Czesc

  1 Rod|         stałych wybojów, lecz i uroku.~Już po raz pierwszy, wnet po
  2 Rod|              za dieło!"~Kiedy indziej, już jako małżonka dobrze sytuowanego
  3 Rod|              sposób niezwykły.~Siedząc już na dobrej posadzie, zdrowy,
  4 Rod|               się ułożyły, że za późno już było przedsiębrać zdecydowane
  5 Rod|              przyległościami posiadali już tylko wersję przytoczoną
  6 Rod|               naftowych "przemysłach" ,już jako urzędnik wyższy, mający
  7 Rod|             miastem rodzinnym, wywarła już na męża wpływ taki, że czasem...
  8 Rod|               gdyż w tym okresie czasu już mu samemu pachniało to coś
  9 1  |          zaiste jak grób milczącą, był już wesoły. Pocieszyło go to
 10 1  |           polskiego języka, ale był to już raczej szereg awantur, a
 11 1  |         ojcowskiej uździenicy nie mógł już znieść żadnego arkanu. Nieszczęsna
 12 1  |             trudem - na dwa. Na trzeci już znowu gdzieś coś płatał.
 13 1  |            zapierało oddech. Nie miała już siły prosić urwisa, żeby
 14 1  |          poranki i letnie dni, których już nie ma na ziemi. Miała znowu
 15 1  |              tę radość w sercu, której już nie ma na ziemi. Wiedząc
 16 1  |                Gdyby nawet nie było go już na ziemi, błogosławiła jego
 17 1  |               Kola, gwiźnie pod oknem, już było po skrusze i mocnym
 18 1  |              bardzo ładny głos i kilka już razy śpiewał solo przy akompaniamencie
 19 1  |                 zapity urzędnik, który już słabo język polski pamiętał,
 20 1  |        pozaszkolnej nauce. Ani mru-mru już wtedy o własnej woli, o
 21 1  |              gdy wreszcie nadeszła, to już zupełnie skądinąd. Był w
 22 1  |               syna było zabezpieczone. Już sama pensja oficerska, wypłacana
 23 1  |             odruchu, że zaiste, był to już jego organ, jak ręka lub
 24 1  |              Przede wszystkim, z dawna już słysząc, że jest gdzieś
 25 1  |           Cezary Baryka nie kwapił się już do żadnej szkoły w tym państwie.
 26 1  |                w tym państwie. Inne mu już wiatry świstały koło uszu.
 27 1  |           dobitnych aforyzmów. Gdy się już bardzo gniewał, zacichała,
 28 1  |               on, głowa domu. Nie było już mowy ani wzmianki o ojcu.
 29 1  |             dzień - ryby i kawior. Ani już śladu chleba, mięsa, jarzyn,
 30 1  |                 Czekali na ojca. Teraz już Cezary nie lękał się jego
 31 1  |             gdy było za późno. Stracił już wszelką nadzieję, odkąd
 32 1  |               czekali jak zwykle i gdy już cały statek opustoszał aż
 33 1  |                Wtedy jego matka śmiało już zawiązała znajomość z przybyłymi.
 34 1  |            został na świecie. Nie miał już matki, nie miał ojca i nie
 35 1  |          śmierci matki o ojcu przestał już myśleć. Władze bolszewickie,
 36 1  |               ukrytą radością.~Była to już formuła ostatnia, nieodwołalna.~
 37 1  |               zdrętwiał, nie znajdując już w próżni ręki małej, chudej,
 38 1  |               i miłowała. A teraz, gdy już od niej odeszło nikczemne
 39 1  |          niemoc, i trwoga o syna - gdy już nie włada jej ciałem bezsenne
 40 1  |          człowieczą. O matko! Nie chcę już pić drogiego wina, bo ono
 41 1  |               skał Kaukazu. Nie z taką już pogardą, jak niegdyś, Cezary
 42 1  |       poczwarne i tak wymyślne, iż nic już widza nie mogło zadziwić.
