Czesc

 1 1|  niespodzianie. Czasem w szczerym polu między zaspami pociąg staje
 2 1|         nadręczono. Pociąg stał w polu. Drzwi od wagonów były zamknięte.
 3 2|          Ale za gruszą samotną na polu nie było nic szczególnego.
 4 2|      sprawę, że jesteście na moim polu? - rzekła nagle pani Kościeniecka. -
 5 2|          porosło i krzewiło się w polu. - A potem przestrzeń bezdrzewna
 6 2| natarczywe, iż objawiało niemal w polu widzenia jej postać - realizowało
 7 2|         od wszystkich, w szczerym polu - człowiek.~Przelotny wiatr
 8 2|     głupio, jak wilkołak w pustym polu, i pobiegł dalej. W oknie
 9 2|         bruzdy, jak ryje glinę na polu. Cezary zbliżył się do tego
10 2|           jako kamień w tutejszym polu.~- Tak. To kawał czasu.~-
11 3|            jak badyle bezsilne na polu - zaklinając o datek w imię
12 3|          mniej straszliwie niż na polu militarnym przedstawiała
13 3|      wycie samotnego psa w pustym polu.~- Chcą tu stworzyć raj