhodowane, a na tak daleki brzeg wyniesione
 35 1  |            daleki brzeg wyniesione i na tak odmienne koleje wydarzeń...
 36 1  |               batoga.~Pewnego dnia, gdy tak oboje czekali jak zwykle
 37 1  |             suche, wyniszczone, obdarte tak dalece, że obuwie ich składało
 38 1  |          skalnej kaukaskiej pieczarze.~ Tak to Cezary Baryka sam jeden
 39 1  |              matki nie znał tego stanu. Tak duży kawaler, wyprawiając
 40 1  |           zmarła. Zwłaszcza w warunkach tak dla jej zdrowia nieodpowiednich.
 41 1  |              wiwilga boża-wola, którego tak lubili pokazywać sobie za
 42 1  |                 jego cierpieniu, gdy ją tak w siebie wchłaniał. Wszystkę!
 43 1  |             puszczał je na wolność. Oto tak o sprawach tego świata błędnie
 44 1  |                 samo sedno jego istoty. Tak samo teraz!~"Rewolucja -
 45 1  |                którego ucho przywykło: "Tak, tak, mój synku! Skoro ty
 46 1  |           którego ucho przywykło: "Tak, tak, mój synku! Skoro ty mówisz,
 47 1  |              synku! Skoro ty mówisz, że tak, to tak..."~ Inną koleją
 48 1  |             Skoro ty mówisz, że tak, to tak..."~ Inną koleją potoczyło
 49 1  |              wszelakich i rozmaitych, a tak je między sobą skłóciło.
 50 1  |               nie poczęstował, nie były tak dokuczliwe, jak owa pustka
 51 1  |                kroku. Wzory poczwarne i tak wymyślne, iż nic już widza
 52 1  |              stanowisk wojennych fetoru tak wielkiej ilości trupów.
 53 1  |                innych leżących pokotem. Tak tedy: jedni z tego stada
 54 1  |               od pracowników trupiarni, tak skąpo żywionych. Pchało
 55 1  |            ludziach zdrowych na umyśle, tak samo ten zaciekawił Cezarego.~
 56 1  |               mogąc zdać sobie sprawy z tak dziwacznego podobieństwa
 57 1  |                człowiek mógł śpiewać od tak dawna jego imię`? Śpiewał
 58 1  |             zginąłeś!~- A gdzieś ty był tak długo? Gdzieś był, tata?~-
 59 1  |                 na tej drodze trudności tak nieprzebyte, iż tylko sama
 60 1  |         aspiryną i antypiryną, które mu tak często były potrzebne.~Ile
 61 1  |        prowadzili rozmowy. Zdarzyło się tak szczęśliwie, że najbliżsi
 62 1  |                postojów, ciągnących się tak długo, iż tracili nadzieję,
 63 1  |                W wagonie było powietrze tak zepsute i ciężkie, iż Seweryn
 64 1  |            człowiek jeden, a nazywa się tak samo jak my obaj - Baryka -
 65 1  |                  Krewny?~- A właśnie że tak. Tak się nazywa - Baryka.
 66 1  |             Krewny?~- A właśnie że tak. Tak się nazywa - Baryka. Ja
 67 1  |       sztubakiem w trzeciej klasie...~- Tak. Pragnąłem, żebyś został
 68 1  |                  Byłem. Szkliłbym ci to tak w żywe oczy, gdybym nie
 69 1  |                 jednej szklanej huty?~- Tak!~- Jakaś - mam wrażenie -
 70 1  |             jego geniuszu.~- Dokądże on tak idzie dalej?~- Do swoich
 71 1  |               Baryka zużył bieg jej wód tak samo jak słony prąd morski,
 72 1  |                 kiedy, jedynie bodaj na tak zwane godne święta. Jeżeli
 73 1  |           skinienia artystów, w formach tak pięknych, iż wobec nich
 74 1  |         obłokami z Paryża do Antwerpii? Tak to owoc fantazji poety Ariosta,
 75 1  |      elektrycznych kolei i tramwajów.~- Tak, tak...~- Mój synku! Domy
 76 1  |               kolei i tramwajów.~- Tak, tak...~- Mój synku! Domy robotnicze
 77 1  |             Boję się, że oni to rozwiną tak wielkie zapotrzebowanie
 78 1  |            nowych planów. Były tam sale tak piękne, że każde dziecko
 79 1  |               nasłuchiwali. Starszy był tak zdenerwowany, rozstrojony
 80 1  |                  przytulił i marzył, że tak oto przeleje weń swe zdrowie,
 81 1  |            Cezarego za szyję i mówił mu tak samo w usta:~- Pamiętasz?
