Czesc

 1 1|        jeden, oparty o framugę okna - tamten. Jęk przerzynał
 2 1|      na ławce. Z zamarzniętego okna sączyła się struga wody.
 3 2|      Deszcz podzwaniał w szyby okna i wiatr zimny przenikał
 4 2|    wapnem i drewnianej powale. Okna i drzwi były wpuszczone
 5 2|    skweru. Wiatr bił i tłukł w okna. Było mroczno, niemal ciemno,
 6 2|   Czarne jej pudło i lustrzane okna, zasłonięte firankami, rzucały
 7 2|    liści widać było oświetlone okna w pałacyku pani Kościenieckiej.~
 8 2|     lampę stojącą na parapecie okna. Rozległy dywan, miękki
 9 2|        głowę i odwróciły ją od okna. Śmiech radości zabrzmiał.
10 2|     raz ostatni kształt dużego okna na górze, barwę ogrodu.
11 3| przewiewny. Nie wiało jednak z okna i ze drzwi czyste powietrze,
12 3|    szwindlami, odwrócił się do okna. Całej tej kawiarni prawie
13 3|       było w pobliżu wielkiego okna. Zdawało się, że szyby nie