Czesc

 1 1|     jego duszy. Czuł, że lada chwila zaniesie się od płaczu.
 2 1|   przypadło do rzężącej przed chwilą piersi, nie usłyszało już
 3 1|      usta przemawiające przed chwilą stały się kamieniem obojętnym
 4 2| cierpliwy lud! Lecz przyjdzie chwila, że rozum w ten lud wejdzie.
 5 2|    ust znalazły. Minęła długa chwila tego pożegnania na półgodzinne
 6 2|    stanu zalęknienia, a każda chwila obecności Cezarego, rozmowy
 7 2|      konie z Suchołustka lada chwila mogą nadejść. Wolałem cierpliwie
 8 2|    się w coś innego niż przed chwilą - w czarodziejskiej muzyki
 9 2|      właśnie najstosowniejsza chwila. Pani Laura skinęła lekko
10 2|       byli dookoła niej przed chwilą, i nie rozumiała, gdzie
11 2|   ogród. Szła jakąś aleją, co chwila roztrącając się o pnie wielkich
12 3|      przykład słyszałem przed chwilą.~Jeżeli tutejsza klasa robotnicza
13 3|       gniewaj się na mnie! Tą chwilą będę żyła... długie miesiące,