Czesc

  1 Rod|            wszystkich kierunkach: - "Co to tutaj u was takie płoche
  2 Rod|            się i gubiła w niepokoju, co by tu powiedzieć... Wreszcie
  3 Rod|             i tym podobne dodatki, a co się za te tantiemy wykonywuje,
  4 Rod|            gotów był robić wszystko, co każą "starsi".~Rosja przedwojenna
  5 Rod|        wyznać, że nie hulał, na byle co nie puszczał pieniędzy.
  6 Rod|         delikatne, miękkie, pańskie, co z dalekiego kraju się niosło.
  7 1  |          paniczny w oczach matki: - "Co na to ojciec powie?" - znikł.
  8 1  |       nieobecność powiedziała: "Rób, co chcesz!"~Swoboda uszczęśliwiła
  9 1  |              napełniła jego matkę.~- Co teraz będzie? - szeptała
 10 1  |             stawiał na swoim. Robił, co chciał. Nie dostrzegając
 11 1  |             włóczykij i zawalidroga!~Co mu się też śni - co tam
 12 1  |     zawalidroga!~Co mu się też śni - co tam przepływa pod czarującą
 13 1  |       płaszczyzną spadzistego czoła? Co też to widać w tych oczach
 14 1  |            pospolitą pieśń:~O Panie, co losy ludzkości~dzierżysz
 15 1  |             nie zepsuć w tej pieśni, co się stała wieszczeniem ponadludzkim,
 16 1  |           piwnicy wraz z biżuterią i co cenniejszymi przedmiotami
 17 1  |         banku. Próbował wszystkiego, co mu strzeliło do głowy. Matka
 18 1  |              na wszystko przystawać, co podyktował. Jeździł tedy
 19 1  |         błyskawicy wieść: rewolucja! Co znaczyło w praktyce owo
 20 1  |        innego niż poprzedni znawca i co innego niż jego następca.
 21 1  |              ósmej klasy. Wraz z nim co gorliwsi wyznawcy jego sposobu
 22 1  |        jakieś tajemnicze siły tłukły co noc szyby w mieszkaniu dyrektora
 23 1  |       najgłośniej, choć nic jeszcze, co prawda, o Józefie Piłsudskim
 24 1  |              nie wiedział. Wszystko, co wykrzykiwali mówcy wiecowi,
 25 1  |             a do z, wyjaśniał arkana co zawilsze. Mówił z radością,
 26 1  |         opowiadał matce szczegółowo, co tam było i jak się odbywało,
 27 1  |              coraz jednostajniejsze: co dzień - ryby i kawior. Ani
 28 1  |         mącznego chleba. Cezary mało co wiedział o tych matczynych
 29 1  |        meblach i zagarnęli wszystko, co było w mieszkaniu. Cezary
 30 1  |        wyczekiwali - nie wiedzieć na co. Właściwie nawet wiedzieli
 31 1  |         Właściwie nawet wiedzieli na co, lecz nigdy o tym nie mówili.
 32 1  |       błaganiu, ażeby na tym statku, co za Apszerońskim Półwyspem
 33 1  |        bezcennej wartości, nie tylko co do waloru drogich kamieni,
 34 1  |              drogich kamieni, lecz i co do ich wagi historycznej,
 35 1  |        nieomylnie widziała wszystko, co było na drodze, po której
 36 1  |               doskonale i świadomie, co w każdej minucie jej, matce,
 37 1  |     wdzięczne drzewko brzoskwiniowe, co na tle kamiennego ogrodzenia
 38 1  |          pospolitego ruszenia w sile co najmniej sześćdziesięciu
 39 1  |          okrętom stojącym w porcie i co najmniej w połowie swej
 40 1  |               wolno, w ślad za setką co najmniej innych, posuwał
 41 1  |             piersi ludzkiej hoduje.~"Co widziały oczy twoje, męczennico,
 42 1  |            ogół nie wiedziano o nim, co jest za jeden. Ponieważ
 43 1  |      histeryków i pomylonych dopiero co, którzy jeszcze nie otrzeźwieli
 44 1  |         teraz nie chcę umierać!~- Za co by cię mieli zabijać?~-
 45 1  |        zabijać?~- Czy to wiadomo, za co teraz ludzie ludzi zabijają!~-
 46 1  |             wyjąkał niezrozumiałego, co ledwie można było pojąć:~-
 47 1  |              im jeszcze wszystkiego, co dla człowieka, który był
 48 1  |         wiekopomnej awanturze - tej, co to - "pilnować jak oka w
 49 1  |              nosa, ba! - o krawacie. Co ważniejsze, nie mógł przecie
 50 1  |             śpiewali. Upewniwszy się co do obojętności albo nieszkodliwości
 51 1  |        rozmów Cezary zapytywał ojca, co z nimi będzie potem. Rozumiał,
 52 1  |             w gnieździe władzy - ale co potem? - Co będzie z nami?
