Czesc

 1 Rod|        żona, pochlipująca stale i wiecznie a coraz natarczywiej za
 2 1  |          na ziemię, śnił, iż ręce wiecznie skłonne do objęć przyciskają
 3 1  |           wpatrywaniu się w morze wiecznie jednakie i wiecznie odmienne,
 4 1  |         morze wiecznie jednakie i wiecznie odmienne, ku któremu uskoki
 5 1  |  pogardzał. Gdy wylewały woń swą, wiecznie rodzącą wzruszenie, przychodził
 6 2  |       zgrzyty i krzyki zwyciężała wiecznie wesoła piosenka dziewcząt
 7 2  |           apartamenty, ze storami wiecznie zapuszczonymi i molami latającymi
 8 2  | Wspomnienie nigdy nie zapomniane, wiecznie radosne, skoro te drzwi
 9 2  |        gadał:~- Będziesz żałowała wiecznie, dokąd żyć będziesz, naszych
10 2  |            Zaręczam ci przez Boga wiecznie żywego, bracie Czarusiu,
11 3  |           kawałku suchego chleba. Wiecznie w dziurawych butach i wystrzępionych
12 3  |          głuchy jest smutek okien wiecznie patrzących w smrodliwe i