 43 1  |          cierpienia - wszystko to było już Cezaremu znane. Nieraz w
 44 1  |               kiedy do niczego nie był już zdolny okrom niskiego szyderstwa,
 45 1  |                ociężałe woły. Od wielu już dni spełniał pod przymusem
 46 1  |                jeszcze leciał, choć go już słychać nie było. Mały,
 47 1  |           ubielił dalekie smugi morza, już ci wrzeszczano na wstawanie
 48 1  |               go ręce ojcowskie.~Teraz już nie było wątpliwości! To
 49 1  |             warty chodzą. Nie jednę tu już noc przeczekałem myśląc,
 50 1  |              można było pojąć:~- Teraz już... Teraz już - w nogi! W
 51 1  |            pojąć:~- Teraz już... Teraz już - w nogi! W nogi! Chcesz?~-
 52 1  |      oporządzili się jako tako. Nosili już jednak buty, spodnie, kurtki
 53 1  |             ten Baryka?~- Człowiek ten już za pobytu w szkołach zdradzał
 54 1  |            artyści. Dzisiaj są ich tam już setki. I powiem ci, nie
 55 1  |            drzewo budulcowe. Nie mówię już o cegle, wapnie i płacy
 56 1  |           fabryce tego naszego kuzynka już nie strajkują?~- Nie. Fabryka
 57 1  |                 przypartej do budynku. Już teraz bardzo mała ilość
 58 1  |              domach wody przegotowanej już dziś wpłynął na zmniejszenie
 59 1  |              chorób zaraźliwych.~- Czy już koniec?~- Jeszcze nie, mój
 60 1  |       przestrzeni, która z obu brzegów już ujęta została w śliskie
 61 1  |                wołów. W całym dorzeczu już opanowanym pracują pługi
 62 1  |                popędzane elektrycznie. Już dziś na tych obszarach drzewo
 63 1  |               nowych wsiach szklanych. Już się one nie palą, a i piorun
 64 1  |         niektórych osiedlach połączone już są szklanymi chodnikami.
 65 1  |              sześć pokojów, choćby tam już - niech będzie! - kamiennych,
 66 1  |                pomimo iż jako klasa są już do niczego. Jeżeli tam zwąchają
 67 1  |               ziemnej, czystej wody.~- Już mi to i mama po siedlecku
 68 1  |                inne!~- Toteż nie mówmy już o tym. Po cóż mamy mówić
 69 1  |             zaprzeczeń. Ja nie będę ci już przeczył. A ty w zamian
 70 1  |               Nowoczesne termy . . .~- Już dziś matki - na wspomnienie
 71 1  |                Niestety; sygnalizowano już z dala, że miejsca nie ma
 72 1  |                do pociągu! Pociąg jest już przeładowany, nabity. Na
 73 1  |            ślubne obrączki, nie mówiąc już o zegarkach, ulegają gruntownej
 74 1  |             mię na ziemię! Dojedziemy! Już niedługa! Już bliżej niż
 75 1  |              Dojedziemy! Już niedługa! Już bliżej niż dalej!~Zasypiał
 76 1  |           ocknieniu Cezary nie słyszał już charczeń, świstów i jęków
 77 1  |           chwilą piersi, nie usłyszało już bicia serca ani Oddechu.
 78 1  |                się kamieniem obojętnym już na wszystko, cokolwiek by
 79 1  |                W ostatniej chwili, gdy już miał bramę przekroczyć,
 80 1  |               się wśród niziny. Śniegi już stajały i pierwsza trawka,
 81 1  |               migały nad błotem, które już zdołały ubić na dogodne
 82 1  |                Przedwiośnie zdmuchnęło już z dachów bud najbliższych
 83 1  |     najbliższych lód i śnieg - ogrzało już naturalnym powiewem południa
 84 1  |                spleśniałe ściany kryła już ta nieśmiertelna artystka,
 85 2  |                 bo przecie i jej samej już nie ma. Nie ma już - żal
 86 2  |               samej już nie ma. Nie ma już - żal się Boże! - nawet
 87 2  |             wojska bolszewickie minęły już spalone miasteczka i docierały
 88 2  |              Panowie ci nie rozmawiali już po cichu o tym, co się dzieje.
