Czesc

 1 Rod|          Mordom, która - żal się Boże! - także była we wspomnieniach
 2 1  |   zeszłowieczny w głębi obraz. O Boże, tego człowieka odrzuciła,
 3 1  |          uronić, ażeby - uchowaj Boże! - nic nie zepsuć w tej
 4 2  |         ma. Nie ma już - żal się Boże! - nawet rywala. Został
 5 2  |       tam o polską ortografię... Boże drogi! Tam przecie wsio
 6 2  |          jak w cymbał. Zdarzenie boże...~Wnet się sekretnie przeżegnał,
 7 2  |         A na rożnie też aby? Mój Boże kochany... Karusia - na
 8 2  |     niezdrowa.~- Leży?~- Uchowaj Boże! Nie obłożnie, ale nam jakoś
 9 2  |        górce, w tym dworeczku? O Boże!~- Cóż by pan tutaj robił?
10 2  |       odrzucał ją od siebie.~- O Boże! - wzdychała Karolina plącząc
11 2  |       Milczże ksiądz zupełnie!~- Boże, bądź miłościw!...~Na stopniach
12 2  | usiadłyśmy w tym naszym, żal się Boże! saloniku - i tego... Która
13 2  |       Choć ten sok był słodki. - Boże drogi! Jeszcze jak, ale
14 3  |    części ciała, ażeby je - broń Boże! - uszkodzić. Jakże to wielki