Czesc

 1 Rod|         naftowej pustyni, Baku - kędyś na tak zwanym Zychu, w zatoce
 2 Rod|       godzinę na swe stanowisko, kędyś u podnóża środkowego Uralu.~
 3 1  |      ranny, że leżał w szpitalu, kędyś daleko, na granicy rdzennej
 4 1  |         swego duchowego wnętrza. Kędyś daleko na górze jałowej,
 5 1  | wgramolił się na stopień wiszący kędyś wysoko nad ziemią, Z trudem
 6 2  |         dookoła samotnych wozów. Kędyś daleko płonęło niewidzialne
 7 2  |      bezdrzewna w jasnej glebie. Kędyś na horyzoncie aleje w Nawłoci -
 8 2  |          na ich rozespane głowy. Kędyś w pobliżu szpary okiennej
 9 2  |         rozkoszy ustają, a świat kędyś w przestrzeń ucieka. Lecz
10 2  |    jakieś przebłysnęło. Ulga się kędyś objawiła w twardym serca
11 3  |   dorozumiewał się, iż niepojęta kędyś waga zważyła w chwili tej
12 3  |        kłopotu swoim pogrzebem - kędyś po swojemu "altruistycznie"
13 3  |       zwitek brzozy, uszczknięty kędyś sposobem kradzionym z solidnych