 89 2  |                krzykiem. Spierali się -już tylko pomiędzy sobą - o
 90 2  |          obszarów, na których istniała już władza chłopów i robotników,
 91 2  |          zmniejszyć, a nawet zniweczyć już uzyskane zwycięstwo robotników.
 92 2  |            szosie radzymińskiej, która już wybiegała w szczere pole,
 93 2  |             bolszewicka kolumna - lecz już jeńców. W długich do samej
 94 2  |           wszystko. Czoło kolumny było już pewnie na moście wiślanym,
 95 2  |               stolicy. Lecz nigdzie tu już nieprzyjaciela nie było.
 96 2  |               do miasta z rannymi. Noc już była, gdy oddziałek dosięgnął
 97 2  |             armię.~- Wie on dobrze, że już ich nie dopędzi. Takiego
 98 2  |          wiadomo, czy w istocie będzie już dawał dęba, czy powtórnie
 99 2  |          wytrzymać pełny pochód, kiedy już wiara nosem się podpierała.
100 2  |        szeregów, skoro w nich nie było już obronnej roboty. Wielosławski
101 2  |         ostatni kołek płotu, nie mogła już wykonać swego szybkiego
102 2  |              normalnymi drogami. Zmrok już zapadał, gdy mijano jakiś
103 2  |              aleję drzew starych. Była już noc ciemna. U końca alei
104 2  |                 to sama przyrządź...~- Już o sałatkę bądź spokojny...~-
105 2  |             dobitkę jeszcze Wojciunio! Już od dziesięciu minut lokaj
106 2  |             swej połowy nie dobiegł, a już Cezary - "Czaruś" pił bruderszaft
107 2  |               tylko wlazła!~Koło stołu już było luźniej. Pani Wielosławska
108 2  |            ciotki widząc, że humory są już niezwykłe, wysunęły się
109 2  |            piekła rodem, którą słyszał już kilkaset razy! Karusia przyszła
110 2  |            czasem, Karusiu, że czas by już był na pana porucznika odpocząć
111 2  |                czy tam posłane.~- Tego już nie wiem, dziecko. Nie wiem.
112 2  |           Księża za granicą nie chodzą już w takich spódnicach. Nawet
113 2  |          ciemnego pokoju zawołał:~- Ja już sam trafię do łóżka, a ty
114 2  |               nie trafił! Dobre sobie! Już je widzę, o, już je mam.
115 2  |                sobie! Już je widzę, o, już je mam. Łóżeczko kochane...~
116 2  |               oświadczyła, iż znalazła już świecę. Zaczem potarła zapałkę
117 2  |              pana, bo pan nie trafi.~- Już trafię, skoro mi pani wskazała
118 2  |                drzwi wejściowe. Deszcz już nie pokrapywał, lecz siał
119 2  |               nie mogę, a u rządcostwa już śpią wszyscy na górze. Chodźmy!~
120 2  |               raz pana widzę w życiu i już mam chodzić w pańskim płaszczu.
121 2  |               bo panna Karolina znikła już w mroku.~ Nazajutrz, wyspawszy
122 2  |               na tę scenę. Nawet kiedy już kusa perliczka, syta sławy
123 2  |                 Pusto tutaj było, lecz już sprzątnięto do cna wczorajsze
124 2  |              poranka, zadzierała i tak już krótką koszulinę - albo
125 2  |           pozłociste włosy. Wykonywała już to prawą, już lewą nogą
126 2  |               Wykonywała już to prawą, już lewą nogą lekkie pas w stronę
127 2  |                Szarłatowiczówna wstała już wprawdzie, ale teraz powróciła
128 2  |                swego pana - nie mówiąc już ani słowa o poglądach, mniemaniach
129 2  |                właśnie wyraz w postaci już to zupełnej, już nie wykończonej,
130 2  |               postaci już to zupełnej, już nie wykończonej, wciąż syczał
131 2  |          wstrętną i nachalną, która go już od wczorajszego wieczoru
132 2  |           mglisty, zimny i senny. Pola już zupełnie puste. Tylko tam
133 2  |                siły w biegunie. Cezary już nic nie widział. Cały jego
134 2  |          Linijka pędziła jeszcze, lecz już bardziej środkiem szosy.