 53 1  |             władzy - ale co potem? - Co będzie z nami? Dokąd się
 54 1  |             odpowiadał Seweryn.~- Po co?~Stary długo odkładał odpowiedź,
 55 1  |        Baryka - człowiek genialny.~- Co znowu! nic mi nigdy o tym
 56 1  |            powiedzieć...~- Najprzód, co najważniejsze. Otóż ten
 57 1  |      nadmorskie, diuny, zaspy lotne, co najbardziej sypkie i zwiewne.~-
 58 1  |             Nie wierzysz? A patrzże, co się nie dzieje. Nasz kuzyn
 59 1  |          oczy, gdybym nie był?~- Ale co to ma wspólnego z "nową
 60 1  |         wilgoci ani krzty, bo nie ma co gnić ani pleśnieć, ani śmierdzieć
 61 1  |               jak się żywnie podoba. Co tylko bezgraniczna fantazja
 62 1  |        zagaśnie i zblednie wszystko, co dotąd było.~- Jakoś ta cała
 63 1  |            odkrycia, uchylenie tego, co dotąd było obok nas, lecz
 64 1  |          cokolwiek brudnej zakwaski. Co zaś do wyż wzmiankowanych
 65 1  |        niegdyś zajmowaliśmy w Baku - co, tatku? - jak my ongi w
 66 1  |             nie bardzo dobrze wiemy, co jest złe, a co na pewno
 67 1  |         dobrze wiemy, co jest złe, a co na pewno dobre. Potem -
 68 1  |         pewno dobre. Potem - jedyne, co z zabijania wynika, to zbrodnia
 69 1  |             bezprawnie.~- A czyż ci, co z pałacu wypędzają magnata
 70 1  |          mieszkania, iż nie będzie o co się nienawidzić i mordować.
 71 1  |       inaczej świat kształtować. To, co mówił, było mgliste, wymyślone
 72 1  |              nie czynił nic takiego, co by było moralnym ojcobójstwem,
 73 1  |      nadchodzi, każą im czekać! I na co? Czy na nową odmowną odpowiedź`?
 74 1  |          biegli we trzech, chyłkiem, co tchu, aż na sam koniec ogromnego
 75 1  |            było - czarny zjawiał się co czas pewien z czajnikiem
 76 1  |        strasznej, bezsilnej boleści. Co miał począć? Co poradzić?