 82 1  |                    przekonasz się... Ja tak nic nie wiedziałem, nie
 83 1  |               swą mocą. Zapragnął usnąć tak samo, ażeby się nie rozstawać
 84 1  |              sobą. Weszli do przedziału tak przeładowanego ludźmi, pełnego
 85 2  |                być może pod wpływem tej tak naiwnej legendy, a być może
 86 2  |             mógł się domyśleć, czemu to tak jest, czemu ten jegomość,
 87 2  |             tylu, odkąd kraj porzuciła, tak się jej losem przejmuje
 88 2  |              sam mu to wytłumaczył, gdy tak pewnego razu sam na sam
 89 2  |               Zdawało mu się nieraz, iż tak samo jak pan Gajowiec widzi
 90 2  |                  kijem się podpierając. Tak to z panem Gajowcem kochali
 91 2  |    radzymińskiej szosie. Zdumienie było tak wielkie i powszechne, iż
 92 2  |              guziki od portek, żebyś je tak miał, jak nie masz, kałmuku
 93 2  |                 nic nie miał. Dobrze ci tak, świnio nie oskrobana! Nie
 94 2  |               groźnego pytania:~- Żebym tak miała z parę koszyków ziemniaków,
 95 2  |                chorowity Francuzina sam tak oto ze swym szoferem rznie
 96 2  |           ciekawość młodości, ciekawość tak zjadliwa, iż wysuwała się
 97 2  |           zadawaniu szyku. Rozmowa była tak chaotyczna, że nic nie można
 98 2  |               mnie wzrok nie myli? Ależ tak - utyłeś! Tylko patrzeć,
 99 2  |                 tylko wszyscy wracają w tak korpulentnych postaciach,
100 2  |                  prawie bolszewikiem.~- Tak? Pan? - zdziwiła się owa
101 2  |                się geografii, algebry - tak! - i stylistyki, kiedy jej
102 2  |          prałacie miły. Wiesz. Serce. I tak jestem mocno pijana, gdy
103 2  |                   westchnął księżulo. - Tak mi się coś wydaje. A wujciowi
104 2  |      Skalnickiego.~- I mnie się to samo tak wydaje... - westchnął wujcio.~-
105 2  |         miłością. Tu stary Maciejunio - tak gruby i napęczniały w swym
106 2  |               kredensu naręcze butelek, tak bez wyboru i tak szczodrze,
107 2  |               butelek, tak bez wyboru i tak szczodrze, aż mu niektóre
108 2  |               pytał wikary Nastuś.~- Ja tak sądzę.~- A gdzież nasz pan
109 2  |               sobie, proszę pani!~- Nie tak to łatwo. Nie jestem pewna,
110 2  |                 między nogi, a w sposób tak wyjątkowo uporczywy, iż
111 2  |                 kto widział, żeby nosić tak długie sutanny! - mówiła
112 2  |                 i nie usłyszy. Noc jest tak ciemna, że gdzie by tam
113 2  |             domu?~- Jakoś powrócę.~- O, tak nie można! Ja panią odprowadzę.~-
114 2  |                  Ja panią odprowadzę.~- Tak! Pan mnie, bo się boję,
115 2  |       podkasaniu "dwórek" folwarcznych. Tak to obserwując wszystko,
116 2  |                 pazurów, dziobów, haków tak przeraził dziewoję, iż z
117 2  |          wygranę, nie dała się ugłaskać tak wyraźnymi objawami kapitulacji,
118 2  |              folwarczne dawno nie miały tak efektownej rozrywki. Niektórzy
119 2  |         dowiedzieć się od niej, kogo to tak zawzięcie zwalczała i ostatecznie