135 2  |               Nie? A to się cieszę. Bo już współczułam bliźniemu.~-
136 2  |             Tiens! - syknęła pani. - I już dziś rano tak forsowna eskapada!~-
137 2  |               nabawić... - Gdzież tam! Już dawniej pan Władysław miał
138 2  |             sobie! Zanim przyjedziemy, już będzie po wszystkim.~- Akurat!
139 2  |                wnętrz między oprawami, już nie?~- Nie bardzo. Zresztą -
140 2  |               swym pokrowcem zapomniał już poniekąd, że jest jakimś
141 2  |                 Ksiądz Anastazy, który już dawno wstał i "kiedy - kiedy!
142 2  |             dziewczęcemu wysmukła, ale już po panieńsku "sformowana".
143 2  |         nieznajomym panem - nie mówiąc już o tym, że prym trzymała
144 2  |              do ucha.~- Doprawdy? A to już nigdy! Pary z ust nie puszczę!
145 2  |          powrócił do stołowego pokoju, już Hipolit proponował po obiedzie
146 2  |            panna Karolina, Cezary, ale już nie na wariackiej linijce,
147 2  |        ostatecznego likierowego końca, już dyspozycje zostały wydane,
148 2  |                gdyby nie to, że trafił już w próżnię. Oprzytomniawszy
149 2  |               z politowaniem.~- Proszę już raz z tym skończyć, bo wysiądę! -
150 2  |               dziesiątą wieś, żeby ich już do końca świata właściciel
151 2  |               Niebo było pogodne, lecz już blade, śniadością przejęte,
152 2  |            uderzony przez wrażenie, że już to miejsce zna, już je widział
153 2  |                 że już to miejsce zna, już je widział niegdyś - że
154 2  |                je widział niegdyś - że już tu był. Co więcej - dziwnie
155 2  |              Byłoż to niegdyś we śnie, już tak dawno przespanym, że
156 2  |               aż po same czoło.~- Dość już o tym! Pani jest nienaturalna,
157 2  |   prawdziwościami na świecie, choć był już czas i nie brakło okoliczności
158 2  |               po długim milczeniu, gdy już skończył opowiadanie o sobie.~-
159 2  |              pałacu na Ukrainie, gdzie już pewnie jest teraz wiejska
160 2  |              tam zostało zrabowane, to już amen! Nad tym trzeba krzyżyk
161 2  |               o pudlu!~- Zapomni pani! Już jesteśmy przyjaciółmi, a
162 2  |               pana do ta strona, aż ci już taka pewność siebie!~- Alboż
163 2  |            jestem podwójny pies, bo to już cywilny, a jeszcze wojskowy.~-
164 2  |              tu posadę!~- Posadę? - To już nie wiem jaką...~- A przecież
165 2  |               po zachodzie słońca, gdy już wszelkie roboty będą skończone,
166 2  |            rasą starą, która nie znosi już rosyjskich próbek, ich nieprawdy,
167 2  |             snobizmowi parafialnemu, i już swej kandydatury nie wysuwał.
168 2  |       narzuciła pani Kościeniecka. Jak już wiadomo, wdowa-narzeczona
169 2  |              kostiumu, a nadto koszulę już swoją, ale wyprasowaną w
170 2  |            wyrywki - to jednak zaznała już skutków uderzenia strzał
171 2  |                trzech węgłach, którego już z piersi nic wydrzeć nie
172 2  |             nieodzowne sprawunki. Gnał już to Hipolit, już Cezary,
173 2  |        sprawunki. Gnał już to Hipolit, już Cezary, a nieraz obadwaj
174 2  |              przedpogrzebowy. Obejrzał już był wszystkie obrazy i sztychy
175 2  |              pokojów, a salon obmierzł już do ostateczności. "Jednakowoż"
176 2  |                w fotelu i nie odtrącał już nawet myśli o sekretnej
177 2  |         zdumieniem. - Myślałam, że pan już dawno wrócił do Nawłoci.~-
178 2  |                nie byłam teraz w domu. Już by konie dawno były po pana
179 2  |                pikniku. A teraz trzeba już jechać... - rzekła pani
180 2  |                do bielejącego wnętrza. Już mrok zapadał i stary furman
181 2  |         wytłumaczę. Opowiem. Panie! To już Nawłoć...~Kareta zatoczyła
182 2  |          mieściły się pokoje gościnne, już w oknie Baryki było ciemno.