 77 1  |             boleści. Co miał począć? Co poradzić? Jak ratować? Miałże
 78 1  |               jak ty teraz. I patrz, co się ze mną dzieje. Taki
 79 1  |               którzy, nie wiadomo za co i w jakim celu, gnębili
 80 1  |            wagonów. Ludzie zgarnęli, co tam jeszcze taszczyli ze
 81 2  |         Znowu zaczynało się to samo, co było w Baku! Tu jednak przyłączyły
 82 2  |       rozmawiali już po cichu o tym, co się dzieje. Mówili głośno,
 83 2  |              który patrzy i rozumie, co się dookoła niego dzieje.~-
 84 2  |          sprawę robotniczą. Lecz to, co słyszał w kawiarni, targnęło
 85 2  |               Chciał dowiedzieć się, co naprawdę kryje się w samym
 86 2  |         popycha ich do dzieła. No, i co ta siła jest warta.~ Gdy
 87 2  |             niebo. Nie wiadomo było, co to się tam kryje w środku
 88 2  |             głośniej wywrzaskując.~- Co to za mordy astrachańskie,
 89 2  |           Baryka nie myślał teraz, o co walczy i z kim, gdzie jest
 90 2  |          jakiegoś "tatę". Byli tacy, co mieli nawet babcie, a prawie
 91 2  |             go w kompanii wrócił się co tchu do lasu, wyszukał kolegę,
 92 2  |          żołnierzem jak się patrzy i co się zowie. Darł buty w pościgu
 93 2  |           się na czoło wszystkiego - co też to tam jest na końcu
 94 2  |            końcu tej dróżki uroczej, co będzie za tamtą oto polną
 95 2  |           sobie tam gadajcie głośno, co chcecie, a ja sobie za wszystkie
 96 2  |             Jaśnie-Hipcio", pomagać, co doprowadziło za dużą szafą
 97 2  |             Maciejuniem.~Cezary pił, co mu nalewano, i jadł, co
 98 2  |              co mu nalewano, i jadł, co nakładano na talerz. Wszyscy
 99 2  |         parobcy witali młodego pana, co z wojska wrócił, strzelając
100 2  |             Hipolit! Błagam cię...~- Co on chce? - pytał ksiądz
101 2  |     pociągając nowe hausty.~- Nie ma co! Ja sama panów odprowadzę.
102 2  |               irytował się kapłan. - Co to za pomysł, żeby zostawiać
103 2  |             do samej ziemi.~- Cicho! Co się wtrącasz do kapłańskich
104 2  |         souliers vernis...~- Nastuś! Co ty po nocy wyśpiewujesz? -
105 2  |          ciemna, że gdzie by tam kto co słyszał. Ksiądz - to musi
106 2  |            Dobrze, dobrze, opowiesz, co tam było w Paryżu... Ale
107 2  |            że pan ma tutaj wszystko, co potrzeba. Widzę pościel.
108 2  |        Zresztą przyślę chłopca.~- Po co tam chłopca przysyłać! Dam
109 2  |             deszcz pada.~- A pada.~- Co tu począć?~- Przejdę prędko.~-
110 2  |            małych świerków.~- Nie ma co martwić się. Tu przecie
111 2  |             wpuszczone w grube mury, co przypominało w rzeczywistości
112 2  |       piosenkę, skandalicznie głupią co do treści i niewybredną
113 2  |              do treści i niewybredną co do formy.~Jedna z ulic wielkodrzewnych
114 2  |        pewien rodzaj popłochu. Toteż co prędzej odszedł z tamtych
115 2  |              korytku - gęsi wydawały co pewien czas iście dulskie
116 2  |            wszystkiemu się dziwiła i co krok trafiała kulą w płot,
117 2  |         pełne konfitur.~Hipolit jadł co się zowie. Do smakołyków
118 2  |             się pilnie nadsłuchiwać, co ci przychodnie do siebie
119 2  |           cierpka, owoc wszystkiego, co w swym życiu widział, nasunęła
120 2  |           ażeby nareszcie zobaczyła, co to tam jest, co się mieści
121 2  |           zobaczyła, co to tam jest, co się mieści w salonie, w
122 2  |            przeszedł w skok szalony, co siły w biegunie. Cezary
123 2  |            bełkotał tamten ściskając co prędzej wyciągniętą prawicę.~-
124 2  |       Majątek miał śliczny - o, ten, co go widać. - Leniec. Kościeniecki
125 2  |           którą jechali! Nic w niej, co prawda, nie było szczególnego.
126 2  |           pantofelku, ta sama stopa, co z tak sprężystą, żelazną
127 2  |             licha! Nic nie widzieli, co jest, co bywa na świecie,
128 2  |           Nic nie widzieli, co jest, co bywa na świecie, a tak są
129 2  |             rozważnie przed obiadem, co tam Maciejunio z pewnością
130 2  |             lekcyj muzyki nabrał się co niemiara.~Zaproponował tej
131 2  |         Tańców węgierskich" Liszta - co jeszcze pamiętał wcale dobrze.