120 2  |              zagrzania tu i tam podczas tak chłodnego poranka, zadzierała
121 2  |         chłodnego poranka, zadzierała i tak już krótką koszulinę - albo
122 2  |              oczyma kształtów kobiecych tak harmonijnie pięknych i młodzieńczo
123 2  |              zdania zawierającego obawy tak słuszne, przewidujące, niemal
124 2  |                potraktował ich w sposób tak wybuchowy. Stare, spaczone
125 2  |               mówią, że to wojna wpływa tak na tę niepogodę. Ciągłe
126 2  |                 mną?~- Jadę.~- Jeszcześ tak, braciszku, nie jeździł
127 2  |                  W istocie, nastał bieg tak pełny, że Baryka przymknął
128 2  |                Ta wariacka jazda trwała tak długo, że pasażer stracił
129 2  |                 boku ruchome plamy, ale tak niejasno, w takich gzygzakach,
130 2  |                 pani. - I już dziś rano tak forsowna eskapada!~- Na
131 2  |            zwracając się do Cezarego.~- Tak. Oczywiście. Tak jest, z
132 2  |            Cezarego.~- Tak. Oczywiście. Tak jest, z wojny.~- Pan pozwoli,
133 2  |               Władysław chory na astmę? Tak? Nic nie wiedziałem... -
134 2  |           pierwszej klasy. Nie mogą się tak zaraz pobrać, jakby on pragnął,
135 2  |            matki, ani tamtych dzieci. I tak dalej. A temu Barwickiemu
136 2  |                 i w to miejsce sygnęły. Tak toto porosło i krzewiło
137 2  |                 sam diabeł.~- Po cóż by tak wyrywali?~- Żeby nas godnie
138 2  |              Miałeś rację mówiąc, że tu tak pięknie...~Pani Kościeniecka
139 2  |             zdumiewająco patrzeć na nią tak odmienioną. Włosy pozbawione
140 2  |         pantofelku, ta sama stopa, co z tak sprężystą, żelazną mocą
141 2  |              Szafa ojcowska, książki... Tak samo stały książki i snuły
142 2  | nieporozumieniem.~A ci tutaj wszyscy są tak pewni swego. Do licha! Nic
143 2  |             jest, co bywa na świecie, a tak są pewni swego. Czemu oni
144 2  |          pewnego na świecie nie ma nic. Tak strasznie nic. On jeden
145 2  |                się z oczu wygnanki, gdy tak sobie wygrywała na kancelaryjnym
146 2  |         wiadomość przed zgromadzeniem w tak zwanym "pałacu" i odpowiednio
147 2  |                  na szczęście, w stanie tak beznadziejnym, żeby "chora"
148 2  |              jakim sposobem, mając oczy tak szczelnie zamknięte, dostrzegła
149 2  |            kierunku przyjmowała z nosem tak wysoko zadartym i z takim
150 2  |             przez pannę Karolinę, trwał tak niesłychanie krótko, że
151 2  |              Szarłatowiczówny był znowu tak wybujały i dostojny, jakby
152 2  |               wywieszenie w jego stronę tak czerwonego języka, iż mógłby
153 2  |                milczeli.~- I czego pani tak dalece boleje nad gimnastyczną
154 2  |               nad gimnastyczną ewolucją tak dalece naturalną!... Nie
155 2  |      porte-malheur!~- O, to źle! Jeżeli tak jest naprawdę, to nie ma
156 2  |            dzieciństwa, stało się tutaj tak ciekawe, tak niewidziane -
157 2  |            stało się tutaj tak ciekawe, tak niewidziane - niesłychane!