183 2  |           prawdziwie jesienna, ziejąca już wichrem zimowym. Lecz wędrowcowi
184 2  |             Coś czyha. Poprzez gałęzie już ogołocone z liści widać
185 2  |                to ta biblioteka, gdzie już gościł nazajutrz po przyjeździe
186 2  |         miłosne nacisnął klamkę, którą już znalazł i trzymał w ręce.
187 2  |              Zdawało mu się, że siedzi już w tym miejscu godzinę czasu,
188 2  |          jeżeli nie więcej. Przeczytał już z dziesięć stronic druku
189 2  |                będę pokręcał ten knot. Już ja mu to fajnie odstawię!~-
190 2  |                wyglądasz na Woltera.~- Już jest - Woltera! Kto ośmieli
191 2  |         deprawują serca ziemianek, ten już jest poplecznikiem Woltera.~
192 2  |            światłom między ogołoconymi już drzewami. Lekkie, wesołe,
193 2  |          osiedlenia. Rżnięta orkiestra już odstawiała swoją sztukę
194 2  |               swoją sztukę i kilka par już tańczyło w pustej przestrzeni
195 2  |             ohydne piersi były nakryte już niemodnymi w tych czasach
196 2  |              twarde, niedojrzałe, lecz już ozdobne piersi przyciska
197 2  |         zbytnio go męczyło po niemałej już przedtem pracy tanecznej,
198 2  |             tym bęcwałem?~- Mówiłam ci już wtedy - Czaruś - wtedy -
199 2  |             muszę.~- Nie pamiętam...~- Już nie pamiętasz? On jest bogaty,
200 2  |                muzyki instrument boży. Już nie drżała tym drżeniem
201 2  |             narzędzie swej siły, którą już władała do woli. Wyprostowała
202 2  |             suknię spostrzegli... Wtem już koło niej przesunęło się
203 2  |     niedostępnym dla słuchu. Nie mogło już pochwycić ich obecności
204 2  |             parku do sal oświetlonych, już skończyła się muzyka Wandy
205 2  |       aplauzowi - ale bez naśladowców. Już młodzi i starsi tancerze
206 2  |        zawadiackiego kozaka... Chciała już kategorycznie odmówić, lecz
207 2  |              Baryka! - huczał Hipolit, już dobrze podpity. - Cudnie
208 2  | arystokratyczny chaos głosów. Ktoś tam już śpiewał wysokim barytonem,
209 2  |                 On nami gardzi. Wiem i już! Nie chce z nami pić, bo
210 2  |              Chyrowem wyjeżdżał! O, to już nad moje siły!~- Cicho,
211 2  |               Ale Hipolit w tej chwili już mało co widział. Machał
212 2  |           Hipolitem Wielosławskim.~Był już ranek, kiedy się ocknął
213 2  |          dokumentnie oszołomiony, lecz już trzeźwiejszy. W mig umył
214 2  |               Baryka nie dopominał się już o posadę na Chłodku. Przebąkiwał
215 2  |       czuwających.~Pewnego popołudnia, już ciemnego i mrocznego, w
216 2  |          bóstwa, a nadto ponieważ była już wdową, poczytywała się niejako
217 2  |      opowiadała, co to tam broili, gdy już mieli dobrze w czubach?
218 2  |           krzykiem. I oto tak się wije już z godzinę czasu.~- Otrucie
219 2  |             Karoliny. Śniło mu się, że już dawno taką samą twarz widział,
220 2  |               niego jedna wołała, choć już jej słów słychać nie było.