132 2  |            tam to wcale nie wzrusza, co tłum zobaczy u mnie pod
133 2  |             jest naprawdę, to nie ma co! Trzeba brać nogi za pas!~-
134 2  |          Widzisz, widzisz, Karolino, co ty wygadujesz!~- Nic strasznego
135 2  |       dookoła, zobaczyć, przeniknąć, co też to tam jest dalej, za
136 2  |            kłaniał panu dziedzicowi, co nie tylko z wojska wrócił,
137 2  |             niegdyś - że już tu był. Co więcej - dziwnie niesamowity
138 2  |            wydobywał na wierzch. To, co mówił z Gajowcem o matce,
139 2  |              w każdym razie to samo, co on, gdy go chłopy wyrzucały
140 2  |           Pan nawet nie domyśla się, co to za szczęście być mężczyzną!
141 2  |        zrabowane!~- Proszę pani. To, co tam zostało zrabowane, to
142 2  |        Gruboszewski, który wszystko, co trzeba, pisze sam, jak kura
143 2  |            pewnymi legendami.~- Więc co?~- Ludzi bym tu chciał poznać.
144 2  |                 Może i dziwny, ale - co robić! Taka natura. Byłbym
145 2  |         słowo. Cały dzień bym robił, co każą. A wieczorkiem, po
146 2  |              uniwersytetu? Medyk? Po co? Na co? Cui bono?~Cezary
147 2  |       uniwersytetu? Medyk? Po co? Na co? Cui bono?~Cezary tłumaczył,
148 2  |           nas możesz robić wszystko, co ci się żywnie podoba, ale
149 2  |             sprawami i stół, dopiero co sprzątnięty, zaściela czystym
150 2  |     segregowania owocu, umieszczania co najprzedniejszych okazów
151 2  |              zajmowało się zjadaniem co najprzedniejszych okazów
152 2  |              zmobilizowała wszystko, co żyło, miało nogi i fraki,
153 2  |           dwory i dworki, wyciągając co najgodniejsze wędliny i
154 2  |          przed lustrem, przybierając co najozdobniejsze pozy, gdy
155 2  |      rządcostwa, państwa Turzyckich. Co prędzej uchylił drzwi i
156 2  |           mylił się grubo. Był ktoś, co pilnie śledził tę schadzkę
157 2  |        zrozumiała dziwnie dokładnie, co to znaczy. Trzebaż nieszczęścia,
158 2  |           Biedny więzień! No, nie ma co! Odwiozę pana do Nawłoci.~-
159 2  |             swe prawdziwe uczucia.~- Co za szkoda - mówiła piękna
160 2  |          przyszły. Wracam z objazdu. Co za typy! Panie, co za typy!
161 2  |          objazdu. Co za typy! Panie, co za typy! Zobaczy pan zresztą
162 2  |           zaczepić... Niechże wie, o co ma być zazdrosny!~- Zobaczymy,
163 2  |              Przysięgam na wszystko, co mam świętego...~- Dlaczegóż
164 2  |         pokoju, żeby zgasić światło, co wtedy? A może to jest przewidziane
165 2  |          zaczął czytać. Niezupełnie, co prawda, rozumiał, co czyta,
166 2  |    Niezupełnie, co prawda, rozumiał, co czyta, lecz jeździł wzrokiem
167 2  |          Barwicki wraca z drogi...~- Co takiego? Po co?~- Z nieutulonej
168 2  |            drogi...~- Co takiego? Po co?~- Z nieutulonej tęsknoty
169 2  |           sygnały miłosne. A teraz - co pan ze mnie zrobił?~- Teraz -
170 2  |        klecho, nawdziewał?~- Jak to, co? Suknia.~- Suknia? Nie suknia,
171 2  |          bądź no zbytnio złośliwy!~- Co mówisz? Albo zdejm te wszystkie
172 2  |             teraz pokazywało światu, co to jest i co znaczy - Nawłoć.
173 2  |      pokazywało światu, co to jest i co znaczy - Nawłoć. A więc
174 2  |              uczucie miłości, serce, co tempem oszalałym pierwszy
175 2  |              do ucha. Ach, usłyszeć, co szeptał!..~Lecz inne oczy
176 2  |         przecie doskonale wiedziała, co się poza zewnętrzną formą
177 2  |         formy tańca tych dwojga. To, co widziała na własne oczy,
178 2  | popędliwością miłosną, nie wiedział, co się z nią dzieje. Nie wiedział,
179 2  |            krzesła i usadowił. Wtedy co prędzej zwrócił się w swoją
180 2  |           ciebie i będzie szeptał... Co on szepce? Jak śmie szeptać?