158 2  |          których nie znał, nie widział, tak samo jak nie znał, nie widział
159 2  |               wnętrzu worka, który ów z tak straszną męką na plecach
160 2  |                  żytniego chleba, który tak diabelnie smakuje, gdy żołądek
161 2  |             machinacje wiejskiego Żyda? Tak jest czy owak, dźwiga na
162 2  |              konopiastą grzywą, dyszący tak, że tchu nie mógł złapać,
163 2  |              obok czterech starych lip, tak starych, że się je kochało
164 2  |                 to niegdyś we śnie, już tak dawno przespanym, że zginął
165 2  |                   Przecież nie cudzy.~- Tak - nie cudzy.~- Pani ma bliższą
166 2  |                 nam wzór, że powinniśmy tak samo umierać, gdy nas znieważają
167 2  |             ofiarą" bolszewików?~- Pan? Tak? Nie przypuszczałam. To
168 2  |               wyrzucały w zawieję. Mnie tak samo wyrzucono na dwór z
169 2  |                przyłożyć.~- A czemuż to tak koniecznie tutaj?~- Jeżeli
170 2  |              ukażą - na tę "sekułę" - i tak sobie tutaj w samotności -
171 2  |              przyjaciela na parę dni, a tak mu się tutaj podoba, że
172 2  |       niepodobne.~- U nas - tłumaczył - tak nie można, bo to nasi ludzie
173 2  |              dla siebie przebaczenie za tak fatalne, haniebne zaniedbanie
174 2  |                 nieraz upust swej manii tak zwanego poznawania życia
175 2  |               zatrudnienia i, jeżeli je tak nazywać można, zajęcia czasu,
176 2  |         sposobność złożenia podzięki za tak cudne wyprasowanie gorsu,
177 2  |              zamknął jej gadatliwe usta tak długim pocałunkiem, żeby
178 2  |             zobaczyła to na przykładzie tak źle wybranym! Ten widok
179 2  |          wdowy-narzeczonej, ten zapach, tak, zdawało się, nikły, owinął
180 2  |             widać, wyobraża, że on jest tak oto teoretycznie zazdrosny...~-
181 2  |         chrząkania.~Lecz Cezary nie był tak znowu bardzo cierpiący.
182 2  |               nazajutrz nie męczyła się tak jak dni poprzednich, gdyż
183 2  |               świekry. Stąpali obydwoje tak umiejętnie, stopa jednocześnie
184 2  |         wyciągnął ręce po zdobycz, owoc tak wielkiego męstwa i strachu.~
185 2  |          wolanta będzie w polach widać. Tak o to prosił! Tak błagał!
186 2  |                 widać. Tak o to prosił! Tak błagał! Jest to potrzebne
187 2  |             pewnym czasie wydobył znowu tak wielkie, że aż kopeć wybuchnął
188 2  |          pobiegły dalej... Wiedział, że tak być powinno, tak być musi,
189 2  |           Wiedział, że tak być powinno, tak być musi, a jednak ostre
190 2  |           widziała na własne oczy, było tak uderzającym odkryciem cielesnych
191 2  |                tańczyć!~- Umie pani. Ja tak poprowadzę, że się pani
192 2  |                 tej dziewczynie, gdy ją tak wobec wszystkich przytula
193 2  |       Zapomniała o tym, że jej słuchają tak morowe osoby, zapomniała
194 2  |       zapomniała nawet o tym, że jest w tak nadzwyczaj dużym salonie,
195 2  |          własnych odmłodzony powstawał, tak samo w duszy jej polatać
196 2  |                 w serce, nie poraziłyby tak jej duszy jak to odkrycie.