221 2  |                nie mógł zaszkodzić! To już trudno i darmo! - zdecydowała
222 2  |         dygnęła przed zebranymi. Znała już wszystkich, często bywała
223 2  |             tych osób, więc nikogo się już nie lękała. Zresztą oswoiła
224 2  |          wzięła z szafy cukier wiedząc już z góry o guście panny Karoliny,
225 2  |               wahania.~- Dlaczego pani już z góry słodziła wodę cukrem? -
226 2  |           tragiczne. Cezary zbyt wiele już widział tych "smutnych kawałków",
227 2  |              nożem pod to serce, które już prawie nie biło. Widywał,
228 2  |             Śnieg prószył. Cezary znał już w ogrodzeniu pewien przełaz
229 2  |             Ale szpiegowałeś mię! Więc już mię skompromitowałeś. I
230 2  |               tylko...~Nie wiedząc, co już gada, dorzucił:~- Chciałem
231 2  |          powtarzał sobie, że nigdy tam już noga jego nie postanie.
232 2  |               jak ja w tej chwili! Ale już nie ma dla nas naszej radości.
233 2  |             jego samotni nie przyjdzie już, niestety, ojciec, gnany
234 2  |                drugi koniec świata. Bo już go nie ma. Śpi jak kamień.
235 2  |                teraz pójść do Laury... Już go tam przecie nie ma. Jeden
236 2  |                z wolna przygasło. Nie! Już nie pójdzie do niej żebrać
237 2  |             stanął pod oknem, w którym już światło zgasło, i całą potęgą
238 2  |            jeszcze nigdy, choć zbiegał już całą tę stronę na koniu
239 2  |                   Ja - tak. Ale ja, to już jakby z urzędu, z zawodu.
240 2  |               strzeże ode złego. Muszę już iść do kościoła. Zostań
241 2  |              do stołu nie ma po co, bo już wszyscy dawno śpią. Ale
242 2  |          wrogiem, a mnie w tej sprawie już nie masz za brata. To mię
243 2  |               mnie?~- Nie.~- Rozumiem. Już więcej ci się nie będę nastręczał
244 2  |               braciszku! Zostaw mię.~- Już między nami, znaczy, nie
245 2  |               przyciesie nie mogły ich już po staremu odeprzeć i powstrzymać.
246 2  |          wiadomo było, po co one wiszą już na swych zardzewiałych gwoździach
247 2  |             punkt tego domu. Stała tam już kawa w imbryku, śmietanka
248 2  |               w dom, Bóg w dom - dodał już najzupełniej kłamliwie,
249 2  |            nawet oszukańczo.~- Państwo już dawno tutaj mieszkają, na
250 2  |             Tknąć go palcem, wylatuje. Już tak wylatuje dwadzieścia
251 2  |                rachunków, papierów. To już najgorzej nastroiło ekonoma
252 2  |             pierwsza rzecz na Chłodku! Już, chwalić Boga, trzydzieści
253 2  |             też mówią, jak mówią...~Tu już Gruboszewski nie miał ani
254 2  |              na owym Chłodku, siedział już w tymże młynie kilkadziesiąt
255 2  |             sekretnej misji szepnął mu już okumon Gruboszewski. Gadał
256 2  |        pogadując. Później, przed samym już obiadem, obszedł stajnie,
257 2  |             sąsiadka, pani Laura, jest już panią Barwicką.~- Nic o
258 2  |               serce go poraziła. Teraz już zgasły wszelkie tajne nadzieje.
259 2  |        wszelkie tajne nadzieje. Ustały już wszelkie marzenia zaskórne,
260 2  |               panu Gruboszewskiemu, że już ma dosyć, dłużej tu już
261 2  |                już ma dosyć, dłużej tu już nie będzie marudził. Odjeżdża
262 2  |               ksiądz Anastazy odjechał już był do swej parafii, gdzie
263 2  |             Zbiegł ze schodów.~Ale gdy już miał wyjść z wielkiej sieni,
264 3  |             zaś w dzielnicy oddalonej, już zgoła żydowskiej, przy ulicy
265 3  |               kramarzyć. Mieszka się i już.~- Rozumiem, panie dozorco.