181 2  |  rozkazującym i władczym:~- Zagrasz, co umiesz najlepiej. Ale żebym
182 2  |             Rozumiesz! Pomyśl sobie, co za osoby cię słuchają. Masz
183 2  |            wyszedł chyłkiem w innym, co prawda, niż pani Laura kierunku,
184 2  |             ogród. Szła jakąś aleją, co chwila roztrącając się o
185 2  |             na duszy i nie wiedząca, co się z nią przydarza. W pewnej
186 2  |         tłumaczył stojącym dookoła - co to za cudo, gdy ona tańczy.
187 2  |       kozackie kozaki wytańcowujesz. Co to jest?~- Przecież to ja
188 2  |             Klecho, do diabła! Wiem, co mówię. On nami gardzi. Wiem
189 2  |            jezuito, pomidorze! Wiem, co mówię. Czaruś, bracie! Pamiętasz?~-
190 2  |           tak na brata nastawać...~- Co za brat! To klecha. W Chyrowie
191 2  |   stwierdzając słowne zapewnienie.~- Co to za picie! Gardzisz mną,
192 2  |             Anastazy. - Nie słuchaj, co ten libertyn o mnie wykrzykuje.
193 2  |        Hipolit w tej chwili już mało co widział. Machał rękami i
194 2  |              czego dowodzi wikary, a co zbija Cezary. Podnosili
195 2  |             mogli się zorientować, o co właściwie spór się toczy.
196 2  |        dobrze. Wkrótce każdy śpiewał co innego.~Tak stały sprawy,
197 2  |               wycedził przez zęby.~- Co mówisz? - pytał ksiądz Anastazy.~-
198 2  |            śmiejesz? Ja dobrze wiem, co mówię, bo wśród nich żyję.
199 2  |        wydawało mu się, że wszystko, co przeżył, to był sen zmysłowy
200 2  |   uściśnieniu, w zupełnej niewiedzy, co ma zrobić z tym fantem,
201 2  |          tamtej dłoni. Nie wiedział, co robić dalej. Przesunęła
202 2  |     ploteczek, historyjek, opowieści co niemiara, iż nie można było
203 2  |              że im samym opowiadała, co to tam broili, gdy już mieli
204 2  |         Cezary mógł się zorientować, co to znaczy, i zanim zdążył
205 2  |           żywo! - krzyknął ksiądz.~- Co to wszystko znaczy? - sarknął
206 2  |          księdzem, nie myśląc o tym, co robi. Gdy się jeden przez
207 2  |             nie mogąc tchu złapać:~- Co się stało? Skąd? Co takiego?~-
208 2  |        złapać:~- Co się stało? Skąd? Co takiego?~- Siebie się pytaj!~-
209 2  |       takiego?~- Siebie się pytaj!~- Co ksiądz pleciesz!~- Siebie
210 2  |    powstrzymać koni lecących w skok, co siły w kościach i mięśniach.
211 2  |            ramię i spytał szeptem:~- Co się stało?~- Panienka zaniemogła.~-
212 2  |               Panienka zaniemogła.~- Co jej jest?~- Straszne boleści.~-
213 2  |         państwa jest pan Baryka?~- A co? - zapytał Cezary.~- Proszę
214 2  |             Cezary... Żegnam pana.~- Co pani zrobiła? - krzyknął
215 2  |        okolicach, nic nie wiedziała, co się stało "na dworze". Gdy
216 2  |       Najłaskawsza, najmilsza osoba! Co też państwo mówią!~- O której
217 2  |             Czy Karolina jadła tutaj co u państwa albo może piła? -
218 2  |              całą szklankę. A może i co zostało. Tego nie pamiętam,
219 2  |            piła? Trzeba by zobaczyć, co to za sok, że jej tak zaszkodził!~-
220 2  |               tę Wandzię, biedactwo, co ją państwo byli łaskawi
221 2  |              że to był cukier, a nie co innego? Może pani przez
222 2  |              Sok - klasa! Ha, nie ma co! To przecie nie sok Karolinie
223 2  |             się uważnie wszystkiemu, co jaśnie państwo mówią. Cezary
224 2  |       zajadłość furii. Nie wiedział, co robi. Obrócił momentalnie
225 2  |             Baryka! - krzyknęła.~- A co?~- Wyjdźże pan stąd! Wyjdź
226 2  |       Chciałem tylko...~Nie wiedząc, co już gada, dorzucił:~- Chciałem
227 2  |            go do szaleństwa kochała. Co czynić ze sobą? Jak wybrnąć
228 2  |            piekła wyrzutów sumienia? Co przedsięwziąć? Jak się wobec
229 2  |            świadomości, gdzie jest i co się z nim dzieje, znalazł
230 2  |          także. Idąc na mszę świętą, co dzień rano ją odwiedzam.