197 2  |           stopniach mokrych i śliskich. Tak jak była, w lekkiej sukni
198 2  |                 w prawo i w lewo. Długo tak szła w nocy, zabita na duszy
199 2  |                 należy zatańczyć, skoro tak wszyscy proszą.~Nie mogło
200 2  |              Tymczasem "chłystek", choć tak sprężysty i silny, musiał
201 2  |                 Cicho, Hip! Jakże można tak na brata nastawać...~- Co
202 2  |                 począł krzyczeć Hipolit tak ochrypłym głosem, że wszyscy
203 2  |                każdy śpiewał co innego.~Tak stały sprawy, gdy Cezarego
204 2  |                 pokoju. Hipolit chrapał tak straszliwie, że firanka
205 2  |         otaczali, prawie nie widział. A tak dalece był zajęty swą skrytą
206 2  |            kroplą krwi, marzenie o niej tak natarczywe, iż objawiało
207 2  |                duszy na sny jego duszy. Tak było pewnego razu w nawłockim
208 2  |             kazania księdza Anastazego. Tak było kiedy indziej w nawłockim
209 2  |                wichrze i deszczu, skoro tak wyraźnie dookoła drzewa
210 2  |        bezradnie zaszlochał. Cezary był tak oszołomiony, że wybiegł
211 2  |                gniada para cugowa, cała tak w pianach, że maści tych
212 2  |                ogrodu z krzykiem. I oto tak się wije już z godzinę czasu.~-
213 2  |               gdy wywoził trupy z Baku. Tak samo do niego jedna wołała,
214 2  |                 Całą szklankę wypiła?~- Tak, całą. Zdaje się, że całą
215 2  |          zobaczyć, co to za sok, że jej tak zaszkodził!~- Sok porzeczkowy
216 2  |            zamknąć śpiżarkę. Nieraz się tak zostawi śpiżarkę na dwie
217 2  |                 uprzejmie wuj Michał.~- Tak, Wandzia.~- A gdzież jest
218 2  |          ojcowsku i bardzo grzecznie.~- Tak. Ja podałam - odrzekła Wanda.~-
219 2  |                z flaszki do szklanki.~- Tak że pani nic innego nie robiła,
220 2  |            Hipolit.~- Bo panna Karolina tak lubiła. Lubiła, żeby było
221 2  |               dorzuciła z przejęciem.~- Tak, tak.... - rzekł Hipolit. -
222 2  |          dorzuciła z przejęciem.~- Tak, tak.... - rzekł Hipolit. - A
223 2  |                 Nieprawdaż, wujaszku?~- Tak, to coś innego... - poszepnął
224 2  |                rewolucyjne nie wpłynęły tak decydująco na usposobienie
225 2  |             idiotycznym uścisku ręki?~I tak oto coraz to nowe ploteczki,
226 2  |                 Zachowywał się chytrze, tak przebiegle, tak ostrożnie
227 2  |                chytrze, tak przebiegle, tak ostrożnie i przewidująco,
228 2  |                 nauki. Zabierał się zaś tak kategorycznie do nauki,
229 2  |              policzku potworny ból. Był tak srogi, że Cezary zaskowyczał
230 2  |               pani, i zaraz opuszczę te tak gościnne progi.~Chciałem
231 2  |            zaśmiał się Baryka.~- Jestem tak wspaniałomyślny, że nie
232 2  |               grubym końcem po łbie. O, tak!~Cezary w szaleństwie, nie
233 2  |           takiej ohydy, takiej zbrodni, tak nędznego plugastwa! Bić
234 2  |               wszystkie trzy skrzywdził tak po chamsku. Dla jednej stał
235 2  |                 z żalu za mną, będziesz tak samo ręce gryzła, jak ja
236 2  |                    Skąd idziesz i dokąd tak rano?~- Chciałem odwiedzić
237 2  |               jesteś od modlitw.~- Ja - tak. Ale ja, to już jakby z
238 2  |                 dlaczegoś ją całował?~- Tak mi się podobało. Rzecz chłopczyńska
239 2  |                 Płakała i męczyła się - tak sądzę - skoro jej odmówiłem
240 2  |           takimi kwalifikacjami rządzić tak subtelnym organizmem jak
241 2  |          przejdę dalej.~- A któż cię to tak potraktował niegrzecznie?