266 3  |                i pokrzepiony na duchu, już się o nic nie kramarzył.
267 3  |              nie kramarzył. Mieszkał i już. Pokój mu się jednak nie
268 3  |             usiadł w rogu pokoju. Znał już ten duży pokój, wychodzący
269 3  |             przystąpić, bo był przecie już dłużnikiem Gajowca, a tutaj
270 3  |           granicą i drogowskazem, czym już w tych nowoczesnych dniach
271 3  |           getto. W tych ulicach ginęły już napisy polskie na sklepach,
272 3  |         żydowskie. Polaków nie było tu już widać. Trafiały się domy,
273 3  |               pensji miesięcznej. Dość już, jak mówił, popełnił nadużycia,
274 3  |            przeciwnicy"). Lulek był to już jegomość starszy. Z niejednego
275 3  |           sobie zdrowie żywiąc zupełną już wrogość i nosząc w sercu
276 3  |           gotów był zniszczyć ten kraj już tylko za sam jego "militaryzm".
277 3  |        Bolszewickie idee nie były dlań już tak wystarczające i czyste.
278 3  |              mocy tego wszystkiego, co już za żywota swego w sprawach
279 3  |           usłyszenia prawdy...~- Wstęp już słyszałem. Teraz może by
280 3  |              We własnym interesie". To już jest groźne. Ty, Lulek,
281 3  |             Zrozumiałeś?~- No, dobrze. Już o tym słyszałem. Będę jutro
282 3  |           śmiechem.~- Lulek w dorożce! Już za to samo powinni cię zaaresztować,
283 3  |               doczeka - gdy walka klas już ustanie, gdy jedna tylko
284 3  |           bramy. Nawet nie oglądał się już tutaj poza siebie. Dreptał
285 3  |                 Tamci siedmiu zasiedli już to za biurkiem, symulującym
286 3  |               sekrety owego "Polexa" - już tu i ówdzie na sali. Oczy
287 3  |               będzie sowicie gadał, że już głaska, ustawia w rzędach
288 3  |              podpartą na ręce człowiek już nieco starszy, siwawy, zamyślony,
289 3  |               sprawach pomówić. Wiecie już zapewne, że nasz nauczyciel,
290 3  |            władzę w swych rękach, jest już za ciasno, toteż wojny między
291 3  |             wszystkich krajów nie może już zaspokoić apetytów zamykając
292 3  |        czynnika postępu i kultury jest już skończona. Jest to rola
293 3  |            nogę, jakby na znak, że nic już więcej nie powie.~Gdy w
294 3  |            władza robotników i chłopów już się rozpostarła, jakiż był
295 3  |              kierunku, aby pomniejszyć już uzyskane zwycięstwo robotników
296 3  |            wolne miejsce przy stoliku, już przez kilku paskarzy zajętym.
297 3  |           zakołatać we drzwi zbója, co już stu niewinnych położył -
298 3  |               nich ta stara ziemia, co już jęków wysłuchała tyle, znowu
299 3  |          Jeślibym zaczął "bluźnić", to już do pana nie wrócę. Jeszcze
300 3  |             złamanie magnaterii, która już raz pchnęła Polskę w niewolę.
301 3  |                Pan, jakoby, wyzbył się już romantyzmu, a jednak, gdy
302 3  |            zapach...~Cezary nie wrócił już do mniej wonnych trupów.
303 3  |                 Czaruś?~- Boję się. Ja już złożyłem dowody, jak go
304 3  |       rozkisających waporów, które się już po długich deszczach burzyły
305 3  |                tyle miesięcy! Myślałem już nieraz, że cię wcale a wcale
306 3  |                 Nie, Czaruś - rzekła - już z tobą nigdzie nie pójdę.~-
307 3  |               w szalonej męczarni.~Ale już się nie odwrócił. Zaklęsła
308 3  |               który w oczach obsychał. Już się na rogu ulicy uwijała
309 3  |               tłum zbliżył się pod sam już pałacyk belwederski, z wartowni