231 2  |            podniósł głowę.~- Cezary! Co się z tobą dzieje? Nie jadłeś
232 2  |           sobie cokolwiek przynieść. Co każesz?~- Proś, żeby mi
233 2  |               No, do stołu nie ma po co, bo już wszyscy dawno śpią.
234 2  |       Poczekam do jutra.~- Chłopcze! Co się z tobą dzieje! Co tam
235 2  |      Chłopcze! Co się z tobą dzieje! Co tam ukrywasz na twarzy?~-
236 2  |          naszych stronach po twarzy. Co za kraj przestarzałego honoru!~-
237 2  |              znaczy, nie ma tamtego, co było w rowach.~- Powiem
238 2  |             walić na prawo i lewo... Co tylko każesz... A ty z pompą:
239 2  |            tym czasie nad wszystkim, co mię tutaj otoczyło. Nie
240 2  |       prawdzie, nie wiadomo było, po co one wiszą już na swych zardzewiałych
241 2  |              2~- Nie mój dom. Nie ma co do tego dyspozycji. Nie
242 2  |     Porozmawiać z ludźmi, posłuchać, co też mówią, jak mówią...~
243 2  |           pod czaszką człeczyny.~- A co to za przygodę szanowny
244 2  |      obchodziło ich, nudziło ich to, co mówił. Lubili gadać i słuchać
245 2  |           pracował od świtu do nocy. Co robił? Jakąś robotę wykonywał
246 2  |            około piątej po południu. Co dzień był gdzie indziej:
247 2  |          domu i nie mając nic zgoła, co by swoim nazwać mogli. Był
248 2  |         plącząc się i nie wiedząc, o co ręce zaczepić. Jakże straszną
249 2  |        krosty albo to straszniejsze, co ściśnie w gardle i zadusi
250 2  |              cudzego ognia, badając, co też jedzą. Przebiegał nawłockie
251 2  |               córek i ich potomstwa, co się z różnych stron do starych
252 2  |            przywiozę?~- A mnie to po co?~- Myślałem, że cię to obchodzi.~-
253 3  |              w sposób fotograficzny, co świadczyło o ich pochodzeniu
254 3  |        zdziczeć, dawał jej wszystko, co poczytywał za najlepsze
255 3  |            Rozumiem. Ale to...~- No, co? No, co? Jestem bardzo ciekawy!~-
256 3  |              Ale to...~- No, co? No, co? Jestem bardzo ciekawy!~-
257 3  |              rzeczywistych ludzi i - co jest rzeczą najtrudniejszą -
258 3  |             wszystkim bez oświaty! A co byśmy byli poczęli bez armii,
259 3  |              sami jeszcze nie wiemy, co i jak, gdyż dopiero pierwszy
260 3  |    zamieszkaną przez Żydów. Byli oni co prawda rozproszeni we wszystkich
261 3  |           Niepodobna było zrozumieć, co to są za ludzie. Kupcy?
262 3  |            wyższy stopień społeczny? Co można by dla tych ludzi
263 3  |        jednym słowem, bajdurzyć. To, co dla Baryki było starzyzną,
264 3  |      zabiedzonym studencie medycyny, co to nie dojada i nie dosypia,
265 3  |        raczej o ojcowski grosz dbał, co się zowie, ale nie było
266 3  |         pożyczki", która mogła być - co tu ukrywać? - zasiłkiem.