242 2  |                 po swojemu. Ale jakoś i tak dam sobie radę.~- Niech
243 2  |                przestarzałego honoru!~- Tak. Kraj cokolwiek zanadto
244 2  |              wyrzutem - cóż ty, bracie, tak się kryjesz przede mną!
245 2  |              żegnał się z nikim, gdyż i tak, po śmierci Karoliny, nie
246 2  |                a powyginane ze starości tak dalece, że każda z tych
247 2  |              ścianach wisiały lanszafty tak zakurzone i sczerniałe,
248 2  |              kamień w tutejszym polu.~- Tak. To kawał czasu.~- Nic się
249 2  |                go palcem, wylatuje. Już tak wylatuje dwadzieścia cztery
250 2  |             poręcznej drabiny. A słup i tak latami stoi. A ile to ja,
251 2  |            zaraz pokażę księgi...~- Nie tak znowu zaraz. Przy okazji.
252 2  |              schodach i skaleczyłem się tak mocno...~Pani Gruboszewska
253 2  |             nawet coś pięknego, gdy się tak, w dobie aeroplanów i telegrafów
254 2  |                widocznym, dotykalnym, o tak dotykalnym i tutejszym,
255 2  |                mu nieraz pękało. Pękało tak szczerze i głęboko, iż własne
256 2  |               tego pana Czarusia, który tak ciężko na jej życiu zaważył.
257 3  |            obdartym z tynku, o schodach tak brudnych, ścianach wejścia
258 3  |        zakopconych czadem lamp gazowych tak dalece, że, zaiste trzeba
259 3  |                  od czego cienkie, choć tak stare mury drżały jak w
260 3  |                nikłym, niewidzialnym, a tak potężnym środkiem przypomnienia
261 3  |           zapłaci nieskończenie więcej. Tak się też stało. Ów krawiec
262 3  |             Polski, Polsce, Polskę...~- Tak. My tutaj byliśmy i jesteśmy
263 3  |                 lub smaganie bata.~- O, tak! Consolatio servitutis...~-
264 3  |          publicystyka warszawska, prasa tak zwana "poważna" ogłosiła
265 3  |              lub nauczanie prywatne - i tak dalej. Wreszcie, zamiast
266 3  |                tym czasie napad ohydny, tak zwana "zbrodnia skolimowska".
267 3  |                w tych stronach tworzyli tak zwane getto. Lecz to ich
268 3  |               nazwy ulic wskazywały, że tak nie było. Nikt ich tutaj
269 3  |                 ziemskiej, w łachmanach tak wyświechtanych, iż składały
270 3  |               pracowity młody człowiek, tak mu skądinąd bliski, nadzwyczajnie
271 3  |            długi w terminie oznaczonym. Tak się te rzeczy złożyły, że
272 3  |               Nadto Lulek był nie lada (tak zwanym) "psychologiem".
273 3  |                epitety, co było nudne i tak jałowe, że aż ohydne, a
274 3  |                tezom i wywodom zupełnie tak jak umysłowaniom Buławnika.
275 3  |              swego niedługiego życia, w tak zwanej "młodości" swej,
276 3  |     Bolszewickie idee nie były dlań już tak wystarczające i czyste.
277 3  |                  że ta sprawa - "nie ma tak dobrze". Czuł, że Lulek
278 3  |              Czuł, że Lulek nie dlatego tak mówi, iż jest bardzo mądry
279 3  |                to, iż Lulkowi łatwo być tak radykalnym, łatwo mu wyzbyć
280 3  |                  że znowu Lulek "nie ma tak dobrze". Było jeszcze cosik
281 3  |              mózgiem klasy robotniczej, tak samo takie rozumy jak twój -
282 3  |                 w głąb ulicy spojrzenie tak badawcze, że było śmieszne
283 3  |                mu było Antoniego Lulka! Tak się zaś terać dla ludzkości!
