Czesc

 1 2| patrzę na tego piechura... - rzekła pani Wielosławska roztapiając
 2 2|    jesteście na moim polu? - rzekła nagle pani Kościeniecka. -
 3 2|      u nas, na Ukrainie... - rzekła panna Karolina.~- Doprawdy?
 4 2|   wojskowy.~- Zobaczymy... - rzekła śmiejąc się poprzez swe
 5 2| wyciągając rękę.~- Sztama! - rzekła serdecznie, podając mu swoją.~-
 6 2| teraz trzeba już jechać... - rzekła pani Laura wstając ze swego
 7 2|  zobaczywszy tajnego gościa. Rzekła głośno:~- Palą tu zawsze
 8 2|      Laura wróciła do holu i rzekła do swej świekry:~- Och,
 9 2|     było...~- Panie Baryka - rzekła Karolina - proszę mi przypomnieć,
10 2|         W tamtym pokoju... - rzekła Wanda po chwili wahania.~-
11 3|    towarzysza Mirosława... - rzekła z gestem niechęci towarzyszka
12 3|  przecudnie.~- Nie, Czaruś - rzekła - już z tobą nigdzie nie
13 3|    mogąc iść dalej. Wreszcie rzekła:~- Ślub nie ślub... Cóż