267 3  |       psychologowi" pewne zwierzenia co do Nawłoci i Leńca. Nie
268 3  |        przejście do stanu odrazy i - co to owijać w bawełnę! - do
269 3  |         ujęty w nieodmienne epitety, co było nudne i tak jałowe,
270 3  |            na mocy tego wszystkiego, co już za żywota swego w sprawach
271 3  |           Możesz sobie o tym sądzić, co ja mówię, jak ci się żywnie
272 3  |              jest jaki Cekaer?~- Et! Co z tobą gadać! Ja takiego
273 3  |          nawłocki!~- Mogę posłuchać, co tam bzdyczycie jeden po
274 3  |       meloniki, marynarki i kalosze.~Co pewien czas Lulek wychylał
275 3  |           rozumem klasy robotniczej. Co gorsza, mam wrażenie, iż
276 3  |             stanął. Prawnik zapłacił co prędzej towarzyszowi-dryndziarzowi
277 3  |             Tam było dość dużo osób, co najmniej jakie ćwierć setki.
278 3  |            się śmiać ze wszystkiego, co się tu dokonywuje, i ze
279 3  |          słuchaczach silne wrażenie. Co więcej, wytworzyły jakieś
280 3  |                 Pan nie wie jeszcze, co to jest pańska Polska, pan
281 3  |            jesteśmy poinformowani i, co prawda, nie jesteśmy nawet
282 3  |           Ciekawym, czy bije i tych, co wysadzają prochownie, a
283 3  |         kolana wsuwają żelazny drąg, co sprawia, że badany skręca
284 3  |         strasznych męczarniach.~- Za co go tak katowali?~- Wszystko
285 3  |       katowali?~- Wszystko jedno, za co go tak katowali!~- A kto
286 3  |              kobiet. Jeszcze mało?~- Co się pan mnie czepiasz? -
287 3  |        wahadło.~"A! to jeden z tych, co ołówek wsuwa między palce
288 3  |             specjalną. Jeden z tych, co drąg żelazny przesuwa między
289 3  |         wielka elektryczna latarnia, co nawet za dnia nad głową
290 3  |             suchoty, na które umiera co roku dwadzieścia pięć tysięcy
291 3  |             pokazywać tym wszystkim, co biegną zziębnięci. Przejmujący
292 3  |           blondynka z lewej. Oficer. Co za rozszalałe spojrzenia!
293 3  |      wyczyszczone do glancu, dopiero co, na rogu.~Jesteś, zbóju!
294 3  |           lubieżnych objęciach - ci, co mkną w autach, i ci, co
295 3  |              co mkną w autach, i ci, co się tłuką w dorożkach, co
296 3  |            co się tłuką w dorożkach, co się gniotą i popychają w
297 3  |        popychają w tramwajach, i ci, co brną chlapiąc brudną cieczą
298 3  |              cieczą po betonie - ci, co drzemią po szynkach, albo
299 3  |            zakołatać we drzwi zbója, co już stu niewinnych położył -
300 3  |             od nich ta stara ziemia, co już jęków wysłuchała tyle,
301 3  |        zaprzeczeń w czynie!~- Dajemy co dzień, z wolna, w trudzie,
302 3  |             pytania! I pytam się: na co wy czekacie? Dał wam los
303 3  |           młodzież. Ja przecie wiem, co mówię, bom również za piecem
304 3  |      żołnierz.~- Tak, żołnierz! A ty co jeszcze masz na obronę?~-
305 3  |        męczeństwem bliźnich" - tylko co dzień, niewidocznie, niedostrzegalnie,
306 3  |              jak u nas karzą takich, co zdradzają, co się buntują
307 3  |          karzą takich, co zdradzają, co się buntują przeciwko obowiązującemu
308 3  |             wszystkim musimy mieć za co budować. Bez pieniędzy budować
309 3  |            nie mogło być podejrzenia co do pomyłki. W liście był
310 3  |          rzuciła z głębi piersi.~- A co?~- Ach, ty! - wybuchła. -
311 3  |           głupi i niemy. Błagać ją o co? Przepraszać ją za co? Przyobiecywać
312 3  |              o co? Przepraszać ją za co? Przyobiecywać jej co? Usprawiedliwiać
313 3  |             za co? Przyobiecywać jej co? Usprawiedliwiać się z czego?