284 3  |                zaś terać dla ludzkości! Tak się wyrzekać dóbr burżuazyjnych
285 3  |         towarzyszowi-dryndziarzowi sumę tak wielką, iż tamten nie wszczynał
286 3  |                 korytarzu "Polexa" było tak bardzo dużo dymu, po prostu
287 3  |                klasami społecznymi jest tak stara jak samo społeczeństwo
288 3  |                 grożą nieustanne wojny, tak zwane patriotyczne, rzezie,
289 3  |           narzędziem ucisku. Mogłoby to tak być, gdyby istnienie klas
290 3  |           młokosa przerywającego wykład tak świetnej propagatorki. Ale
291 3  |              moją" Polską. Proszę mówić tak: w Polsce, w dzisiejszym
292 3  |        stwierdzone? - zapytał Cezary.~- Tak! Komunistyczny! - zdecydował
293 3  |                 batem po nagich stopach tak długo, aż ta ofiara zemdleje.
294 3  |                 męczarniach.~- Za co go tak katowali?~- Wszystko jedno,
295 3  |                Wszystko jedno, za co go tak katowali!~- A kto widział
296 3  |               Dlatego otoczyli go kołem tak zaciekłej nienawiści. Gdyby
297 3  |                 musi, skoro go popchnąć tak trudno! Kółka wpadają w
298 3  |           chałat - nie bardzo ciepły na tak wilgotną porę, zanadto ciepły
299 3  |                 zanadto ciepły na pracę tak intensywną. Troszkę zanadto
300 3  |               pod darnią zieloną. I cóż tak nadzwyczajnie tkliwego?
301 3  |                Sokratesa, którą jeszcze tak niedawno w bakińskiej szkole
302 3  |                Od was się jej dowiem!~- Tak! Moja matka umarła nie z
303 3  |           policjant, no - i żołnierz.~- Tak, żołnierz! A ty co jeszcze
304 3  |                tym świecie nowoczesnym, tak nadzwyczajnie nowym? Jaką?~-
305 3  |                 Ja cię zapytam, czy tam tak jak u nas karzą takich,
306 3  |              nie powinno być niżej, nie tak samo, lecz wyżej!~- U nas
307 3  |                 To go zniecierpliwienie tak ponosiło, że nie mógł tchu
308 3  |                 Nie! - jęknął. - Nigdy! Tak wtedy byłem nieszczęśliwy...
309 3  |                cię obejmował! Ty jesteś tak prosta - prześliczna, ty
310 3  |                  prześliczna, ty jesteś tak strojna, tak zgrabna, tak
311 3  |                  ty jesteś tak strojna, tak zgrabna, tak pachnąca, wykwintna,
312 3  |               tak strojna, tak zgrabna, tak pachnąca, wykwintna, wyszukana -
313 3  |          powabna, nadobna! Jesteś teraz tak wysmukła, tak puszysta.
314 3  |              Jesteś teraz tak wysmukła, tak puszysta. Ale jesteś tak
315 3  |                tak puszysta. Ale jesteś tak blada, tak smutna. Czemu
316 3  |         puszysta. Ale jesteś tak blada, tak smutna. Czemu jesteś smutna?~
317 3  |                 Muszę teraz... Muszę... Tak oto... Umierać z żalu...
318 3  |               podnosili oczy na tę damę tak piękną; a tak gorzko płaczącą.
319 3  |                na tę damę tak piękną; a tak gorzko płaczącą. Trzeba
320 3  |               przez jej usta, wykrojone tak przecudnie.~- Nie, Czaruś -
321 3  |            stokroć powracała.~- Więc to tak - westchnął - teraz jesteś
322 3  |              ślubną żoną Barwickiego.~- Tak.~- I ślub ten staje na przeszkodzie
323 3  |             honoru.~- Słowo honoru...~- Tak, Czaruś. Ja byłam wolna
324 3  |          niebieskawe nosy z piwnic i że tak powiem, z mieszkań na Franciszkańskiej
325 3  |              wyżycia z płacy zarobkowej tak nędznej, jaka była ich udziałem -