Czesc

 1 1|          głębi swej głowy stuk kół pociągu i widziała niezmierzone
 2 1|        stacji kolejowej, a w samym pociągu przemycała, krótko mówiąc,
 3 1|      zawsze jednakie: - Czy nie ma pociągu? - To nie było marzenie,
 4 1|       gdyby mu pozwolono wsiąść do pociągu i jechać do kraju, natychmiast
 5 1|           zabezpieczyć sobie w tym pociągu dwa miejsca, i czyhał dniami -
 6 1| oczekującym wpakowania się do tego pociągu. Przewodnik wiozący reemigrantów,
 7 1|     rzucili się do stacji. Tutaj o pociągu niby to nic słychać nie
 8 1|          prośbami o wpuszczenie do pociągu. Okazało się, iż jest to
 9 1|       przyjęcie nowego pasażera do pociągu! Pociąg jest już przeładowany,
10 1|           i popchnął go ku końcowi pociągu. Sam przemówił do inżyniera
11 1|         ludzie obcy stali na końcu pociągu. Sierota podszedł do nich
12 1|          ramieniem i potaszczył do pociągu. Coś mu tam mówił. Cezary
13 1|           powietrza w przedziałach pociągu, oddychał teraz powietrzem